Categorie archief: Miscellaneous
Blogposts die niet te categorizeren zijn.
Passie voor ontwikkeling
Ha Marcel,
We weten dat elke zichzelf respecterende onderwijsinstelling eens in de zoveel tijd haar strategie herijkt, zo ook Zuyd. Vorige week hebben we de flyer ontvangen waarin de strategie 2014-2018 met als missie ‘Professionals ontwikkelen zich met Zuyd’ verder wordt aangescherpt. Deze aangescherpte versie heeft als motto:
Passie voor ontwikkeling
Tijdens het lezen van de tekst kreeg ik na 12 keer het woordje passie er een beetje de kriebels van. Zeker toen ik de zin las “Iedere medewerker van Zuyd heeft passie voor ontwikkeling”.
Euh … ja? …hoezo?
Deze gebiedende wijze gaf mij het gevoel dat mij werd opgedragen: “En gij zult passie hebben”. Ja, dat bepaal ik zelf wel! 🙂
Omdat ik er jeuk van kreeg vermoedde ik dat Japke-d. Bouma ‘passie’ ook wel een jeukwoord vindt. Zij vindt zelfs al die passie op kantoor een beetje onsmakelijk. Bouma schrijft dat we moeten stoppen met al die passie buiten de intieme sfeer. Daarnaast vindt zij het “ook doodvermoeiend, al die mensen die de hele dag in een opperste staat van opwinding rondlopen. En als de passie dooft dan zitten we daar uitgeblust te wezen….
Grappig natuurlijk, maar het klopt wel dat het woord ‘passie’ veelal wordt geassocieerd met hartstocht. Volgens Wikipedia is ‘passie’
een intens verlangen of enthousiasme voor iets of iemand. Het kan ook slaan op de bewondering, vriendschap, opwinding, diepe affectie of liefde voor iemand. Het wordt vaak gebruikt in het kader van romantisch of seksueel verlangen, maar het gaat dieper dan lust.
En dat wilt Zuyd dat ik dat opbreng voor ‘ontwikkelen’? 🙂
Maar wist je dat het woord ‘passie’ komt van het Latijnse woord pati wat letterlijk lijden betekent. Zie het Passievehaal, over de lijdensweg van Jezus. Ook volgens de Canadese onderzoeker Robert Vallerand, hoogleraar positieve psychologie omvat passie meer. Hij omschrijft passie als
een zelf gedefinieerde activiteit, een groot verlangen naar iets waaraan veel tijd en energie wordt besteed en waarbij ook frustratie en tegenslag (lijden) voorkomt.
Ik snap wel dat de samenstellers van de aangescherpte strategie het woord ‘passie’ gebruiken. Het is catchy. Passie is in. Je hoort het tegenwoordig te pas en te onpas. Voor mij is ‘passie’ een persoonlijke emotie die niet opgelegd kan worden.
Ja, ik heb liefde voor leren, maar passie? Ik wens in ieder geval mijn Zuyd collega’s ook veel liefde voor leren toe en niet alleen voor het leren van hun studenten, maar voor hun eigen leren en ontwikkelen. Ik hoop dat nu Zuyd ‘passie voor ontwikkelen’ zo benadrukt ook meer tijd en ondersteuning komt voor (ict) docentprofessionalisering.
Een passievolle dag toegewenst 🙂
Judith
NB. Door te zoeken naar meer verduidelijking over het woord ‘passie’ kwam ik interessante bronnen tegen waarop deze blogpost heb gebaseerd:
- Je passie? Vooral níet naar zoeken – intereview met filosofe Susanna Halonen
- Passie, wat is het, hoe ontstaat het, hoe werkt het
- En even gescrolld door de indrukwekkende publicatielijst van Robert Vallerand
Terugbliklijstje. Wat heb ik zoal geblogd in 2018?
Hallo Marcel,
Zoals we al constateerde was 2018 niet zo’n productief blogjaar voor mij. De dalende trend zet zich voort: in 2016 schreef ik nog 120 blogberichten en in 2017 nog 70. In 2018 blijf ik steken op 41 berichten (dit is nummer 42). Daar zijn diverse redenen voor aan te wijzen, maar de belangrijkste is toch wel het stopzetten van ‘Mijn Nieuwsflits’. Voor de Nieuwsflits las ik wekelijk al mijn verzamelde bronnen in mijn GetPocket. Ik verzamel nog steeds, maar vergeet nu vaker om ze ook te lezen en er over te bloggen. De druk van wekelijks een Nieuwsflits versturen, had ik blijkbaar nodig. Ik denk wel na over een andere vorm in 2019. Ik ben nog niet uitgedacht 🙂 Scoop.It is een leuke tool, maar op een of andere manier is het dat toch niet voor mij. Wil het liefst het toch bij één buitenboordbrein houden. Wordt vervolgd ….
