Ha Judith,

Eigenlijk wilde ik in deze blogpost beginnen te schrijven over mijn onderzoek. Na een aantal omzwervingen heb ik nu mijn plek gevonden en ga ik me de komende vier jaren bezig houden met een PhD traject. Ook daarover heb ik al verschillende malen hier proberen te schrijven, maar steeds terughoudend.

En dat sluit eigenlijk aan bij jouw laatste blog: Plek der moeite want ik merk dat behalve discipline ook de onderwerpen een brug voor me waren in het online delen van waar ik mee bezig was. Kijk als MT-lid snap ik dat ik niet alles kan delen wat er gebeurt in zo’n MT maar ook als onderzoeker lijkt het er op dat ik wel mag delen, maar goed op mijn timing moet letten.

Het liefst zou ik “working out loud” doen, maar gooi ik dan niet mijn eigen ramen in op moment dat ik onderzoeksresultaten gepubliceerd wil zien, of gaan andere onderzoekers er dan niet met mijn ideeën vandoor. In een ideale wereld blijven de credits bij diegene die ze hoort te krijgen en zou het posten op een blog voldoende moeten zijn. Maar op de een of andere manier werkt dat in de onderzoekswereld toch niet zo. En eigenlijk is dat zonde, want een van mijn volgende stappen is een systematische literatuur studie en als ik die open en “thinking out loud” zou doen dan zouden mijn eigen studenten ook daarvan kunnen leren.

Mij kwetsbaar opstellen, wat volgnes mij een voorwaarde is als ik mijn studenten wil meenemen in mijn denkstappen, daar heb ik geen moeite mee, maar ik merk wel dat ik moeite begin te krijgen met afwijzingen van beurzen (de NWO aanvragen voor docent die onderzoek doet) als voorbeeld. Kijk als je toch het commentaar terug krijgt dat je al twee keer “begonnen” bent aan een onderzoek maar dat blijkbaar niet hebt afgemaakt, waarbij de NWO beurzen als noodzakelijke financiering waren en waarbij de beoordeling van voorstel, team en aanpak positief waren, maar waar ik werd afgekeurd op ervaring als onderzoeker, dan gaat dat toch knagen. Grijns: had ik maar daarover moeten schrijven zul je zeggen, maar ik denk dat dit nog niet wordt meegenomen bij een sollicitatiegesprek.

Dus ik blijf het open verhaal een lastig punt vinden. En als ik dan kijk naar studenten die bijvoorbeeld met innovatieve opdrachten bezig zijn en die ik zou vragen om “thinking out loud” te doen dan beginnen de stage/afstudeerbedrijven te stuiteren. Het gezamenlijk binnen een kennisgebied werken vanuit een regionaal bedrijfsleven is maar mondjesmaat. Ja, wij ICT-ers, hebben een sterke club met Regitel en proberen de bedrijven daarin ook te netwerken en kennis uit te wisselen, maar de grens tussen samenwerken en concurreren is natuurlijk soms klein en dan blijft “thinking out loud” lastig.

Ik had dit blog eigenlijk gedacht om te schrijven over mijn promotieonderzoek en zal dat in een volgend blog ook doen, maar wel met een bepaalde onzekerheid over hoe veel en hoe ver ik kan en mag delen.

Je zult het wel zien 😉

Groet Marcel

Ha Judith,

Een nieuw seizoen is weer begonnen. Na inspirerende Olympische Spelen vol met het drama en mooie momenten beginnen we weer met goeie zin aan een nieuw seizoen Zuyd. Ja ik heb vorige week al wat warm gelopen, maar het mag geen naam hebben. Vandaag, met bijna alle collega’s terug op Zuyd is het pas echt begonnen.

Een jaar met allerlei nieuwe zaken voor me. Geen MT-lid meer, geen onderwijscoordinatorschap, geen studentzaken. Wel nog innovatie, wel nog ICT in het onderwijs en vooral onderzoek. Verschillende lectoraten, want ik blijf natuurlijk verschillende zaken leuk vinden, maar wel stap voor stap nu verder leren, verder studeren en verder groeien.

Bij onderzoek hoort, artikels schrijven, proposals maken en proberen om lezingen te geven op allerlei congressen. Spannend, maar zin in. Om daar een beetje ‘the hang’ van te krijgen heb ik me aangemeld als proposal reviewer voor de ELI conferentie in Houston, februari 2017. ELI is een van de onderdelen van Educause, bij ons bekender. Vanavond was daar een mooie, intropresentatie over het hoe en wat waar je als reviewer op moet letten. Als het goed is krijg ik in de periode 6 – 19 september een 15-tal proposals om te reviewen. Helaas mag ik daar niet inhoudelijk over bloggen, maar leren zal ik er zeker van. Zowel inhoudelijk als qua hoe een jury let op dergelijke proposals.

Ik duik nu weer in de IoT issue van de Educause Review, en ja de conferentie in het najaar blijft kriebelen. Wellicht volgend jaar?

In ieder geval voor dit seizoen veel plezier!

Groet Marcel

Ha Judith,

Mooi om te zien dat jouw 2016 agenda nog ‘redelijk’ blanco is. En wederom bedankt voor het extra geheugen over IoT en de mooie extra bronnen die je bespreekt.

