Wetenschap: krabbenmand of vriendenclub?
Hi Marcel,
Mooie leerschool als onderzoeker lijkt me dat ‘proposal reviewer voor de komende ELI-conferentie‘. Veel leer- en leesplezier!
Reviewen is belangrijk voor de kwaliteitscontrole van de wetenschap. Dit was vrijdagavond ook het onderwerp in Kijken in de Ziel. Het was de vierde aflevering van een serie waarin Coen Verbraak in gesprek gaat met een aantal toonaangevende wetenschappers (natuurkundige Robbert Dijkgraaf, primatoloog/etholoog Frans de Waal, wiskundige Ionica Smeets, hersenonderzoeker Jeroen Geurts, landbouwexpert Louise Fresco, bacterioloog Roel Coutinho, kankeronderzoeker Hans Clevers, voedingsdeskundige Martijn Katan, econome Barbara Baarsma, filosoof/psychiater Damiaan Denys, psycholoog Marcel Zeelenberg en classica Ineke Sluiter) over de wetenschap. Deze aflevering ging het over publiceren, publicatiedruk en zelfplagiaat.
Als wetenschapper ben je afhankelijk van reviewers ivm de noodzaak tot publiceren. Ik vond het toch wel weer schokkend om te horen hoe scoringsdrift fraude in de hand werkt. Het zelfreinigend vermogen in de competitieve wetenschapscultuur lijkt steeds meer onder druk te staan. De ego van wetenschappers is erg groot. Dat laat het persoonlijk verhaal van Marcel Zeelenberg over Stapel wel zien. Ontluisterend.
Wetenschap is zoals in de uitzending gezegd werd een gezamenlijke klus. Reviews van mede-onderzoekers kan het onderzoek/publicatie alleen maar beter maken. Ik ben een voorstander van open onderzoek. Hoewel je niet mag bloggen over proposals van ELI hoop ik dat ‘open onderzoek’ regelmatig in de voorstellen terug komt aangezien het thema van de conferentie Transforming the Academy: Building Communities of Practice is. 🙂
Groet,
Judith
Back on track! Een nieuw seizoen…
Ha Judith,
Een nieuw seizoen is weer begonnen. Na inspirerende Olympische Spelen vol met het drama en mooie momenten beginnen we weer met goeie zin aan een nieuw seizoen Zuyd. Ja ik heb vorige week al wat warm gelopen, maar het mag geen naam hebben. Vandaag, met bijna alle collega’s terug op Zuyd is het pas echt begonnen.
Een jaar met allerlei nieuwe zaken voor me. Geen MT-lid meer, geen onderwijscoordinatorschap, geen studentzaken. Wel nog innovatie, wel nog ICT in het onderwijs en vooral onderzoek. Verschillende lectoraten, want ik blijf natuurlijk verschillende zaken leuk vinden, maar wel stap voor stap nu verder leren, verder studeren en verder groeien.
Bij onderzoek hoort, artikels schrijven, proposals maken en proberen om lezingen te geven op allerlei congressen. Spannend, maar zin in. Om daar een beetje ‘the hang’ van te krijgen heb ik me aangemeld als proposal reviewer voor de ELI conferentie in Houston, februari 2017. ELI is een van de onderdelen van Educause, bij ons bekender. Vanavond was daar een mooie, intropresentatie over het hoe en wat waar je als reviewer op moet letten. Als het goed is krijg ik in de periode 6 – 19 september een 15-tal proposals om te reviewen. Helaas mag ik daar niet inhoudelijk over bloggen, maar leren zal ik er zeker van. Zowel inhoudelijk als qua hoe een jury let op dergelijke proposals.
Ik duik nu weer in de IoT issue van de Educause Review, en ja de conferentie in het najaar blijft kriebelen. Wellicht volgend jaar?
In ieder geval voor dit seizoen veel plezier!
Groet Marcel
Vakantietijd. Werktijd. Lummeltijd.
Hi Marcel,
Deze week ben ik na 5 weken vakantie weer rustig aan begonnen. Halve dagen thuiswerken is een heerlijke manier om even weer in het ritme te komen van wekker zetten en op tijd op staan. Tussendoor wat wasjes, boodschappen, koffie- en lunchafspraakjes, Olympische Spelen kijken, afkicken van mijn Netflixverslaving (Gilmore Girls 🙂 ).
Mijn mail is verwerkt. Ik heb weer een beetje op een rijtje waar ik voor de vakantie mee bezig was. En ik ben nu eindelijk echt begonnen met het actualiseren en vernieuwen van Dingen@Zuyd. Eén van de conclusies tijdens de reflectiemomenten in deze vakantie was dat er echt veel te veel gepraat wordt en weinig gedaan. Veel docenten zijn voor reguliere studenten en Zuyd Professional deelnemers onderwijs aan het (her)ontwerpen. Er is zoveel behoefte aan inspiratie rondom het leren en lesgeven met ict. Naast dat we deze docenten f2f willen begeleiden, is een ontdek-, leer- en kennisdeelomgeving ook wenselijk. Ik hoop dat dit echt gaat uitgroeien tot een learning community.