In 2018 heb ik geblogd over thema’s waar ik bij Zuyd mee bezig ben: (ict-)docentprofessionalisering, technologie-ondersteund leren en Moodle (ruim 10). Ook over bibliotheekthema’s als informatievaardigheid, mediawijsheid, auteursrecht, open access (kleine 10) blijf ik bloggen. Die worden ook goed gelezen. Ik heb nog steeds vele informatieprofessionals die mij volgen. Ook bij Zuyd blijf ik samenwerking met de bibliotheek opzoeken. Zoals gebruikelijk blog ik ook over bijeenkomsten waar ik aanwezig ben geweest zoals SURF Onderwijsdagen. En thema’s die mij boeien zoals AI (5), en uiteraard de TED-talks (5) die mij inspireren. En zo nu en dan een persoonlijke reflectie over thema’s die mij op dat moment bezig houden.
Naast 2beJAMmed blog ik ook nog voor andere blogs. Het blog voor het lectoraat TOL dat ik in 2017 heb opgezet, is in 2018 weer gestopt. Alle informatie is verwerkt op onderwijsontwikkeling.zuyd.nl. Op dit blog heb ik ook 16 berichten geplaatst. Veelal waren dit meer neutrale blogs, waarover ik op 2beJAMmed mijn persoonlijke visie had laten schijnen. Daarnaast schrijf en update ik ook regelmatig digitaledidactiek.zuyd.nl. Op MOOCZI ben ik niet meer zo actief. Wellicht dat ik in 2019 die informatie ook opneem bij onderwijsontwikkeling.zuyd.nl.
Voor 2019 wens ik ons allebei meer blogtijd toe 🙂
Ik wens jou en onze trouwe bloglezers in een goede gezondheid een kleurrijk 2019 toe met vele positieve momenten!
Ne gooje roetsj!
Judith
“Het is maar werk”
“Het is maar werk”, dat zei een leidinggevende eens tegen me in een functioneringsgesprek nadat ik vertelde dat ik verdrietig was omdat een aantal initiatieven waarbij ik betrokken was, gestopt waren. Hij vond dat ik grote emotionele termen gebruikte. “Het is maar werk, Judith”, zei hij. Een zin die me bezig houdt. Is dat zo, Marcel? Is het ‘maar’ werk?
Jazeker is het maar werk als je op het einde van je leven terugkijkt of erop teruggekeken wordt. Dan wordt niet je werkinzet gememoreerd maar hoe je was als mens en wat je voor de ander betekent hebt. In dat licht bezien, is het inderdaad ‘maar’ werk. Mijn gezin, mijn vrienden en familie en hun en mijn gezondheid en geluk zijn uiteraard vele malen belangrijk. Ik wil inderdaad niet ‘had ik maar‘-gevoel op mijn sterfbed. Ik heb toch immers het boek ‘not giving a f*ck’ (waar geven wel ‘fuck’ aan en waar niet?) gelezen 🙂
Aan de andere kant bestaat toch ongeveer een derde deel van mijn dag uit werk verrichten voor Zuyd. Dat doe ik grotendeels met veel plezier. Inhoudelijk vind ik mijn werk nog steeds bijster interessant. De mogelijkheden van leertechnologie onderzoeken en docenten helpen dit toe te passen. Voor mij draait werk om zingeving. Status en bezit zijn voor mij onbelangrijk. Mijn kernwaarden in het leven en dus ook waar het bij leren en werken voor mij om draait, zijn:
VERTROUWEN * PLEZIER * VERBINDEN * SAMEN * OPEN
Als aan één van deze kernwaarden getornd wordt, raakt mij dat.
Via de De school voor Transitie kwam ik in aanraking met de transitiecirkel (Bonding Cycle) van George Kohlrieser. In de Canon van Leren is een artikel over dit model opgenomen. “Het is een model dat ons helpt te onderzoeken hoe wij in onze relaties omgaan met hechting en verbinding, verliezen en afscheid nemen, rouwen en betekenisgeving. De thema’s van de Transitiecirkel zijn van grote invloed op onze manier van leren en ontwikkelen. Kohlrieser werkt vanuit de thematiek van ‘caring’ (zorgen voor), en ‘daring’ (uitdagen). Pas vanuit een veilige basis van gehechtheid (de secure base) kan er sprake zijn van een vertrekpunt om te leren, experimenteren en risico’s te nemen. Hij brengt ons vermogen tot hechting en verbinding binnen het domein van de organisatie en de werkomgeving.”
