Auteursarchief: Judith van Hooijdonk
Met ICT beter onderwijs?
Ha Marcel,
Zoals je waarschijnlijk wel gezien hebt, staat dit blogbericht al sinds een maand in concept, maar bestond tot voor kort alleen uit een tweetal linkjes.
De aanleiding was het decembernummer van OnderwijsInnovatie waarin ik een artikel van Rob Martens Waarom ict de sleutel tot beter onderwijs is las.
Tijdens de Avond van het onderwijs (3 oktober 2011) heeft Martens de extreem geformuleerde stelling: ‘ICT is de belangrijkste sleutel naar beter onderwijs’ verdedigd. Via Uitzending Gemist is deze uitzending nog te bekijken, vanaf minuut 32 gaat het over de ICT-stelling. In zijn artikel heeft hij wat meer ruimt om zijn stelling toe te lichten, dan dat hij die mogelijkheid in het programma had.
De 2e link betrof een tweet van Ilse Meelberghs over een filmpje dat ik moest zien over de voor- en nadelen van het gebruik van video van Pedro de Bruyckere.
Echt effe kijken@AnnemieJongen @MoniqueKamphuis @martinehagedore @jujuutje met dank aan @thebandbwp.me/p14KPk-5y
— Ilse Meelberghs (@IlseMeelberghs) December 14, 2011
Pedro de Bruyckere weerlegt 3 mythes die volgens hem over technologie in de klas zijn: het is niet goedkoper, het is weinig efficiënt, en je moet het zeker niet gaan gebruiken omdat het hip is. De Bruyckere vindt ICT in het onderwijs wel nodig, maar niet te besparen op docenten maar om tijd vrij te maken voor persoonlijke contacten.
Ik had toen geen tijd om het verder uit te werken, de feestdagen stonden voor de deur, we zouden even een blog time-out nemen…
In de 2e kerstweek zijn er wat blogposts verschenen over ditzelfde thema:
- Wauwel: Onderwijsvernieling ja of nee
- Trendmatcher: Waarom zou je (niets) veranderen?
- Wilfred Rubens: Over de noodzaak van onderwijsvernieuwingen
Kort gezegd komt het hier op neer:
Wij, ICTO-adviseurs, zijn veel te enthousiast over de ICT-mogelijkheden binnen het onderwijs. Wij zouden te weinig rekening houden met de werkdruk van de docent, er steeds meer komt op zijn/haar bordje te liggen. Daarnaast leveren ICT-projecten te weinig op voor het onderwijs.
Het zijn interessante blogposts en vooral de discussies die daaronder verschijnen, zijn de zeer de moeite waard om te lezen.
ICT in het onderwijs is natuurlijk een heel breed terrein. Geen docent zal de aanwezigheid van een computer met internet of een smartboard in zijn lokaal meer betwisten. Dit zijn apparaten die volledig geaccepteerd zijn, maar daar draait het in deze discussie niet om. De impact van mobiele technologie zoals smartphones, tablets is vele malen groter, het verandert (leer-)gedrag van mensen. Je ziet het de samenleving veranderen, dus het verandert ook het onderwijs. En verandering brengt onzekerheid met zich mee.
Wilfred Rubens benoemt in zijn bijdrage de volgende weerstanden van docenten m.b.t. e-learning:
- Docenten ervaren veel onduidelijkheid (gevolgen voor de functie, verkeerde of andere verwachtingen m.b.t. (t)e-learning, onduidelijke doelen)
- Docenten weten het beter, door negatieve ervaringen -zoals het gebruik van smart phones- roept meer problemen op (afleiding, onrust)
- Docenten zijn bang niet aan de nieuwe eisen te kunnen voldoen (vertrouwen in eigen kunnen, ICT-vaardigheden, ruimte om zich voor te bereiden).
- Docenten voelen zich niet serieus genomen (zij zijn immers specialist op het gebied van leren).
- Docenten zien de zin van (t)e-learning niet in (het gaat toch goed….)
Volgens mij is iedereen het wel over eens dat ICT de docent niet vervangt. Niets beter voor een student dan een inspirerende vakkundige leer-kracht! Maar die docent kan niet blijven doen alsof er niets verandert in onze samenleving. En onder invloed van technologie en social media verandert ook het leergedrag van onze studenten.
