Beste Marcel,

Ja mijn paper is klaar, afgelopen vrijdag via het plagiaatdetectiesysteem Ephorus ingeleverd. Je hebt het al gelezen en van feedback voorzien, waarvoor nogmaals hartelijk DANK! Ook de andere collegavrienden, studiegenoot en zoonlief bedankt dat jullie in de kerstvakantie tijd vrij hebben gemaakt om mijn paper van feedback te voorzien.

Ik heb veel aan de feedback gehad. Het maakte duidelijk waar de zwakke punten zaten. Ik moest nadenken over vragen en daar eigen keuzes in maken. Ja, de feedback maakte me scherp. De feedback maakte me wel duidelijk dat dit gegeven wordt vanuit een eigen waarneming. Subjectieve beoordeling vind ik voor feedback niet zo erg. Door de opleiding is een beoordelingkader vastgesteld. Langs deze lat wordt mijn paper nu gelegd. In hoeverre kan je bij zo’n beoordeling spreken van objectieve maatstaven als het verschil tussen voldoende en goed wordt bepaald door begrippen als ‘theoretische inkadering’ versus een ‘duidelijke theoretische inkadering’? En ‘gebruik gemaakt van voldoende literatuur’ versus ‘meer dan voldoende literatuur’. Ja, ik word een beetje onzeker van zo’n beoordeling. Dus luister ik maar naar mijn kinderen: ‘laat het los mam’ *grinnik* en zie ik het als een feedbackmoment. Tien dagen wachten …

Jij vroeg mij naar mijn ‘O!’ bij onderzoeksvaardigheden. Eigenlijk vond ik het schrijven van dit paper een worsteling. Voornamelijk een worsteling met mezelf. Ik heb me natuurlijk afgevraagd waarom. En dat is toch wel dat ik me aan al die regeltjes moet houden. Het moeten schrijven adhv een beoordelingskader, want daar word je op ‘afgerekend’. Dus probeer je te voldoen aan wat de beoordelaars van je verwachten. Ik vind eigenlijk dat dit zo hoort, maar zo doe je het wel. Je wil toch graag dat het voldoet. Het nodigt daarom niet uit tot een creatief proces. Ik blog liever.

Ik mocht alleen peerreviewed literatuur parafraseren, dus uitgaan van onderzoek en niet van meningen en ervaringen van onderzoekers. Het moest een ‘neutraal’ paper zijn, geen eigen standpunten. Ik lees natuurlijk veel blogs en het onderwerp ‘social learning’ is zo ‘hot’ dat daar veel over geschreven werd, maar weinig onderzoek naar gedaan is. Aan de andere kant is dat ook weer een leermoment: niet te veel uitgaan van aannames. Maar wel krtitisch blijven.
Focussen vond ik ook lastig, zoveel interessants las ik rondom mijn paper. Elke keer maar weer afvragen of het wel past binnen de onderzoeksvraag. Tja Marcel, die onderzoeksvraag daar blijf je aan sleutelen, het is een cyclisch proces zoals ik al eerder schreef. Het was het laatste dat ik nog aan mijn paper veranderde … Check out de 10 regels voor de onderzoeksvraag nog maar eens 🙂
Daarnaast vond ik het ook lastig dat ik een literatuuronderzoek moest doen vanuit een ‘probleem’. Ik kijk liever naar de mogelijkheden. En dan die APA! Door mijn bibliotheekachtergrond ben ik wel gewend om titel te beschrijven, maar al die punten en komma’s. Ik had het mezelf natuurlijk ook nog wat lastiger gemaakt omdat ik Mendeley wilde gebruiken, een onbekende tool voor mij. Leermoment: meteen bronnen goed beschrijven en indelen. Weet ik natuurlijk wel, en het advies gaf ik studenten ook altijd. Als je het achteraf moet doen kost het altijd extra tijd.
Dus kortom die ‘O!’ en ‘Aaaah’ was ver te zoeken … soms …sorry … Ik vond het wel heel leuk om met het onderwerp bezig te zijn. Ik heb veel geleerd over ‘social learning’, leerconcepten en motivatietheorieen, dat was ook mijn leerdoel. Mission accomplished! Aaaah!