We hechten ons aan heel veel dingen. Ook in het werk. Alles waar je je aan verbindt moet je op enig moment weer afscheid van nemen. Afscheid nemen is cruciaal om tot vernieuwing te kunnen komen. Afscheid nemen wordt gevolgd door rouw. Rouwen is kunnen stilstaan bij de pijn die verloren is gegaan. Dit is nodig om weer verder te kunnen gaan. Elk mens heeft andere hechtingspatronen. Dat heeft te maken met opvoeding en ervaringen. Ook in organisatie is veel ‘hidden griefness’, aandacht hiervoor is van belang, zegt George Kohlrieser. Luister maar eens wat hij hierover te vertellen heeft.
Met deze wijze woorden ga ik de kerstvakantie in 🙂
Groet,
Judith
Kern van ons onderwijs (volgens de Middeleeuwen of ook in onze ‘vloeibare tijd’?))
Hi Marcel,
Gistermorgen heb ik samen met manlief genoten van een rondleiding door het prachtige Rolduc in Kerkrade. We gaan zo ver om mooie dingen te zien terwijl dichtbij ook zoveel nog te ontdekken is.
Tijdens de rondleiding hebben we de Abdijkerk, deze fantastisch mooie Rococo bibliotheek bewonderd en de bisschopszaal.
In het priesterkoor van de Abdijkerk ligt een bijzondere mozaïek. Niet zo oud, het is in 1909 gemaakt ter gelegenheid van het 50-jarig Priesterjubileum van Matthias Goebbels, een kanunnik uit Aken, die (op voordracht van de bekende architect Pierre Cuypers) de Abdijkerk heeft versiert met vele mooie (plafond)schilderingen. Goebbels had het ontwerp zelf gemaakt aan de hand van het voorbeeld uit de encyclopedie Hortus deliciarum.
Het zijn de zeven vrije kunsten, oorspronkelijk bekend onder hun Latijnse naam septem artes liberales. Het waren zeven vakken die deel uitmaakten van het studieprogramma in antieke en middeleeuwse Europese scholen en met name de universiteiten. De zeven vakken waren Grammatica, Dialectica/ logica, Retorica, Aritmetica, Geometria, Musica en Astronomia. Ze worden ‘vrij’ genoemd (Latijn: liber), omdat zij de opleiding van de vrije mens beogen. In tegenstelling tot andere leerprogramma’s die worden nagestreefd voor economische doeleinden, is het niet hun doel om de student voor te bereiden op het verkrijgen van een inkomen, maar op de uitoefening van de wetenschap in de strikte zin van het woord, dat wil zeggen de combinatie van filosofie en theologie, bekend als scholastiek.
Bron: Wikipedia
Als ik dat vergelijk met de 21e eeuwse vaardigheden dan zie ik daar wel vaardigheden van in terug: Kritisch denken (Dialectica), Communiceren (Retorica), probleemoplossend vermogen (Artimetica), creativiteit (Musica). Alleen de ict-vaardigheden zijn 21e eeuws.
Onze gids vond dat deze mozaïek de bron van ons onderwijs verbeelde of dat zou moeten doen. Ik ben het dat met hem eens.
In het midden van de mozaïek zie je filosofie. Die aandacht voor Bildung is om mij heen wat verstompt. Terwijl in het Bildungsdebat van drie jaar geleden het belang van het stellen van ‘trage vragen’ zo werd onderstreept. Hans Schnitzler schreef vrijdag in zijn column Laat het onderwijs aan karaktervorming doen dat het onderwijs in een systeemcrisis verkeert. We leven in ‘vloeibare tijden’. (We’re living in a VUCA world!) Ingrijpende en snelle veranderingen op gebied van technologie en samenleving (klimaatcrisis, vluchtelingenproblematiek, robotisering,etc) ondermijnen het vertrouwen in de gevestigde orde, zo betoogt hij. Niet de sfeer in de samenleving moet bepalend voor het onderwijsklimaat zijn, maar andersom: het onderwijsklimaat bepaalt de sfeer van de samenleving van morgen, schrijft Schnitzler.
In een toekomstbestendige onderwijsomgeving staat dan ook niet de kennisoverdracht centraal, maar het vermogen om (ingesleten) gedachten en gedragingen te bevragen en daar waar nodig te veranderen. Om dat te bereiken zouden vakken als ethiek en filosofie in elke leerplan stevig verankerd moeten zijn.
