Categorie archief: Didactiek
De kracht van het verborgen curriculum #gamification #ncosm #mli
Marcel, je zou genoten hebben van de eerste keynote van het Nationaal Congres Onderwijs en Sociale Media. Het sloot ook zo mooi aan op mijn leerarrangement over curriculumvernieuwing van mijn Master Leren en Innoveren. Die ik vandaag afrond! đ .
On stage: Helen Keegan. Helen is Senior Lecturer (Interactive Media and Social Technologies) aan the University of Salford (UK). Zij sprak over: Curiosity and Curriculum!
Helen Keegan vertelde over een onderwijsmodule (waar 30 studenten aan deelnamen) die zij ontwikkelde als een Alternate Reality Game. De studenten kwamen tijdens deze module in aanraking met onderwerpen als: digital identity; remix culture; , copyrights-licencing-ethics; participatory media production, mobile phone filmmaking, transmedia storytelling; criticical media literacy. Het betrof dus een module over delen, publiceren en online samenwerken. Het eindproduct waar de studenten op beoordeeld werden was uiteraard het filmpje. Tot zover het formele curriculum.
In de onderwijsvisie van Helen gaat onderwijs om meer dan kennis overdragen en studenten klaarstomen voor een baan. Onderwijs zou net als ‘vroeger’ ook meer moeten gaan om persoonlijke ontwikkeling. Onderwijs moet prikkelen en nieuwsgierig maken.
Daarom ontwierp ze (ik heb geen idee hoe groot het team was, maar ik had het idee dat dit een eenvrouwsactie was) een hidden curriculum om de studenten door middel van puzzels en codes kraken uit te dagen tot nadenken en vragen stellen. Ze creeërde een fake identity van ene Rufi Franzen. Allerlei social media accounts werden aangemaakt: twitter, facebook, instagram, foursquare, etc. Via Rufi wilde ze de studenten uitdagen meer te doen dan alleen de opdrachten die in het formele curriuclum stonden. Kennisdelen, publiceren op het interneten, connecties aangaan, dat was haar doel.
Sommige studenten ontvingen een brief op hun thuisadres met de code 91211. Maar andere weer niet. Dit bracht heel veel onrust in de groep want ze snapte niet waarom sommige wel en andere geen code hadden ontvangen. Sommige studenten waren echt bang, Rufi werd zelfs bedreigd. Dit was een onverwachts effect waar ze erg van schok. Dat was niet de bedoeling. Dus stuurde ze een mail naar iedereen, zonder te veel prijs te geven. Daarna werd het magisch! Studenten wilden weten waarom Rufi hen had uitgekozen. Ze begonnen hun eigen curriculum te ontwikkelen. Ze leerden samen met Rufi. Ze werden ook detectives. Samenwerken en probleemoplossend vermogen werden gestimuleerd. Het werd een interactieve game. De echte wereld en de game vloeide in elkaar over. Codes werden in films verborgen. Via QR codes werden studenten naar locaties geleid waarna inchecken op Foursquare opdrachten zichtbaar werden. Het hele spel duurde 2 en halve maand.
Nadat het einddoel bereikt was en zij uitgelegd kregen dat ze onderdeel van een alternate reality game. Studenten waren in shock. Ze kregen uitleg mee hoe ze ‘voor de gek’ waren gehouden. Er volgde waardering. Het hele curriculum werd zelf nog eens nageplozen om te kijken welke clues gemist hadden. Dubbel leereffect dus!
Onderstaande presentatie is hetzelfde verhaal dat ze tijdens #ncosm heeft verteld. Must see!
Zoals Helen zegt: het was gekke werk, maar het was fantastisch! Studenten hebben hier zoveel van geleerd. Nieuwsgierigheid is niet te meten, niet te beoordelen maar o zo belangrijk voor hun ontwikkeling. Haar boodschap? Durf het risico te nemen. Creeer en stimuleer een hidden curriculum. Go beyond! Waar hebben we dat toch eerder gehoord? đ
Je wilt je studenten toch uitdagen tot het hoogste level?
Deze week stond in het teken van mijn herontwerp voor een onderdeel van het curriculum van jouw faculteit. Nogmaals dank voor je medewerking! Ook landelijk stond curriculumherziening in de belangstelling. De Onderwijsraad heeft vorige week een rapport gepubliceerd: Een Eigentijds curriculum. Een advies om het curriculum te vernieuwen en om het proces van vernieuwing ook te verbeteren. Noodzakelijk. Jelmer Evers heeft hierover een mooi blog geschreven en vraagt zich af of een nieuw curriculum genoeg is.
Ik heb het curriculum van jullie faculteit geanalyseerd volgens Van den Akker, uitgesplitst naar intended (beoogd), implemented (uitgevoerd) en attained (bereikt). De meeste kracht heeft, lijkt me zo, toch wel het hidden (verborgen) curriculum!  Geen tijd voor  een eigentijds curriculum maar op naar een eigenwijs curriculum!