Zuyd heeft onlangs haar onderwijsvisie geformuleerd:
Zuyd leidt moderne professionals op; streeft naar een hoog rendement bij een nominale studieduur; heeft professionele docenten; biedt een functionele en uitdagende studieomgeving en bedt het onderwijs in de maatschappelijke omgeving in.
Als Zuyd inzet op professionele docenten en een uitdagende studieomgeving dan kan het toch niet anders er ook ruimte komt voor de docent om zich te professionaliseren. Ik ben er van overtuigd dat onze docenten zich willen ontwikkelen (ja, ik ben een positief ingesteld persoon), ook op het gebied van ICT, maar dat ondersteuning in tijd en van management ontbreken.
Ik geloof dat ICT een meerwaarde kan zijn voor het onderwijs. Met name over mijn aandachtsgebied social media en 21st century skills kan ik nog wel eens over-enthousiast zijn. Maar men kan mij toch niet te veel aan enthousiasme verwijten? Ik wil vanuit een centrale ondersteunende dienst met mijn werk graag een zinvolle bijdrage leveren voor de hele hogeschool. Ik zal blijven bloggen, twitteren en yammeren over hetgeen ik lees, leer, ontdek en ervaar. Netwerken en kennisdelen zijn hierbij voor mij essentieel. Afgelopen week heb ik een docent gesproken over hoe zij social media inzet in haar les, volgende week praat ik weer met een andere collega. Blogs hierover volgen natuurlijk nog. Ik dring niemand iets op, maar als iemand binnen Zuyd iets social media en 21st century skills dan moeten ze mij kunnen vinden. Ik vind wel dat een docent ICT in het onderwijs niet kan afdoen met ‘het zal mijn tijd wel duren’. Zolang je doceert mag je van een professionele docent verwachten dat hij/zij zich ontwikkelt zowel op zijn/haar vakgbied maar ook didactisch. Social media is geen doel maar een tool om te ‘binden & boeien”. Het is onmogelijk om alles te integreren in je lessen, er is zo veel. Maar introduceer stap voor stap iets nieuws, zo blijft het voor jezelf als docent en voor de student een uitdaging.
Nieuwsgierig zijn daar draait het om bij leren. Je leven lang!
When the winds of change are blowing, some people are building shelters and others are building windmills
Source: Uploaded by user via Nena on Pinterest
Judith
Jujuutje in het IM-alumnimagazine
Hallo beste QR-scanner van IM-alumnimagazine,
Welkom op 2beJAMmed, het weblog van Marcel Schmitz en Judith van Hooijdonk. Leuk dat jullie de QR-code hebben gescand!
Mijn artikel in jullie alumniblad kan je hieronder ook digitaal lezen. Het voordeel van het digitaal publiceren, is dat je het artikel kunt voorzien van allerlei links naar achtergrondinformatie, dat heb ik dan ook gedaan 🙂
Hoi Marcel,
Vanmiddag viel het 14e nummer van het magazine (decemer 2011) van IM-alumni Zuyd [ter info: er is ook een LinkedIn-groep HsZuyd Information Management] in de bus met mijn artikel. Bij dit artikel staat een QR-code, die natuurlijk wel even snel gelinkt moest worden.
Hieronder vind je mijn verhaal als niet-Zuyd-alumnus in het IM-alumnimagazine over mijn werkend leven. Het is geen kort verhaal geworden, maar ik werk inmiddels al heel wat jaartjes :). Het artikel is geredigeerd door Joos Olejniczak
“Ik vind Twitter absoluut geen triviaal medium”
Dertig jaar geleden, toen ik nog studeerde voor bibliothecaris-documentalist, hoorde ik voor het eerst de term ‘information broker’. Dat heb ik me altijd gevoeld. Makelaar in informatie, waar die ook vandaan komt – uit een boek, tijdschrift, krant, databank, van het internet en tegenwoordig ook via social media. Mijn beroep heeft de laatste 25 jaar grote veranderingen ondergaan maar voor mij is de kern hetzelfde gebleven: op informatie attenderen en informatiebronnen opsporen.
