Categorie archief: Miscellaneous
Blogposts die niet te categorizeren zijn.
Can learning be measured?
Ha Marcel,
Jij vroeg je onlangs af Can imagination be measured? Ik heb toen gereageerd met de opmerking: moet nu echt alles gemeten kunnen worden? Je kent mijn aversie tegen ‘meten is weten’ 😉 Nu zag ik via Educause deze interessante discussie Why is measuring learing so difficult? In deze video horen we de meningen van verschillende onderwijskundige en toetsspecialisten die zich ook afvragen of alles gemeten moet (kunnen) worden.
Kunnen we leren zo versimpelen zodat er data uit te halen is? Volgens hen is leren een complex proces. Leren is alles van nieuwsgierigheid tot onthouden. Misschien zelfs wel iets magisch? 🙂
Tsja … wat is leren?
Groeten,
Judith
Can imagination be measured?
Ha Judith,
Het IQ krijgt een andere betekenis of ja een tweede betekenis. De vraag is of het ook kan dienen als Imagination Quotient. Zou dat dan geteld worden in de schaal van Walt?
Lees dit idee via TED
Groet Marcel
Hooked. Veranderen van gewoontes.
Hi Marcel,
Vanmorgen las ik in de NRC van gisteren het artikel Facebook is ons medicijn. Volgens het artikel is Facebook een “meester in het implementeren van gewoontes”. Het blijkt dat veel techbedrijven een model uit het boek Hooked van Nir Eyal gebruiken om automatismen in ons hoofd te krijgen. Door wearables, smartphones en tablets is het volgens hem heel gemakkelijk ons gedrag te sturen. En eigenlijk wil je dit niet, maar het gebeurt (onbewust) wel. Eyal wil ons zeker niet verslaafd maken, zegt hij …, maar hij wilt mensen helpen producten en diensten te ontwerpen waarmee ze anderen helpen om goede, gezonde gewoontes te creëren. Ik moest tijdens het lezen aan jouw PhD-onderzoek naar Social Health Gaming en ook aan het de katalysatorgame ihkv M.O.O.D.S. denken. Want bij beide wil je uiteindelijk via een game/app een gedagsverandering bewerkstelligen. Misschien kan je iets met het model van Eyal?
Volgens hem bestaat een cyclus uit 4 stadia: een prikkel, een handeling, een beloning en investering. Heb je alle stadia doorlopen dan is de kans groot dan je blijvend je gewoonte veranderd.
- de prikkel (trigger) die bestaat uit externe en interne prikkels. Het uiteindelijk doel is om die interne trigger te activeren, iets wat raakt aan je emotie.
- de actie, hoe krijg je mensen zover? Eyal maakt hierbij gebruik van de formule van B.J. Fogg, hierover heb ik al eens eerder geblogd. Zijn model is gebaseerd op 3 onderdelen: motivation, ability en triggers. Als gedragsverandering niet optreedt, ontbreekt ten minste een van deze elementen.
- de beloning is waar we het allemaal voor doen 🙂 maar dan moet deze wel ‘variabel’ zijn, want als de beloning elke keer hetzelfde is, komen we ook niet terug.
- de investering slaat ook dingen op van mij. Hoe vaker ik het product gebruik, hoe beter het gaat werken. Hij heeft het hierbij over ‘het IKEA-effect’. Het blijkt (uit onderzoek) dat als we ergens moeite voor hebben gedaan (bijvoorbeeld een IKEA-kast in elkaar zetten) we er een grotere waardering voor hebben. Het maakt blijkbaar niet uit of je het leuk vond om te doen, als je er maar moeite voor hebt gedaan. Want al dat zo is hechten we meer waarde aan het product, sociaal netwerk, app of game. En zo begint de verandering, want je gaat het product of dienst steeds vaker gebruiken…de interne prikkels nemens toe.