Maar nu naar Eindhoven om mijn herontwerp (wel eigentijds maar nog niet eigenwijs genoeg vind ik đ ) te presenteren tijdens de Inspiratiemiddag.
Tot morgen,
Judith
Mijn herontwerp #mli #mooczi
Dag Marcel,
Je was nieuwsgierig naar mijn Pecha Kucha die ik onlangs als studie-opdracht heb gehouden. Ik was niet tevreden over mijn presentatie, dat weet je. Het is een presentatievorm die niet zo bij mij past. Weer wat geleerd đ . Zo’n Pecha Kucha vorm (20 dia’s x 20 seconden) werkte op mijn zenuwen. Je moet je tekst strak in je kop hebben. En dat had ik niet. Gelukkig was mijn ontwerpbureau en docent na toelichting tevreden over mijn herontwerp. Ik kan nu aan de slag, het moet maandag af zijn. Er ligt dus nog wat werk op me te wachten.
Omdenken … omdenken….nee ik heb geen deadlines maar dreamlines.
Maandag tijdens de jaarlijkse lectoraats- inspiratiemiddag mag ik mijn ontwerpbureau vertegenwoordigen op de innovatiemarkt. Ik was in de veronderstelling dat ik nogmaals de Pecha Kucha moest houden. Pieter stelde daarom voor het geheel dan in te spreken. Dat heb ik gistermiddag gedaan. Nu blijkt dat de presentaties geluidloos afgedraaid moeten worden. Ach ja. Het is een leuke oefening. Weer iets voor mijn portfolio đ Ik ben niet helemaal tevreden over de manier waarop ik het heb ingesproken. Voor een 1e poging niet slecht, vind ik het niet slecht.
Daarom moet ik nu nog aan de slag met het maken van andere fysieke producten. Ik ga nog maar een poster ontwerpen. Dit kan ik dinsdag tijdens onze Workshop Open Online Onderwijs die SURF-SIG Open Education bij Zuyd komt verzorgen, ook nog wel gebruiken :).
Voor de inspiratiemiddag zijn leraren basisonderwijs, pabodocenten, onderwijsdirecties en studenten van de paboâs en masteropleidingen van Fontys uitgenodigd. Zij bepalen dmv ‘likes’ wie de MLI OntwerpAward 2014 wint (waar kennen we dat concept toch van đ ). Als ik dit LA met een voldoende afsluit, is dat mijn grootste prijs!
Mocht je me nog van feedback willen voorzien? Graag! Zie op mijn JOULE4JOU-blog de blueprint voor mijn herontwerp.
Judith
Doe het zelf #MLI
Hi Marcel,
Jouw naamgenoot Marcel de Leeuwe, mede-organisator van de Leersafari waar Erica over gastblogde beschreef op zijn blog de ontwerpprincipes van Do-It-Yourself-Learning. Omdat ik voor mijn studie volop bezig ben met herontwerpen van een gedeelte van het curriculum van de faculteit ICT heb ik me hier eens verder in verdiept.
Bij de Leersafari hebben de ontwerpers niet de content ontworpen maar het leerproces. De vijf principes van DIY Learning zijn:
- Devolve responsibility. De verantwoordelijkheid voor het leerproces ligt bij de lerende.
- Be open. Deel je ervaringen open en publiceer onder Creative Commons. Kijken over de grenzen van je organisatie.
- Design experiences. De opdrachten ondersteunen het leerproces en bevatten geen inhoud maar alleen processtappen. Leren is doen. Ontwerp een leerervaring.
- Provide scaffolding. Deelnemers worden niet aan hun lot overgelaten, gerichte ondersteuning wordt aangeboden. Ontwerp een structuur die leren stimuleert.
- Stimulate reflection. De opdrachten bevatten reflectie. De eindresultaten van de opdrachten zijn in de vorm van een verslag, foto, video etc.
Via Marcel de Leeuwe op Leersafari.nl
De internettechnologie en mobiele technologie maken social learning mogelijk. Gepersonaliseerd leren, meer keuzevrijheid, lerende verantwoordelijk voor het eigen leren, meer samenwerken. Ik ben voor! Echter, is dit allemaal wel zo gemakkelijk in te passen in ons onderwijs? De onderwijseenheden, het curriculum, de onderwijs- en examenregeling, de verplichte onderwijscontacttijd; het is allemaal zo complex. Kunnen we ons onderwijs op een ‘DIY’-manier uitvoeren? Minder sturen op inhoud maar meer op het leerproces. Er is nogal een verschil tussen zelfgestuurd leren en zelfgestuurd opleiden. En tussen leren/opleiden van 18-jarige studenten en onderwijsprofessionals. Tenminste zo krijg ik vaker te horen. Ik ben geen docent, ik sta niet midden in het onderwijsproces, maar ik krijg weleens de indruk dat onze studenten veel ‘gepamperd’ worden. Vertel me als ik het verkeerd zie.
