Auteursarchief: Judith van Hooijdonk
De kracht van waarde
Ha Marcel,
Goed dat jij nog een keer in je blog van woensdag het filmpje van Educause nog eens deelde. Deze was inmiddels weer aan mijn aandacht ontsnapt, terwijl ik ‘m een half jaar geleden ook gedeeld heb 🙂 waarbij ik de vraag stelde of nu alles gemeten moet (kunnen) worden, zoals de onderwijskundige en toetsspecialisten zich in dat filmpje ook afvragen.
Mijn aversie tegen rendementsdenken zit ‘m niet zo zeer in het gebruiken van cijfers / data voor het monitoren van ontwikkelingen. Jij noemde het feedbacksysteem in gaming als goed voorbeeld van terugkoppeling. Het gebruiken van data om een beeld te geven van waar je staat in het spel/leren/leven, lijkt me prima. Mijn weerstand zit ‘m dat op basis van cijfers, die vaak op verschillende wijze geïnterpreteerd kunnen worden (dat heb ik wel geleerd van de onderzoekswereld) mensen/organisaties ‘afgerekend’ worden. Dat voelt niet fijn. Je kijkt dan niet naar de context. Dus zijn die stories inderdaad echt van waarde. Ik snap alleen niet waarom daarin een gevaar zit?
Volgens mij, en Brené Brown bevestigt dat met onderzoek, zit kracht in menselijke verbindingen (en zo ontstaan stories) en ons vermogen tot empathie. Ik zag dit mooie filmpje op haar website.
The Power of Empathy from Gobblynne on Vimeo.
Groeten,
Judith
Zuyd als durfplek?!
Hallo Marcel,
Gisteravond tijdens het etentje hadden we het er even over. Alles moet op de schop. Het huidige onderwijssysteem werkt niet meer. Er moet wat nieuws komen. Maar daarachter aan meteen de verzuchting: zo werkt dat in het onderwijs…. mmmm….
Toen ik thuis kwam zag ik in verschillende timelines onderstaand filmpje.
Aan tafel zaten 2 uit de generatie van Daan Roosegaarde (geboren tussen 1975 en 1985). Kijk dit filmpje eens. Hoor wat hij zegt. Laten we DOEN! Die onderwijswereld mooier, slimmer, beter, poëtischer (meer samen vul ik dan aan) maken. Zaterdag komt in de NRC een portret van deze dertiger hoe hij over zijn, jouw generatie denkt. Nu ben ik een groot Daan-fan :). Veel van wat hij zegt, vind ik zo waar, alleen is zo’n kanteling generatiegebonden? Of is dit iets van ‘de wens is de vader van de gedachte’?
Daan Roosegaarde over zijn generatie from nrc.nl on Vimeo.
groeten,
Judith
Educause Review 10 Most Popular Articles of 2015
Had jij ‘m ook in je mailbox Marcel? De top 10 poulaire Educause artikelen uit 2015?
Ik heb ze zeker (nog) niet allemaal gelezen. What’s next for the LMS? natuurlijk wel, gezien mijn activiteiten rondom de aanbesteedbare DLWO-visie 🙂
Door dit lijstje krijg je wel inzicht in wat het afgelopen jaar de aandacht had: data, mobile, design thinking, collaboration.
Collega Rienke attendeerde me op het artikel Six trajectories for digital technology in higher education. Dat ga ik dan maar eens lezen. En uiteraard zal ik een dezer dag nog Innovating togheter: collaboration as a driving force to improve student success bestuderen 🙂
Waar viel jouw oog het eerste op?
groet,
Judith
De wereld van gevaarlijke cijfers
Dag Marcel,
Zojuist deelde Dominique Sluijsmans een interessant bericht van De Correspondent ‘Hoe de cijferdictatuur het werk van leraren, agenten en artsen onmogelijk maakt’.
Op ons blog heb ik me al vaker uitgesproken tegen het rendementsdenken in het onderwijs. Nu over een paar weken de Nationale Studenten Enquête 2016 (NSE) weer start en iedereen zich weer blind gaat staren op cijfertjes, is het goed dit artikel eens te lezen.
Jesse Frederik en Sanne Blauw beschrijven de wereld van gevaarlijke cijfers. Schokkend om de verschillende voorbeelden te lezen hoe het werk van zorgprofessionals, docenten en agenten alleen maar draait om cijfers om het hoogst mogelijk rendement te behalen. Maar ten koste van wat? Wantrouwen. Frustratie. En tijdsverspilling voor het afleggen van verantwoording.
Vakmensen die beleid als nutteloos (of zelfs schadelijk) ervaren, zijn geneigd zich tegen de regels te verzetten. Hun loyaliteit ligt niet bij de politiek of bij de organisatie. Hun loyaliteit ligt bij hun vak.
Wat is echt van waarde?