In touch
Ik ben in 1982 afgestudeerd aan de Bibliotheek- en Documentatie Academie Tilburg, specialisatie bibliothecaris-documentalist. Begin jaren ‘80 was de werkeloosheid hoog; het duurde een jaar voor ik mijn eerste baan had, in de nieuwe Gemeentebibliotheek Rotterdam. Een modern gebouw à la Centre Pompidou. Naast de toen nog gangbare kaartenbakken waren er publiekscomputers met touchscreens; een noviteit en niet alleen in bibliotheekland. Het zou nog ruim twintig jaar duren voordat de touchscreens de consumentenmarkt zouden veroveren.
Na twee jaar ben ik de liefde achterna gereisd en in Maastricht terechtgekomen. Mijn tweede baan was een combinatiebaan. Ik werkte enkele dagen op de Revalidatie Academie in Hoensbroek (HBO-opleidingen ergotherapie en logopedie) en daarnaast nog een dag in de bibliotheek van de Academie voor Fysiotherapie in Heerlen. Dat waren allebei “éénvrouwspostjes”. Vijftien jaar heb ik dat gedaan. Ik ben begonnen met kaartenbak en typemachine en geëindigd met een geïntegreerde geautomatiseerde bibliotheekcatalogus plus geautomatiseerde uitleen toen we met diverse opleidingen de nieuwbouw in Heerlen betrokken.
Op die werkplekken heb ik heb de komst van de eerste computer meegemaakt. Een AT met inbelmodem naar PICA Leiden (eindeloos duurde het eer er verbinding was) en kettingpapier (heerlijk geluidje). Elke avond backuppen en de andere standalone pc voor de gebruiker updaten. DOS-commando’s, floppy’s, later diskettes. Wat ging alles langzaam, vergeleken met nu. Geen twitter maar wel veel f2f contacten; geen werkmail maar overdrachtschriftjes; alleen nog maar vaste telefoons.
Zuyd
Al die jaren ben ik in het HBO blijven werken. Na vijftien jaar in Heerlen heb ik nog tien jaar als bibliothecaris op de Hoge Hotelschool in Maastricht gewerkt. In die 25 jaar heb ik vele fusies en interne reorganisaties meegemaakt. Als bibliothecaris ben ik op diverse plekken in de organisatie ondergebracht. Een paar jaar geleden kwamen bibliotheek, onderwijsadviseurs en ICTO- adviseurs in één organisatieonderdeel van Hogeschool Zuyd bij elkaar. Voor mij bood dit de kans me verder te ontwikkelen door de overstap te maken van bibliothecaris naar ICTO -adviseur.
Ik was al enige tijd op projectbasis betrokken bij Blackboard, de elektronische leeromgeving van Zuyd. De bibliotheekwereld was aan het veranderen: op bibliotheekcongressen stonden onderwerpen centraal als bibliotheek2.0, 23Dingen, nieuwe media. Ik was nieuwsgierig, ik ging overal op af, begon me er in te verdiepen en raakte steeds meer geboeid door deze nieuwe ontwikkelingen.
@Jujuutje
Begin 2008 (is het echt nog maar vier jaar geleden?) begon ik met Hyves: leuk voor contacten met oude vrienden. Maar ik betrad de wereld van de social media pas echt toen mijn oud-collega Leen Liefsoens mij later dat jaar uitlegde wat Twitter was. In die tijd was het nog gebruikelijk ook een nickname te bedenken, twitter had nog iets “ondergronds”. Mijn collega Joan Zeguers bedacht @jujuutje voor me. En zo ben ik inmiddels bekend bij mijn tweeps (twittervrienden).
Ik begon aan mijn ontdekkingstocht in Social Media land. Ik ontdekte de mogelijkheden en risico’s van het koppelen van netwerken. De eerste koppeling, tussen Twitter en Hyves, werd door mijn kinderen niet op prijs gesteld: moesten al hun vrienden en vriendinnen nu weten wat hun moeder in haar vrije tijd en op haar werk uitvoerde? Na veel discussie (“nou, dan ontvolgen ze me toch”) heb ik deze strijd opgegeven.
Inmiddels koppel ik sociale netwerken niet meer automatisch aan elkaar. Hoewel er een overlap zit tussen mijn volgers op Twitter, mijn vrienden op Facebook en mijn contacten op LinkedIn, weet ik inmiddels dat elk netwerk zo zijn eigen dynamiek heeft. Ik gebruik nu ‘selective tweets‘; als ik tweets wil delen op een ander platform, doe ik dat door een speciale # te gebruiken. Ik ontdekte ook persoonlijke startpagina’s als Netvibes en iGoogle. En ik ging bloggen.