In mijn studie-opdracht (herontwerp) heb ik naast het trapmodel wiskunde (ja ik moest ook ontwerpen op inhoud. Niet erg DIY learning) ook een trapmodel zelfsturing (het leerproces) gemaakt. Het leren bij de faculteit ICT is immers gericht op het verwerven van persoonlijke autonomie. Het samenwerken, het learning by doing principe van de opleiding, het tijd- en plaatsonafhankelijk leren met open en online onderwijsmateriaal zijn de uitgangspunten.
Als ik mijn trapmodel over zelfsturing vergelijk met medestudenten dan valt het me op dat de docent daarin nog een erg sturende rol heeft. In mijn trapmodel ga ik toch al veel meer uit van de eigen verantwoordelijkheid van de student. Vraag ik al te veel van ze? Ik hoor het graag van je đ Ik las namelijk in de beoordelingscriteria van dit leerarrangement dat ik regelmatig collegae moet bevragen en hen betrekken in het ontwerp (“bijv. vragen om feedback op het ontwerpblog”). Reacties op JOULE4JOU zijn welkom!
By the way. Marcel de Leeuwe gebruikt veel van de principes van de e-learning goeroe Elliot Masie die jaarlijks het Learning Event in Orlando(!) organiseert …. eind oktober…. de tijd voor Amerika reisjes đ En Sir Ken is weer van de partij! *grinnik*
Judith
Toevoeging 28 april:
Op het blog van Wilfred Rubens las ik zijn verslag over Self Organized Learning, het Do-It-Yourself Learning principe waarover Marcel de Leeuwe en Hand de Zwart een expertsessie hebben verzorgd op het Next learning Event waarover Erica gastblogde. Op basis hiervan heb ik enkele toevoegingen in de tekst aangebracht. Wilfred concludeerde:
Daarbij viel op dat mensen het vaak lastig vonden om los te laten en controle op te geven. Je kunt echter gemakkelijk los laten, terwijl toch hetzelfde gebeurt (dus de in jouw ogen noodzakelijke leerdoelen aan de orde komen).
De nieuwe leraar doet het zelf
Steeds meer leraren verbeteren hun onderwijs door met elkaar te overleggen, elkaar te coachen en vernieuwende projecten te bedenken, zonder bemoeienis van bovenaf.
Anja Vink schreef in Vrij Nederland over hoe de nieuwe leraar het zelf wel doet. Een must read.
Ik zie om mij heen ook steeds meer docenten die aan de slag (willen) gaan met activerende (al dan niet met ICT) werkvormen. Door te Informeren, Inspireren, de Intermediar te zijn gaan wij al I-adviseurs het gesprek aan met de docenten over lesgeven en hun onderwijspraktijk. We proberen ze hierin zoveel mogelijk te ondersteunen, ook door hiervoor aandacht te blijven vragen bij het management voor docentprofessionalisering.
Feedback verhoogt de motivatie
Ha Marcel,
Ook de berichtgeving meegekregen over het Onderwijsverslag 2012/2013 van de Onderwijsinspectie. Elk jaar presenteert zij de staat van het onderwijs. Dit jaar zijn de belangrijkste onderwerpen:
- de kwaliteit van het onderwijs;
- leerlingen en studenten en hun onderwijsprestaties;
- passend onderwijs;
- de vaardigheden van leraren;
- de rol van schoolleiders en besturen.
Zie de samenvatting in onderstaande animatie
Vooral het gebrek aan motivatie haalde de pers. Politiek reageerde teleurgesteld in de voortgang van de onderwijsvernieuwing. De Onderwijsinspectie adviseert leraren te betrekken bij onderwijsvernieuwing en in te zetten op relevante scholing. De onderwijsbestuurders behoren een belangrijke rol te spelen bij deze implementatie, volgens de inspectie.
Geen opvallende conclusie van de onderwijsinspectie, vind ik. We weten allemaal best dat een goede relatie en interactie tussen student en docent een voorwaarde is voor motivatie en dus voor leren [de Zelf-Determinatie Theorie van Ryan & Deci, zie mijn paper over social learning] dus voor goed onderwijs. En Hattie heeft ook in zijn onderoek aangetoond dat feedback een zeer krachtig leereffect heeft en daarmee de motivatie beïnvloedt. René Kneyber heeft dat in het NOS Journaal mooi laten zien.
Dat ICT activerende werkvormen kan ondersteunen is bekend, dat betekent wel dat de docent op de hoogte moet zijn van de mogelijkheden. Dus ja schoolbestuurders graag aandacht en tijd voor docenten om zich op dit terrein te professionaliseren. Ze willen heel graag is mijn ervaring, maar het moet wel gefaciliteerd worden. De werkdruk in het onderwijs, ook in ons onderwijs volgens het onlangs gepubliceerde medewerkerstevredenheidsonderzoek bij Zuyd is al zo hoog.
Judith
2 BE JAMMED 