Categorie archief: Inspiring
Inspiratie is creatief nadenken. Over werk gerelateerde zaken en over allerlei onderwerpen die ons bezighouden. Het begint allemaal met passie. We proberen hierin ruimdenkend te zijn en open te staan voor nieuwe ontwikkelingen. We zoeken inspiratiebronnen en laten onszelf (en jullie) verrassen, verwonderen en inspireren. We hopen dat onze inspiratie werkelijkheid wordt! Inspiratie bevindt zich overal!
Enriching the real world with an alternate reality
Ha Judith,
De Oculus Rift is al aan de ontwikkeling van zijn derde versie toe. Met behulp van simpel karton kun je je eigen VR omgeving maken
Had jij me dat niet al eerder laten zien? Ook hebben we het in ons blog al vaker gehad over augmented reality om een alternate reality te creeeren. Microsoft brengt dit laatste nog dichterbij. Gekoppeld aan Windows 10 (komt later dit jaar uit) komen ze met een hololens. Yes! Het holodeck gevoel wederom een stapje dichterbij. Ik moet overigens zelf nog erg wennen aan Windows 8 en had tot voor vandaag Windows 10 eerder verwenst dan aangemoedigd. Maar de hololens laat me switchen. De PR van Microsoft doet zijn werk goed. Ik hoef niet eens uit te leggen wat de mogelijkheden zijn voor onderwijs, het wordt vanzelf duidelijk.
Gaaf he!
Ik kan niet wachten.
Groet Marcel
Ben eerlijk in wat je kunt bieden. Ook in 2030!
Ha Judith,
Ik begrijp uit je vorige blog “The Challenge” dat ik midden in ‘het spel’ zit dat jullie tijdens de MLI spelen. Ik gok dat ik jullie aan punten help door inhoudelijk te reageren op jullie blogposts, maar zeker weet ik dat niet. Maar aangezien ik spelen leuk vind post ik er op los 🙂 En ik hoor wel of ik punten op lever.
Het gaat bij je leerarrangement om een beeld te schetsen van het onderwijs voor de lerende van de toekomst. En dan wordt 2030 als toekomst gezien, das al over 15 jaar. Dat is dus erg dicht bij 😉 Natuurlijk heb ik de trailer (via twitter) al bekeken, ik kan me nog een spel herinneren waar een trailer een geode introductie was. In ieder geval erg leuk om te doen het maken van een trailer. Ik denk dat iedere onderwijseenheid een trailer heeft in 2030 by the way.
Ik zou je willen meegeven voor het maken van je visie: ben in ieder geval eerlijk voor wat je kunt bieden. Nu moet je altijd eerlijk zijn, maar we hebben het vaak over online open onderwijs, onderwijs of afstand en wellicht zelfs al toetsen en diplomering op afstand. Uiteindelijk gaat het niet alleen om de opleiding en de kennis die je daarbij krijgt, maar ook hoe die opleiding je voorbereid over je (verdere) stappen in de samenleving. En momenteel (in 2015) is dat niet alleen inhoudelijk, maar ook simpelweg door het diploma. Zou jij de MLI doen als de Master er niet aan vast zat? Zouden meer studenten van de MLI een master doen als dat niet door werkgevers (in o.a. het onderwijs) gestimuleerd of zelfs verwacht werd? Ik weet het niet? Maar vraag het me wel af. In ieder geval leven we in 2015 in een samenleving waarbij je met een diploma Bachelor, Master of Ph.D. anders wordt behandeld dan als je dat niet hebt. Sterker nog het instituut spelt ook een rol.
Hierover gaat ook een interessante column die ik ben tegen gekomen in het ACM ELearn magazine. Zoals je weet ben ik sinds kort lid van the Association of Computer Machinery vanwege mijn onderzoeksaspiraties. En tot mijn positieve verrassing hebben ze ook een ELearn magazine. Via hun nieuwsbrief kwam ik op een artikel van Ali Carr-Chellman, wellicht bij jou beter bekend van deze TED talk:
Ali Carr-Chellman bespreekt in het artikel Online Learning en de verschillende instituten die puur door online leren een Ph.D. aanbieden. Ze geeft aan dat dit niet verkeerd is, ze geeft ook aan dat er een behoefte is van ‘studenten’ om op deze manier een Ph.D. te halen. Maar vooral geeft ze aan, en dat is de essentie, dat je eerlijk moet zijn wat je met een dergelijk diploma kunt. Het gaat je verder helpen binnen het bedrijfsleven op weg naar de top, omdat je aantoont dat je inhoudelijk over bepaalde capaciteiten beschikt. Maar of je er mee aangenomen wordt als lector/onderzoeker/docent op een Universiteit of HBO dat is nog maar de vraag. Terwijl een Ph.D. van de Universiteit Maastricht of Stanford dit dan toch wel eerder doet. Mijn vraag aan jou is: Zijn we in 2030 zo ver, dat we volledig online gegeven opleidingstrajecten op het niveau van Master of Ph.D. in het bedrijfsleven accepteren als evenwaardig aan die van de nu (nog?) gerenomeerde Universiteiten. Komt deze wereld samen?
Ter inspiratie en vermaak hier het artikel van Ali Carr-Chellman
elearn Magazine: Online Learning and the Doctorate.
Groet Marcel
Dream on!
Je hebt helemaal gelijk Marcel. Het gaat om het ID! En nee, ik wil (in tegenstelling tot wat jij blogde 😛 ) niet alleen online kennisdelen …. ik zou alleen willen dat ook de kracht van online kennisdelen zou worden gezien. Dat dit niet alleen een ‘nice-to-do’ is.