Samen met mijn collega Marcel Schmitz ben ik in 2009 naar UGameULearn (symposium van TU Delft en DOK) gegaan. Daar hebben we de key-notes van Helene Blowers (23Things) en Father Roderick (de “podcast-priester”) beleefd. Hun enthousiasme sloeg bij ons aan. Na enig aarzelen (“hebben we wel wat te melden?”) zijn we met bloggen begonnen: ictozuydplein.blogspot.com werd geboren (en inmiddels bloggend verder gegaan op 2beJAMmed).
Bloggen is mijn passie waar ik veel te weinig tijd voor heb. Mijn eigen blogstijl heb ik pas na verloop van tijd gevonden. Ik ben iemand die graag dingen uitzoekt; ik wil combineren en informeren, ik ben information professional / kennisdeler in hart en nieren. Het voordeel van duobloggen is dat je elkaar kunt stimuleren en dat er een hogere frequentie van blogposten is. Door over ervaringen en kennis te bloggen, structureer ik mijn gedachten. Het is voor mij ook reflectietool geworden. Bloggen is mijn buitenboordbrein.
Social Media
Ik ben nu ruim 3 jaar actief op Twitter. Twitteren heeft in deze jaren mijn blikveld verruimd, mijn wereld vergroot en mijn kennis over de ontwikkelingen op mijn vakgebied en Social Media verbreed. En het heeft mij heel veel interessante contacten gebracht, zowel online als IRL (in real life). Ik vind Twitter geen absoluut medium van ‘niksigheid’, van trivialiteiten. Natuurlijk vliegen er onzinnige, flauwe tweets voorbij, maar als die mij storen, volg ik die tweep niet meer. Ik kan ontzettend lachen met tweeps, slap ouwehoeren, maar ik leer vooral veel. Ik word via Twitter geattendeerd op interessante blogpost, word op de hoogte gehouden van vakliteratuur en kijk leerzame filmpjes. Twitter is mijn permanente bijscholingscursus.
Ik lees waar tweeps mee bezig zijn, wat hen raakt. Daardoor leer je je vakgenoten ook van een andere kant kennen, waardoor contacten leggen gemakkelijker is. Ik bouw en onderhoud relaties via Twitter. Als je open bent in het delen van (persoonlijke) informatie creëer je ruimte voor nieuwe informatie en nieuwe contacten. Als kenniswerker is dit volgens mij een goede manier om op de hoogte te blijven van nieuwe ontwikkelingen op je vakgebieden en om jezelf te profileren.
Door mijn getwitter over mijn werk als ICTO-adviseur bij Hogeschool Zuyd, door Yammer (een interne Twitter) te introduceren in onze organisatie, door constant aandacht te vragen voor het belang van interne kennisdeling (wat met behulp van social media heel gemakkelijk kan) en door het verzorgen van trainingen social media, ben ik inmiddels vraagbaak geworden over dit onderwerp en deel ik mijn passie en kennis met velen in de organisatie.
Social media is een tool, geen doel. Een tool waarmee je een leerproces kan ondersteunen, een tool die kan binden en boeien. We leren van elkaar door te delen en samen te werken, dankzij de technologie die social media zo’n belangrijke plaats in de informatiemaatschappij gegeven heeft.
Lifebrarian
Tijdens de eerder genoemde UGame ULearn in Delft gebruikte Helene Blowers de term ‘Lifebrarian‘. Lifebrarians zijn bibliothecarissen die een rol spelen in de sociale netwerken (lifestreams) van hun klanten. Zij vroeg zich af wat het bestaansrecht van de bibliotheek is nu er steeds meer online manieren beschikbaar komen om kennis en expertise te delen. Mensen publiceren en produceren zelf, zonder uitgever. Men werkt samen in sociale netwerken. Men deelt volop en bij voorkeur onder een liberale Creative Commons licentie. Share-Remix-Reuse wordt de toekomst. Bibliothecarissen kunnen volgens Blowers nog steeds hun klanten helpen en het gebruik en produceren van (online) informatie faciliteren: door zich te mengen in sociale netwerken. Librarians worden ‘lifebrarians’! Het verschaffen van gedrukte informatie zal niet meer centraal staan maar de hoofdtaak van de librarian/lifebrarian blijft: boeien en binden!