Bij alles wat je leert is intrinsieke motivatie belangrijk. Mijn motivatie is dat ik deze opleiding wil afronden, daar moet ik soms dingen voor doen die ik minder leuk vind. Voor jouw studenten vind ik wel belangrijk dat ze een kritische houding hebben m.b.t. hetgeen over hun vakgebied gepubliceerd wordt en dat ze zelf met respect voor bronnen (information literacy) hun eigen oordeel kunnen vormen. Dus ja onderzoeksvaardigheden is wel een must. Of dat in een vorm van een paper moet? Ik zou liever beginnen met een blog of een essay, die kunnen ook als een bijdrage opgenomen worden een open online journal :). En onderdompelen vanaf het begin van hun studie. Met kleine stapjes, en leuke opdrachten. Zo moest dochterlief ervaren wat observatieonderzoek door het gedrag van ouders te observeren in de McDonalds. Dit is toch ook een leuke opdracht voor ICT-studenten 😉

Maar eigenlijk vraag je me: hoe krijg ik mijn studenten (en mezelf ;)) gemotiveerd?  Maar dit is ook een lastige en voor ieder persoon weer anders. Gamification kan hierbij inderdaad een goed middel zijn (zie mijn blog). En voor mij werkt samenwerken in netwerken en bloggen. Iedere onderwijsprofessional wil graag gemotiveerde studenten. Ruud de Moor Centrum heeft in 2011 een literatuurstudie gepubliceerd: Leerlingen motiveren: een onderzoek naar de rol van leraren. Bij deze studie is (net zoals in mijn paper) de Zelf-DeterminatieTheorie van Deci & Ryan uitgangspunt. Deze motivatietheorie zegt dat motivatie toeneemt (en daardoor leren wordt bevorderd) als voldaan wordt aan drie psychologische basisbehoeften: autonomie, relationele verbondenheid en competentie. En dat geldt voor studenten maar ook voor docenten, gewoon voor ieder mens.

Groet,
Judith

Hoi Marcel,

Je bent ook lekker bezig met je PhDResearch! Natuurlijk is zo”n promotie-onderzoek niet te vergelijken met hetgeen ik voor de master moet doen. Maar het proces is wel vergelijkbaar, denk ik. Misschien heb je ook wat aan de tips die ik deze week bij de Master Leren en Innoveren oppikte.
Naast LA1 (paper) zijn we nu ook gestart met LA5 (onderzoek). Enkele weken geleden raakte ik (en ik niet alleen ;)) redelijk in paniek. Ik heb het gevoel mijn paper nog niet op de rails te hebben en nu moet ik nog een probleemanalyse en onderzoeksvraag gaan formuleren. Hellup! Deze week werd ik een beetje gerustgesteld. Het proces (nadenken, lezen, schrijven, schrappen, bespreken) is minstens zo belangrijk als het doel: de paper of het onderzoek. Tja dat moet er uiteindelijk wel komen, maar het proces is wel gestart. Onderzoek is ook een langdurig proces. Het formuleren van een onderzoeksvraag kan tijdens het schrijven nog veranderen of aangescherpt worden. Het is een cyclisch proces, je stelt steeds bij. Voortschrijdend inzicht enzo 😉

Een benadering om het professionele handelen in het onderwijs te vergroten, waarbij docenten gebruik leren maken van methoden en strategieën uit sociaal-wetenschappelijk onderzoek om te reflecteren op hun eigen praktijk en om hun praktijk te verbeteren. Centraal staat de kritische dialoog op basis van feitelijke gegevens
(Actieonderzoek als opleidingsstrategie binnen post-initieel onderwijs / P. Ponte & R. Beers. – VELON 17(2)1996, 33-42).

Onderzoek is belangrijk voor de ontwikkeling van ons onderwijs. Onderzoek kan leiden tot betere innovaties, gezamenlijke visie op onderwijs en daardoor tot een professionele onderwijsgemeenschap. Onderzoek heeft een feedbackfunctie (spiegel voorhouden mbt functioneren) en dialoogfunctie (interactie en communicatie nav vragen die het onderzoek oproept). De feedbackfunctie en de dialoogfunctie treden niet automatisch op als er onderzoek wordt uitgevoerd. De website onderzoekenderwijs.nl (KPC groep) kan hierbij een hulpmiddel zijn.

Ook een hulpmiddel is het kaartje dat we kregen met 10 regels waar een onderzoeksvraag in een praktijkgericht onderzoek aan moet voldoen. Handig! Ik mocht het delen!

jpg of pdf

En het gaat dus niet om de juiste antwoorden maar om de juiste vragen. Dat dit niet zo gemakkelijk is, illustreert Bas Haring aan de hand van enkele voorbeelden. Volgens hem bestaan er wel domme of (te) moeilijke vragen ;).

Het formuleren van een goede onderzoeksvraag is ook niet zo gemakkelijk, zo hebben we tijdens enkele oefeningen ervaren. Soms lijkt het wel een taalspelletje: het is constant wikken en wegen van je woorden. Belangrijk in het hele onderzoeksproces is dat je inzichtelijk en transparant je stappen beschrijft, het moet controleerbaar zijn. Daar is een blog toch een mooi middel voor 😉

Zo nu dan even afstand nemen (wegleggen) en het inschakelen van ‘critical friends’ waren ook de tips die ik kreeg. Nou, ik klop nog eens bij je aan één dezer dagen 🙂
Groet,
Judith