Categorie archief: Miscellaneous
Wat zou het mooi zijn om samen te werken met: University of Michigan
Ha Judith,
Surf onderwijsdagen was wederom geweldig. Het was een soort van reünie voor me, omdat ik denk ik de afgelopen 5 jaren niet bij dit congres geweest ben. En het was inspirerend als vanouds: Prof. Melton knalde van het podium, De Rockstart keynote was geniaal en bracht mijn ‘ondernemerschapsgevoel’ naar boven. Maar de wens om samen te werken met de University of Michigan is groter geworden.
Prof. McKay was zeer inspirerend en daar had ik al op gehoopt, maar hij maakte het waar. Het is jammer dat de presentatie zelf nog niet te vinden is maar bijgevoegde presentatie lijkt er op:
Ik had al eerder een mooie presentatie van iemand van de University of Michigan gezien, namelijk van Stephanie Teasley. Zij is de voorzitster van SOLAR een belangrijke community rondom Learning Analytics. Haar heb ik gezien op de ECTEL in Estland. Ook hiervan zijn geen te delen opnames, maar wel van een van haar andere presentaties:
Klinkt goed he. Jaloers was ik bij beide presentaties en het zou toch mooi zijn om met ze samen te werken.
Groet Marcel
ECTEL 2017: Measuring the things we value…
Op 14 en 15 september 2017 vond in Tallinn (Estland) de ECTEL plaats, het 12de Europese Congres over Technologie Ondersteund Leren (TOL). Evelien van Limbeek heeft als tijdelijk teamleider van het lectoraat TOL, het congres met als thema ‘Data Driven Approaches in Digital Education’ samen met Marcel Schmitz. Evelien doet verslag.
OUR 2bejammed GUEST: Evelien van Limbeek
Ik wilde met mijn bezoek aan dit congress graag wat meer ‘voeling’ krijgen met de thema’s die binnen Europa in het TOL-domein spelen. Marcel presenteerde op dit congress zijn eerste publicatie, maar daar zal hij zelf over bloggen.
De parallelsessies gingen over MOOCs, gamification en met stip bovenaan Learning Analytics, waarmee meteen de belangrijkste thema’s duidelijk werden. Ook bij de key-note speakers was learning analytics een terugkerend thema. Prof. Stephanie Teasley, professor aan de Universiteit van Michigan en voorzitter van SOLAR (Society for Learning Analytics Research), gaf in haar presentatie gebruik van Learning Analytics in het algemeen twee foci heeft:
- Learning Analytics om het leerproces in beeld te brengen; denk hierbij aan data vanuit een LMS (LeerManagementSysteem) zoals Blackboard;
- Learning Analytics om de opbrengsten van het leerproces in kaart te brengen; denk hierbij vooral aan data die inhoudelijke aanwijzingen geeft over leeropbrengsten, zoals tweets, posts op discussion boards, informatie op blogs
Beide foci zijn belangrijk om het doel van Learning Analytics te bereiken: “Using data to optimize learning”. Vervolgens presenteerde zij drie projecten over het inzetten van data voor het verbeteren van het onderwijs. Hierbij moet wel verteld worden dat, door een investering van 1 miljoen, de universiteit er in is geslaagd om een data-ecosysteem op te zetten. Hierbinnen zijn alle systemen van de organisatie waar studentgegevens worden geregistreerd aan elkaar zijn gekoppeld en daarmee ontsloten voor onderzoek. De onderzoekers van de vakgroep van Stephanie kunnen een verzoek indienen tot het gebruik van de data voor onderzoek en dan krijgen ze een keurige dataset aangeleverd.
“How can we measure things we value, instead of valuing things we measure?”
Deze uitspraak kwam verschillende keren terug tijdens het congres. Vooral de key-note speakers vroegen hier aandacht voor. Wat men bedoelde was: Denk na over het doel, voordat je onderzoek gaat doen met Learning Analytics! Vaak zien we de situatie – en daar zagen we er tijdens het congres ook een aantal van – dat er data beschikbaar is en dat hier analyses op worden losgelaten, terwijl niet duidelijk is op welke manier de data zou kunnen bijdragen aan het verbeteren van het leren. Dit is een boodschap die we binnen dit lectoraat van harte onderschrijven, met ontwerpgericht onderzoek in een authentieke praktijk willen we bijdragen aan het optimaliseren van het leren van onze studenten.
Referentielijst
Teasley, S. D. (2017). Student Facing Dashboards: One Size Fits All? Technology, Knowledge and Learning, 22(3), 377–384. https://doi.org/10.1007/s10758-017-9314-3
Dit blog is eerder gepubliceerd op het inmiddels opgeheven blog van het voormalig lectoraat Technologie-Ondersteund Leren van Zuyd
Het nieuwe seizoen is begonnen
Ha Judith,
We zijn alweer een paar dagen aan het werk. Maar vandaag was ‘het warmlopen’ voorbij en het ‘nieuwe seizoen’ begonnen. Eerste schooldag! Ik ben begonnen met Logica voor onze eerstejaars. En erg prettig ik kan gebruik maken van de open educational resources die we gemaakt hebben voor het MOOC project. Het blijft mooi om te zien. De filmpjes staan nu op media.zuyd.nl
Ik ben benieuwd wat de studenten daarvan vinden. Zoals je weet is dat ook mijn onderwerp van onderzoek: kunnen we meer leren over het leerproces van de student op leeractiviteit niveau door learning analytics te koppelen aan het learning design en hoe kunnen we on demand feedback geven en helpt het als we een focus hebben op de meta cognitieve competenties van de studenten?