Dus voor ik te boek sta als die dame die alleen maar zit te pushen om online samen te werken, online te communiceren en online kennis te delen, heb ik ook een bijdrage geschreven voor in de klapper (het zijn wel prachtige kunstwerkjes trouwens, allemaal verschillende, heb je dat gezien?). Ja, ik zag er nu ook zo’n koffietafelboek liggen bij onze dienst. Ik heb een bladzijde uitgezocht (de bladzijdes waren allen voorzien van een verschillende inspirerende quote) met de volgende tekst:
en handgeschreven(jaja!) de onderstaande tekst opgeschreven (bewijs 🙂 ), maar wel voorzien van een QR-code van dit blog, zodat ook de andere blogberichten gedeeld worden. Draagt bij tot (online) kennisdelen toch? 🙂
Als student van de Master Leren en Innoveren vraag ik dan: wat verstaan we onder ‘lesgeven’? Hebben we het hier over didactische uitgangspunten? pedagogische principes? levenslessen? Volgens ons college zijn we allemaal ervaringsdeskundigen omdat we allemaal wel iets aan andere leren. Ja we leren ons leven lang (mijn 90-jarige schoonmoeder zegt altijd “zolang mijn vingers niet even lang zijn, leer ik” 😉 ). Maar betekent dit dat iedereen die een ander wat leert de kunst van het lesgeven verstaat? En schuilt in iedere ‘lesgever’ een goede leerKRACHT? Het is nogal een verschil of je een enkeling, een groep, een jongere of een oudere iets wilt (moet?) leren. Of je wel of niet moet nadenken over leerdoelen, groepsinteractie en beoordelingscriteria.
Ja, lesgeven een kunst! Sir Ken Robinson, de bekende Britse onderwijsvernieuwer, die ik ook ooit een keer live (met dank aan Zuyd!) hebben mogen horen, is voor mij zo’n kunstenaar. Volgens hem:
“Teaching is an art form.” Goede leraren weten wat hun leerlingen inspireert. Ze zijn deskundig in hun vakgebied. Ze zijn pedagoog. Ze hebben aandacht voor de individuele behoeften van hun leerlingen en passen hun lessen daarop aan. Ze hebben een groot repertoire aan manieren om hun leerlingen te motiveren. Ze zijn een voorbeeld en een rolmodel.
Lesgeven is inspireren, enthousiasmeren, motiveren, stimuleren door aan te sluiten bij de belevingswereld, feedback te geven, te luisteren en verhalen te vertellen. Grote maar o zo ware woorden. De kunst van lesgeven voor mij als niet-docent, maar wel als fanatieke (online) kennisdeler en als moeder van 3 kinderen is om authentiek, vanuit mijn passie en met inzet van al mijn talenten mijn taak uit te voeren maar daarbij de ander verantwoordelijk te laten zijn voor zijn eigen leerproces en leven. Ik heb mijn dromen, maar de ander, mijn collega, jouw student ook. Laten we die vooral ook in de ander zien en (h)erkennen, en, laten we er, als deze met ons gedeeld worden, voorzichtig mee omgaan.
Volg je droom!
Graag wil ik een quote van Sir Ken toevoegen aan het repertoire van Zuyd: “Dreams are what make us who we are”
Judith
Gerelateerde blogs:
2D, 3D, 4D? Het gaat om het ID!
Ha Judith,
Changes! Het gaat uiteindelijk niet om in hoeveel D dat die gepresenteerd worden. 2D, 3D, 4D? Het kan inmiddels allemaal. Online, in een klapper of in woorden op een sinaasappelkistje op een hoek in Hyde park. Het gaat niet om hoeveel D, het gaat om het Idee (ID). Verandering krijgen we alleen klaar als we het goede dat we doen delen. In mijn blogpost Kennisdeling gaat dat via een klapper. In jouw blogpost Van 2D naar 3D twijfel je aan dat ‘medium’. Je had het liever online gezien heb ik het gevoel.
Het gaat niet om het ene of het andere medium. Het gaat niet over de klapper of de online social media variant. Het gaat over delen. Ik denk dat bij beide media het lastig zal zijn om input te krijgen. Daarom ben ik vast begonnen. Met bloggend te delen wat ik denk en zie, maar dus ook met dit initiatief.
Obama loopt ook een Echternachprocessie, maar gaat door. Ook daar gaat het niet om welk medium, sterker nog het gaat niet eens om de oplossingen. Het gaat om het idee, om de ‘journey’ te nemen van het idee naar een mogelijke oplossing en om de hoop, het geloof in een mooie reis. En vooral, en daar zul je het zeker mee eens zijn: het delen van elke stap van die reis.
Dus ook in ons Zuyd onderwijs!
Groet Marcel
Imagineer no.1
Ha Judith,
Vandaag even een inspiratiebron om met je te delen. Walt Disney heeft bij een van de wereldtentoonstellingen een Carousel of Progress gemaakt. Een doordraai podium (zoals Soldaat van Oranje, of de Kwis van Paul de Leeuw) met als thema: de progressie van de mens (in het bijzonder in Amerika). Per 10 jaar is er een nieuwe woonkamer en er komt zelfs een blik in de toekomst (van dat moment). Walt was vaak bezig met inspireren en terug kijken en vooruit dromen helpt daarbij!
De attractie staat in Orlando. Ze is daar weer opgebouwd nadat ze op de wereldtentoonstelling gebruikt is. Een attractie die Susan te oud vindt, maar waar ik blij van ben geworden dat ik ze heb mogen bezoeken. Wellicht geeft een beetje van dat imagineerschap af.
Geniet van decmanier waarop Walt over zijn project praat, geniet van de animatronics en geniet van zijn idee, zeker in de context van toen.
Waar is onze imagineer, bruggenbouwer a la Walt to gap the bridge between faiths, believes and strong words?
Groet Marcel
2 BE JAMMED 