Judith van Hooijdonk
ICTO-adviseur bij Zuyd
Source: Uploaded by user via Nena on Pinterest
Zuyd Merk-waardig?
Hoi Marcel,
Deze week las ik op twitter:
Wat lief: naast mij zit een directielid van Hogeschool Zuyd zijn twijfels te spuien over het nut van Twitter voor de naamsbekendheid.
Ik was perplex. Onbegrijpelijk.
Hoe kan je als organisatie social media toch blijven negeren? Nou weet ik natuurlijk niet welk directielid dit is en of hij de mening van ‘de’ organisatie uitdraagt. Ik weet wel dat Zuyd niet echt duidelijk als ‘merk’ op sociale media platforms actief is. Ik heb me al eens eerder afgevraagd waarom niemand van het CvB bij het college van Menno Lanting was. Dit ging wel meer over de inzet van social media in je organisatie om kennis delen te verbeteren. Dat negeren geen optie is, heb ik ook al eens bepleit in een interview voor Editie Zuyd.
De wereld verandert naar een ervaringen economie. Iedereen kan zelf een podium creëren om ervaringen en ideeën met elkaar te delen, zoals wij dat doen met ons blog. Organisaties (ja, ook Zuyd) zullen onderdeel moeten proberen te worden van de gesprekken (luisteren, feedback vragen, ideeën droppen, kennis delen, interactie aan gaan). Ik denk dat je door te participeren op social media, leert van hoe je het als organisatie doet. Social Media is naast allerlei enquêtes en accrediaties een bron waar je als organisatie inzichten uit haalt om je kwaliteit te verbeteren. Social media is als communicatiemiddel niet meer weg te denken.
Zuyd heeft de afgelopen jaren intern zwaar ingezet met een Sterk Merk campagne. We hebben vaker in onze berichten aan de Zuydwaarden: open, ambitieus, ondernemend, vakkundig en inspirerend gerefereerd. Over 2 weken ben ik uitgenodigd met een tiental collega’s voor een Merk-waardige middag in het Glaspaleis. Ik hoop tijdens de lunch naast een CvB-lid aan te schuiven, ik wil wel eens van gedachten wisselen over de inzet van social media voor Zuyd als merk.
In de uitnodiging voor de Merk-waardige middag staat:
De rest van de middag zal je inspireren om vanuit een merkbril naar de wereld te kijken en te leren van andere sterke merken in de wereld.
Andere? sterke merken maken wel gebruik van social media als communicatiemiddel. CocaCola noemt de sociale media de “new frontier of marketing and communications”, zij communiceren over hun Online Social Media Principles. Starbucks is het grootste merk op social media media gebied, met My Starbucks Idea passen zij het principe van crowdsourcing (het publiek inzetten als bron voor het verwerven van kennis, ideeën opdoen etc) in optima forma toe. En Nike+ weet social media ook goed in te zetten in hun runningprogramme, hierover heb jij ook al eens eerder geblogd ivm je afstudeeropdracht Mobile Dashboard Learning Analytics.
@bron
Ik ben erg benieuwd door welke merkbril ik ga kijken 🙂
groet,
Judith
Watch this video!
Goedemorgen Marcel,
Nieuwsgierig zijn daar draait het om bij leren. Je leven lang. Vragen blijven stellen, zoals kleine kinderen de waarom-vragen blijven stellen.
Soms heb ik het idee dat nieuwsgierigheid door ons onderwijs de kop ingedrukt wordt. Dat zal niet voor alles en iedereen gelden, maar als ik zo in mijn eigen kringetje kijk…mijn ervaring met de middelbare school van mijn kinderen…Creativiteit wordt niet gestimuleerd (vermoord, zegt Ken Robinson –bekijk ook dit filmpje ook als je het nog nooit gezien hebt-). Het gevolg is dat studenten niet leren omdat ze iets willen weten, maar reproduceren wat de docent wil horen.
Ik zag onderstaand filmje op Creative Something, de site waarop ook de Rules of a creator’s life gepubliceerd waren. Ik vind dit zo’n inspirerende site! Zo ook dit filmpje.
The Future Belongs to the Curious from Skillshare on Vimeo.
Hoe krijg je lezers naar je blog? Ook door titels te bedenken die de nieuwsgierigheid opwekken. Zou deze titel werken? 😉
Tot vanmiddag.
groetjes,
Judith
2 BE JAMMED 