Een aantal activiteiten gaan me daarbij helpen in de komende weken:
– De eerstejaars studenten gaan de MSLQ invullen.
– Ik mag presenteren op de ECTEL conference, ga daar ook het Doctoral Consortium doen en een tweetal sessies ‘chairen’
– In het kernteam van de SIG LA gaan we kijken wat we op landelijk en ‘samen delen’ niveau kunnen doen op de onderdelen: educatie, policy, technologie
– De afstudeeronderzoeken van Sander en Ricky en het werk aan het Reflector project moet vertaald worden naar een artikel
En dan heb ik voor de financiering een derde poging gedaan voor een NWO promotiebeurs (link naar eerdere poging) voor docenten. Ik ben benieuwd hoe ik door deze ronde kom.
Morgen begint mijn OU/UM cursus academic writing, na het volgen van een MOOC een nieuwe poging om nog een stap verder te komen onder het motto: we blijven leren!
Genoeg om over te schrijven. Maybe in English…
Groet Marcel
What would JOY do?
Hey Marcel!
Terwijl jij nog in magische werelden ronddwaalt op de happiest place on earth, ben ik na een mooie rondje Nederland al weer een beetje op LinkedIn aan het ronddwalen. Hier zag ik een vlog van Steven Van Belleghem die ik volg sinds zijn boek De Conversation Company. Hij schrijft regelmatig over hoe bedrijven moeten communiceren met de hedendaagse consument. Ook in het onderwijs kunnen wij van zijn denkbeelden leren. Daarover heb ik al eens vaker geblogd. Net als ik is hij groot fan van de Disney Pixar film Inside Out. Deze vlog was voor mij reden om de film weer eens te bekijken. Wat is tie toch briljant. Ik vond het ook een mooi vervolg op mijn laatste blog van voor de vakantie. Voor degene die de film niet kennen…
Waar gaat Inside Out over?
De film speelt zich af in het hoofd van het elfjarige meisje Riley. In headquarter staan de emoties Joy, Sadness, Anger, Fear en Disgust. Haar vader krijgt een nieuwe baan en ze verhuist dan van Minnesota naar San Francisco. Dan ontstaat er paniek in het commandocentrum van het hoofdkwartier en de emoties weten niet meer hoe ze Riley moeten aansturen. De manier waarop (kern)herinneringen, het langetermijngeheurgen, het onderbewuste gevisualiseerd zijn, vind ik briljant. Voor degene die ‘m nog willen zien, hij is beschikbaar via Netflix. Wacht daar niet te lang mee omdat Disney met een eigen streamingdienst start en onduidelijk is hoelang de Disney-films nog hierop te zien zijn.
In zijn vlog bepleit Steven Van Belleghem dat bedrijven bij het oplossen van klantproblemen de vraag moeten stellen ‘what would Joy do?”. We hebben 4 negeatieve emoties in ons (verdriet, woede, afkeur, angst) en 1 positieve (vreugde). Het is dus niet zo vreemd dat klanten (wij mensen) vaak klagen. Als organisatie wil je dat mensen positief over je zijn. Daarom, zegt Van Belleghem, moeten organisatie Joy aan het roer laten zitten om zo gelukkiger klanten te krijgen.
Vanuit marketingoogpunt snap ik deze reactie wel. Ik heb toch een andere boodschap uit de film gehaald. In de film is Joy namelijk vrij dominant. Zij wil dat Riley constant plezier heeft en beperkt de ruimte van de andere emoties. Het werd soms pijnlijk duidelijk uitgebeeld dat Sadness door Joy werd weggeduwd. Het mocht geen plekje hebben. Door de reis die Joy en Sadness vervolgens door het brein van Riley ondernemen, wordt het voor Joy steeds duidelijker dat andere emoties ook een belangrijke rol hebben. Ook ruimte bieden aan negatieve emoties komt je ontwkkeling, bij leren en bij het maken van keuzes, alleen maar ten goede. Dat wordt prachtig uitgebeeld in de laatste scene waarin je ziet dat Joy dat geleerd heeft. Als Van Belleghem refereert aan de Joy zoals ze is op het eind van de film, ben ik het helemaal met hem eens 🙂
Met deze film Inside Out op mijn netvlies en het boek Not Gving a F*CK kan ik het nieuwe werkjaar weer aan! En alle emoties zullen de revue ook wel weer passeren 🙂 Vermoed ik. Grijns.
Tot volgende week!
Groet,
Judith
2 BE JAMMED 