Hans Schnitzler beschrijft in zijn column de mismatch tussen verwachting en werkelijkheid en zijn daarmee het groeiend geestelijk onbehagen die vele voelen. Geen wonder dat de nieuwe video Prince Ea, wederom ongenuanceerd, al weer meer dan 3 miljoen keer bekeken is afgelopen maand.
Ja, waar is onderwijs voor? Is het niet een taak van de opleiding om studenten te stimuleren zich te vormen en zichzelf te ontplooien binnen de beroepscontext? Waar is die aandacht voor Bildung gebleven? Of is dat er wel maar zie ik het niet?
Laat ik nog maar eens afsluiten met de wijze woorden van Biesta:
In mijn recente werk benoem ik deze hele dynamiek vaak in termen van volwassenheid. Volwassenheid is daarbij niet de uitkomst van een ontwikkelingsproces, maar een manier van in de wereld zijn. Volwassen-zijn betekent dat we niet onze eigen wensen en verlangens (met inbegrip van de wensen en verlangens die we hebben rondom onze identiteit) centraal stellen, maar steeds weer de vraag stellen of wat we wensen en verlangen goed is voor ons eigen leven, ons leven met anderen (democratie) en het leven op een planeet met beperkte mogelijkheden (ecologie). De vraag is, met andere worden, of onze wensen wenselijk zijn en onze verlangens ‘verlangbaar‘. Wat het antwoord op die vraag is, is iets wat ieder van ons uiteindelijk alleen zelf kan bepalen, waarbij we uiteraard ook verantwoordelijkheid dienen te nemen voor het antwoord dat we geven. Een belangrijke taak van onderwijs en opvoeding is om die vraag tot een levende vraag in het leven van kinderen en jongeren te maken – een lastig proces, maar zeker niet onmogelijk.
Groet,
Judith
VUCA is de acroniem van Volatility, Uncertainty, Complexity, Ambiguity. Het vat de wereld waarin we vandaag leven samen waarin de verandering centraal staat en zekerheden er niet meer zijn.
Loslaten
Hallo Marcel,
Als ik iets heb geleerd/moeten leren het afgelopen jaar in mijn werk dan is het loslaten.
Afgelopen week zag ik de documentaire De magie van Mandela van Astrid Joosten. Opnieuw uitgezonden vanwege zijn 100ste geboortejaar. Een charismatische man die ook vele wijze woorden heeft geschreven. Ik lees momenteel het boek Nelson Mandela: Brieven uit de gevangenis. En zoals zijn kleindochter in het voorwoord schrijft: “zijn standpunt is dat het niet zozeer gaat om de beperkingen waaronder je lijdt, maar om hoe je ermee omgaat”.
Vandaag las ik zijn mooie tekst/gedicht over loslaten. Wilde dit delen op mijn (inmiddels traditioneel) reflectieblogje zo voor de zomervakantie.
Mooie zomer!
Groet,
Judith
Loslaten
Om los te laten is liefde nodig.
Loslaten betekent niet dat ’t me niet meer uitmaakt.
Het betekent dat ik het niet voor iemand anders kan oplossen of doen.
Loslaten betekent niet dat ik ‘m smeer.
Het is het besef dat ik de ander ruimte geef.
Loslaten is niet het onmogelijk maken,
maar het toestaan om te leren van menselijke consequenties.
Loslaten is machteloosheid toegeven,
hetgeen betekent dat ik het resultaat niet in handen heb.
Loslaten is niet proberen om een ander te veranderen of de schuld te geven,
je kunt alleen jezelf veranderen.
Loslaten is niet zorgen voor,
maar geven om.
Loslaten is niet oordelen,
maar de ander toestaan mens te zijn.
Loslaten is niet in het middelpunt staan en alles beheersen,
maar het anderen mogelijk maken hun eigen lot te bepalen.
Loslaten is niet anderen tegen zichzelf beschermen,
het is de ander toestaan de werkelijkheid onder ogen te zien.
Loslaten is niet ontkennen,
maar accepteren.
Loslaten is niet alles naar mijn hand zetten,
maar elke dag nemen zoals het komt en er mezelf gelukkig mee prijzen.
Loslaten is niet anderen bekritiseren of reguleren,
maar te worden wat ik droom te kunnen zijn.
Loslaten is niet spijt hebben van het verleden,
maar groeien en leven voor de toekomst.
Loslaten is minder vrezen,
en meer beminnen.
Nelson Mandela
2 BE JAMMED 