Deze week heb ik ook mijn RSS-krantje Feedly ‘bijgelezen’. Van de meeste weblogs heb ik de koppen gesneld. Het bericht van Jouke Kruijer op Managementsite trok mijn aandacht: Zelforganisatie: maak ruimte voor samenspel. Vetrouw in de zin van onzin. Leer weer lachen, lummelen en prutsen. Kruijer beschrijft dat hij in veel organisaties komt waarin teams niet (meer) kunnen samenwerken, waar het “leven uit is ge(re)organiseerd” . Zelforganisatie wordt vaker als oplossing gesuggereerd. Verdwijnen dan problemen? Nee, schrijft Kruijer:
Zelforganisatie werkt niet door dingen anders te organiseren, maar door terug te gaan naar de bedoeling. Wat willen we doen? Waar heb ik zin in? En het antwoord op die vragen ligt vooral niet op het niveau van denken. Maar op het niveau van ‘eigenlijk wel weten’ en ‘stiekem al lang voelen.’
Speelruimte (autonomie!), ruimte voor samenspel is een belangrijke stap om tot zelforganisatie te komen. Lachen, lummelen en prutsen. Wandelingen maken, samen ideeën bedenken, gewoon eens uitwerken. Wat maakt het uit als het mis gaat? Er is ruimte nodig om te kunnen luisteren naar die kleine stemmetjes, bij jezelf en anderen, die je vertellen wat je moet doen. Zo ontwikkel je weer onderling vertrouwen.
Ik herken dit uit de ZuydPleintijd. Misschien dat ik die goede oude tijd verheerlijk, maar toen was er lummeltijd. Er was ook aandacht voor elkaar. Tijdens die wandelingen zijn de beste ideeën tot groei gekomen. We hebben veel geëxperimenteerd. Er zijn ook veel dingen mislukt. Die ervaring neem ik nog steeds mee. En voor mijn gevoel was ik toen productiever dan nu met die vele vele overlegmomenten en overal mijn werk moeten verantwoorden in allerlei excelbestandjes…
Het vorig studiejaar is hectisch afgesloten. Hoe het komend jaar zich gaat ontwikkelen, wacht ik maar rustig af. Ik laat me niet gek maken, dat is in ieder geval mijn voornemen *grinnik*. Dat het wederom een spannend jaar wordt, staat vast. Genoeg uitdagingen, ook. En als het aan mij ligt gaan we ook wat meer lummelen. Of broeden zoals ik daarover in 2010 blogde.
“Broeden is samen knoeien, assembleren, knutselen, cocreëren, uitvinden. Broeden is zoeken naar oplossingen voor complexe problemen. In broedplaatsen ligt de nadruk op samen, het samenwerkingsproces. Broeden is erop gericht gemeenschappelijke doelen te realiseren, zelfs als ze nog vaag zijn.”
De eerste stappen zal ik wel zelf moeten zetten …
Wandel je mee? Wie gaat mee samen op weg?
Judith
Open Access explained! PHDComics video #mustsee
Ha Marcel,
Gisteren deelde ik de column van Rosanne Hertzberger over Open Access en het belang van open onderzoek. Vandaag zag ik een tweet van Jisc meteen link naar hun quick guide over open access, een handige pagina met een heel goed filmpje (8:23) over wat open access is en een overzicht van verschillende issues die open access belemmeren. Must see.
Judith
Inderdaad! Belachelijk, al dat onderzoek achter een betaalmuur
Hallo Marcel,
Het is niet de eerste keer. Ik vraag het toch weer.: jouw aandacht voor open promotie-onderzoek. In de NRC van 6 augustus 2016 las ik onderstaande column van Rosanne Hertzberger. Nu zij niet meer tot de academische wereld behoort, kan zij niet meer (itt tot ons omdat wij toegang hebben tot allerlei wetenschappelijke databanken via Zuyd Bibliotheek) kosteloos onderzoeksresultaten lezen. De wetenschappelijke wereld is niet zo open.
Terecht vraagt zij zich af: De Nederlandse regering vindt het steeds belangrijker worden dat dat onderzoekend vermogen bij studenten wordt ontwikkeld. Ook bij hbo’ers. Maar wat is het nut ervan? Na het afstuderen zit die statistiek achter een betaalmuur.
Als al onze alumni zich nu eens inschrijven voor een Zuyd Professional cursus/studie dan houden ze wel toegang tot wetenschappelijke publicaties. Grapje natuurlijk :). Je kunt ook via omwegen aan je pdfjes komen. Of illegaal via Sci-Hub. Toch niet helemaal de bedoeling, wel?
Het gaat niet alleen om open access, daar is inmiddels iedereen (behalve uitgevers) wel voor. De openheid mag wat mij betreft nog een stapje eerder beginnen. Het hele onderzoeksproces open, onderzoeksdata open. Op naar open onderzoek!
Transparante wetenschap. Ik ben voor! Jij toch ook?
Judith
2 BE JAMMED 