Dat je agenda ‘leeg’ is hoeft niet eng te zijn, maar dat geeft voor intrapreneurs als jij juist kansen. Ik denk ook dat je met de mensen van dienst O&O om je heen je ook thuis zult voelen. Want jullie zijn intra mensen. En dat zullen jullie ook blijven. Ik vind je namelijk geen preneur, maar puur intra. Tussen alles en iedereen in. IntraThings of zoiets. En dat geldt voor onze oud collega’s de auditors ook. Die zitten ook tussen de faculteiten in en tussen de faculteiten en het CvB en tussen de kwaliteit en het proces en tussen de student en de beleving. Eigenlijk is het een soort van thuiskomen voor je morgen, let maar op!

En dat geldt voor mij ook met de onderwerpen waarmee ik bezig ben. Vooral bij het Schouders en http://www.wijzer project gaat het over data, informatie en kennis. Over het omzetten van ervaringen naar iets digitaals dat dan weer voor een ander terug om te zetten is in een associatie naar een actie. De kennistechnoloog (datgene waar ik ooit tot opgeleid ben) hoort zich geroepen worden, maar is in feite natuurlijk nooit weggeweest.

Soms is dat ook een nadeel. Doordat je veel weet over de technologie blijf je jezelf vragen stellen. Klopt dit wel. Is het resultaat van dit systeem gelijk aan dat wat ik verwacht had dat het systeem zou doen. Bij de stappen rondom literatuurstudie is dat toch erg lastig. En dan leer je je studenten om kritisch te zijn dus ben je dat zelf dubbel.

Ik vind het wel bijzonder om te zien dat de onderzoekswereld op bepaalde punten lijkt achter te lopen qua technologische inzet. Natuurlijk zijn er databanken en natuurlijk zijn er mooi tools als het DIZ om over verschillende databanken artikelen te zoeken. Maar ik betwijfel elke uitkomst en vind de systemen die gebruikt worden niet doorzichtig. Dat is wellicht een van de struikelblokken op dit moment, omdat ik er vaak achter kom dat mijn vermoeden terecht is. De uitkomst klopt niet of het verwachte resultaat aan aantal hits van een AND of een OR is toch anders dan logisch. En ik vraag me af hoe de controle plaats vind bij Systematic of Scoping Reviews. Weet jij dat toevallig?

Mijn jaar morgen begint in ieder geval weer met het op titel selecteren van een groep artikelen die ik verzameld heb over het gezamenlijke deelgebied tussen: social support, gaming en self management. Het is pas de derde keer dat ik dat doe, maar dat heeft meer te maken met de fouten die ik onderweg gemaakt heb en keuzes in het proces. Van iedere stap heb ik gelukkig geleerd met dank aan mijn begeleiders, maar toch had ik gehoopt al twee stappen verder te zijn in het proces.

In 2016 hoop ik op een eigen ‘sort of homecoming’ waarbij ik voeten aan de grond krijg met betrekking tot het promoveren en wellicht een artikel of twee kan publiceren. Dat is in ieder geval waar ik de komende twee dagen mee bezig ga zijn.

Wellicht tot morgen online,

Groet Marcel

Ha Judith,

Op de dag dat SuperBetter het boek gereleased wordt begin ik aan een SuperBetter avontuur. Uitgedaagd door Sandra Beurskens en Peter Princen ga ik kijken of ik mijn PhD avontuur niet in een spel kan vervatten. De grote werkzaamheden rondom het inrichten van ons HBO-ICT zijn gedaan. Jazeker zal er (altijd) aan de weg getimmerd worden, maar mijn rol als onderwijscoordinator zit in de afbouwende fase. Ergens dit jaar zal daar zeker een rol onder een ander label onder verschijnen, maar met Peter Princen heb ik afgesproken dat ik dit schooljaar “vol” voor het promoveren kan gaan. Vol betekent drie werkdagen in de week.

Je weet dat ik niet vanaf nul begin. Momenteel ben ik bezig met een scoping review over groepsgebaseerde games en gamification en hoe die een rol hebben  op het individu in de groep. Binnen verschillende contexten relevant. Zeker ook voor mezelf. Het is me duidelijk in de afgelopen 2 jaar niet gelukt om mijn PhD Quest aan draaien te krijgen, ondanks de hulp van mijn begeleiders. Sandra heeft al eens eerder geroepen: “Waarom maak je er geen spel van?” En in het kader van het onderbrengen in een team/project van mijn onderzoek heeft zij (net als Peter en meerdere mensen) aangegeven ga nu terug naar daar waar je hart ligt. En zowel jij als ik weten dat mijn passie voor dit onderwerp niet alleen is begonnen omdat ik gaming zo leuk vind, maar ook doordat Jane en SuperBetter langskwamen. Dus ik denk nu waarom niet. Ik ga dus proberen om terug naar de centrumpunt te gaan en te kijken of SuperBetter inzetbaar is als PhD Quest maar ook als HBO Quest en

Kortom kan ik met/rondom SuperBetter  naast een zorg setting game, ook een PhD en een HBO game maken? Wellicht via een gamepack of via een build-around.

Toch betekent dat voor nu niet zo heel veel anders. Een scoping review moet er komen. Gelukkig heb ik een aantal reviews gevonden over gaming, gamification in zijn algemeenheid. Over gamification met betrekking tot education etc. In een later stadium zal ik deze delen (op moment dat ik ze netjes geordend heb.

Groet Marcel