Marcel, ik heb het de afgelopen weken al vaker verzucht : “ze snappen het niet”.
Dat we in een reorganisatie zitten, zullen onze lezers inmiddels wel weten. Ik heb mijn visie al eens gedeeld tijdens mijn zoektocht naar de I van Zuyd. Ik heb n.a.v. mijn creatieve cursus dit beeldend verwoord in Ik vaar mijn eigen koers en toen ook ons management een creatieve houding toegewenst, waarbij het draait om openheid en vertrouwen.

De signalen die ik nu krijg, is dat ons management voornamelijk via de lijn wil sturen controleren. Op microniveau betekent dit geen zelfsturende teams. En op macroniveau geen aparte I-dienst formeren, maar onderbrengen in een groter organisatieonderdeel waardoor naar mijn idee nog meer bureaucratie in de hand wordt gespeeld.

En dan lees ik op zo’n moment het Twittercollege van Menno Lanting:

Cirkel v. succes: transparant doelen stellen, bijdrage leveren aan netwerk, open verantw. afleggen over resultaat #twittercollege

— Menno Lanting (@mlanting) juni 15, 2012

Organisatie hebben geen manager nodig, geen leider maar een katalisator. Samenbrengen van mensen en kennis #twittercollege

— Menno Lanting (@mlanting) juni 15, 2012

Dit Twittercollege is een preview van 2 nieuwe boeken die binnenkort van hem verschijnen: ‘De slimme organisatie’ en ‘digital leaders’. Ik had ze al graag gekocht en overhandigd aan onze leiders. Grappig dat Menno dezelfde vergelijking maakt als ik

Wat olietankers van speeboten kunnen leren. Elke CEO van groot bedrijf zou regelmatig moeten praten met start-ups #twittercollege

— Menno Lanting (@mlanting) juni 11, 2012

Ik zat in een organisatieonderdeel waarin samenwerken in netwerken en innovatie centraal stond. Wij waren de verbindingstroepen. Ik geloof in een organisatie van netwerken, maar als facilitering ontbreekt dan is het tot mislukken gedoemd. Per 1 juli zit ik in een organisatieonderdeel waarin processen, impactanalyses en projecten centraal staan. Ik weet niet of deze lijn mij past. Je weet ik ben van het (snel) doen, met vallen en opstaan.

Ik merk dat ik gefrustreerd raak omdat tav mijn werk en aandachtsgebieden: ICT in het Onderwijs, 21century skills, plagiaat, Social Media, Open Content geen hogeschoolvisie ligt waardoor onze interim-manager concludeert dat ik aardig bezig ben, maar dat het geen impact heeft op het hogeschoolbeleid. Werkend in een innovatieteam betekent toch dat je met nieuwe ontwikkelingen bezig bent, dat je een open oor en oog goed om je heen kijkt zijn wat de trends zijn en dit vertaalt naar je werkomgeving?
Uiteraard proberen we als team ook langs de koninklijke weg aandacht te krijgen voor onderwijsinnovatie en de daarbij noodzakelijke deskundigheidsbevordering. Voor visieontwikkeling en beleid heb je een langere adem nodig.
Zuyd heeft een paar maanden geleden haar onderwijsvisie gepubliceerd. Jij wees me op het mooie filmpje over het meerjarenplan van Avans (via Wilfred Rubens). Een prachtige animatie (geïnspireerd op RSA van o.a. Ken Robinson). Ik kende het filmpje al, het staat al ruim een jaar online, maar desalniettemin zeer de moeite van het bekijken waard:

Kijk, zo’n filmpje inspireert, net zoals het filmpje van Connect College over hun onderwijsvisie, maar wat betekent dit nu concreet?

Voor mij als informatieprofessional haal ik mijn opdracht uit onze onderwijsvisie:

“Kennisdeling, -ontwikkeling en toepassing staan centraal. Daarbij levert de samenwerking met de beroepspraktijk kennis op die onderdeel uitmaakt van de kenniscirculatie. Alle betrokken partijen leveren door co-creatie bijdragen die leiden tot een versterking van onderwijs en onderzoek, die ook ten goede komt aan de innovatie bij relaties van Zuyd.”

&

“Docenten zijn zich daarbij bewust dat veel studenten ‘jongeren van deze tijd’ zijn en bijvoorbeeld in toenemende mate geneigd zijn tot ‘e-learning’ en gebruikmaken van sociale media.”

Als informatieprofessional van Zuyd werk ik vakkundig, open, ambitieus, ondernemend en inspirerend aan en heb ik aandacht voor het ontwikkelen van digital media literacy (de belangrijkste kritieke uitdaging voor de komende jaren, zoals dat in vele rapporten genoemd wordt door organisaties als SURF en Educause). 21st century skills zijn ’key skills voor elke discipline en professie’ (zie ook essay van Jack Pleumeekers:  Help! De stroom valt uit).

Wat is nu de juiste weg? Dat vroeg Trendmatcher zich onlangs ook af. Moet je bij een didactische vraag een ICT-toepassing zoeken? Of moet je juist kennisdelen over allerlei ICT-toepassingen zodat onze docenten op ideeën worden gebracht? Of moeten we eerst onderzoeken wat wel en niet werkt? Volgens mij is elke weg een juiste als je maar een lerende, nieuwsgierige houding aanneemt. Met het TPACK-spel blijven het creatieve vermogen van onze docenten prikkelen. Nu nog doorzettingsvermogen en lef, en lak hebben aan allerlei regeltjes 😉

Dus blijf ik via de kennisdelende lijn mijn boodschap verkondigen. Hoewel ik zo nu en dan het gevoel heb dat het gezeur wordt. Maar dan hou ik me maar voor dat de kracht in de herhaling ligt. Dat merk ik nu toch door het succesje van onze Nieuwsflits DidactICT 🙂
Ik hoop dat ik deze lijn vast kan houden!

groet,
Judith