Groet,
Judith
Deze dichtregel van Lucebert zag ik in de jaren 80 dagelijks toen ik met de trein naar Rotterdam Blaak reed.
Het is en blijft zo waar …
de zeer oude zingt:
er is niet meer bij weinig.
noch is er minder.
nog is onzeker wat er was.
wat wordt wordt willoos.
eerst als het is is het ernst.
het herinnert zich heilloos.
en blijft ijlings.
alles van waarde is weerloos.
wordt van aanraakbaarheid.
rijk.
en aan alles gelijk.
als het hart van de tijd.
als het hart van de tijd
Intrapreneur
Dag Marcel,
Jij hebt een mooi lijstje geblogd met wat jij in 2016 allemaal van plan ben te gaan doen. Ik verwacht dat onze wegen hier en daar nog wel gaan kruisen. Het zou in in ieder geval leuk zijn! Mijn lijstje is voor 2016 nog niet zo duidelijk. Voor mij was 2015 vooral een jaar van dingen afronden. En ik heb het afgelopen jaar alleen en samen met mijn collega’s van het I-team gezocht naar waar ik goed in ben. Gedurende mijn masterstudie heb ik ook veel gereflecteerd en ontdekt waar mijn krachten liggen. In mijn blog Proces #onderwijsontwerpen heb ik mijn mindmap gedeeld waarin ik in kaart heb gebracht waar ik mee bezig ben (geweest). Mijn drijfveren blijven open en online. En mijn ambitie is om samen met docenten te werken aan hun competenties voor leren en lesgeven met ict al dan niet in een gezamenlijk onderwijsontwerpproces.
Over mijn zoektocht sprak ik onlangs met een oud studiemaatje. Ze vond mij een intrapreneur. Ik kende het woord niet.
Volgens Wikipeda is een Intrapreneur “een werknemer van een groot bedrijf die de vrijheid en faciliteiten krijgt om nieuwe producten en diensten te ontwikkelen zonder daarbij de bedrijfsroutines of -protocollen te hoeven volgen”
Tegenwoordig wordt de term verbonden aan een stijl van leidinggeven die het nemen van risico’s, het bevorderen van innovatie en het belonen van prestaties integreert op een manier dat de werknemer in zijn werk (job design) zo veel mogelijk de kenmerken van ondernemerschap ervaart.
Mijn initiatieven binnen Zuyd zal ik binnenkort met mijn nieuwe leidinggevende gaan bespreken. Want per 1 januari is het dan een feit. Het I-team is na 3,5 jaar tijdelijke positionering bij het facilitair bedrijf ICT geplaatst binnen de Dienst Onderwijs en Onderzoek. De tijdelijke positionering voelde voor mij bij tijd en wijle als een onzekere positie. Hoe belangrijk ben jij, of is mijn team? Zonder specifieke opdracht hebben wij ons met de Nieuwsflits zichtbaar gemaakt in de organisatie. We hebben ieder op onze eigen manier onze verantwoordelijkheid gepakt.
Yes, I did it myself!
Door de omstandigheden gedwongen, heb ik de kansen gepakt en heb ik mij als I-adviseur inderdaad als een intrapreneur opgesteld.
De I is dus ook van Intrapreneur 🙂
In de moderne managementliteratuur lees ik over de zelfsturende professionals, over netwerkorganisaties en transformationele leiders.
Ik ben er zo één, zo’n zelfsturende professional, die zichzelf blijft ontwikkelen en zich maar weer eens aanpast aan de veranderende omstandigheden (hoewel dat ook wel met de nodige frustraties gepaard gaat). Het is fijn om je werk autonoom te kunnen doen. Maar wel werk dat er toe doet, dat gewaardeerd wordt. Dat mijn werk (ict in onderwijs en onderzoek) van belang is, wordt steeds duidelijker. En ook dat we dat niet met 2 fte kunnen doen.
Het is afwachten of ik in de dienst waarin ik nu terecht kom, in een zelfsturend team, mijn rol kan blijven vervullen zoals ik dat zou willen. In de loop der jaren heb ik ervaren dat de manier waarop de leidinggevende mij hierbij ondersteunt, belangrijk is. Krijg ik vertrouwen? Is er commitment en betrokkenheid bij het thema waar ik mee bezig ben? Kan ik intrapreneur blijven? Wat ik zeker heel belangrijk vind, is onderlinge afstemming: weten van elkaar waar je mee bezig bent. Je doelen delen en afstemmen. En voor mij horen communicatie en samenwerking centraal te staan.
Ik wens ons zo’n organisatie toe.
We beginnen morgenochtend met een nieuwsjaarsontbijt met mijn nieuwe collega’s. Een goed nieuw begin.
Spannend ook.
Ik heb er zin in!
Groet,
Judith
2 BE JAMMED 