Ik zal het krantenartikel voor je bewaren. Maar je kunt ook dit interview met Nir Eyal lezen of bekijken
Judith
Praise for SUPERBETTER the book!
Dit is natuurlijk een must have. Wees gerust Judith, jouw kopie is al besteld, net zoals die van Sandra 😉 Het boek over SuperBetter, waarin dus nogmaals het onderzoek waarop de onderdelen gebaseerd zijn genoemd is en ik hoop ook al de eerste uitkomsten van de onderzoeken die ze met SuperBetter aan het doen zijn.
Had ik al verteld dat je ook prijzen zou kunnen winnen. Tot en met een eigen Powerpack met uitdaging aan toe. Zal dan lastig kiezen zijn: 15 kilo of PhD…. Hmmmmmm
Groet Marcel
“Hundreds of thousands of people have had their lives changed by Jane McGonigal’s SuperBetter program, and I see why. It’s a marriage of positive psychology with pioneering insights from cutting-edge game design. This is a plan for profound growth in the face of whatever challenges life throws at you – and whatever ones you can throw at yourself.”– Charles Duhigg, bestselling author of The Power of Habit
Check out what others have to say about SUPERBETTER the book, and then join the movement (and the fun!) by pre-ordering it now!
Get it on Amazon.com * * * Get it on Indiebound.com * * * Get it on Barnes & Noble ***
Help your company get superbetter with a 40% discount on orders of 100 copies or more via CEOReads!
“Don’t we all want to be better than before? If fact, we’d like to be super better!…
View original post 1.022 woorden meer
Hoe een student een MOOC vangt
Ha Judith,
In dit blog zou eigenlijk een terugblik passen als antwoord op jouw terugblik van afgelopen schooljaar. Maar Chef Gusteau gaf Remy een advies dat (wellicht voorgoed) bij mij de weegschaal naar inspiratie in plaats van cynisme laat doorslaan. Want met beoordeling, NSE, NWO en fusie in het achterhoofd was dat bijna zo ver. Maar goed dat ik op tijd Gusteau heb gehoord:
Daarom voor iedereen om van te leren en wellicht voor sommige een oud heerlijk gerecht van hoe een student een MOOC vangt.
Benodigdheden
- Inspirerende flexibele student (type out of the box)
- Gedreven studieloopbaanbegeleider
- Openstaand Management Team
- Meedenkende examencommissie
- MOOC die goed urenlast beschrijft en kwaliteitsborging van inhoud en toetsing verantwoord (als het kan van een “gerenommeerde” Universiteit)
De betreffende student moet natuurlijk zelfstandig zijn en communicatief vaardig enigszins flexibel en doorzettingsvermogen hebben. Hij (in mijn voorbeeld) moet met een voorbeeld komen dat goed onderbouwd is qua uren en inhoudelijke verantwoording. In mijn voorbeeld zelfs meerdere MOOCS van de Universiteit van San Diego over Bio Informatica. Samen met de SLBer en het management wordt er gewerkt aan een geschikt programma voor de gewenste credits (15 in dit geval). En dat is dan toch een gepuzzel om gepast te krijgen in een eigen programma en een bepaalde volgorde tijdsperiode die de aanbieder van de MOOCS gebruikt. Als het programma goed genoeg is moet de examencommissie goedkeuring geven. In ons voorbeeld moest het dus een gerenommeerde universiteit zijn, moest de student de officiële certificeringen kunnen overleggen. (4×50 euro kosten), en komt er een paper gelieerd aan het geleerde onderwerp. En dan is het aan de student om te werken. En is het aan de organisatie om te blijven meedenken, als een van de course onderdelen uitgesteld wordt, als de paper ingeleverd wordt, als de certificaten 4 weken na het einde van het blok door de aanbieder aangeleverd worden. De student moet geduld hebben bij de start van het traject, moet bereid zijn om zijn programma om te gooien, moet willen betalen voor certificering en moet geduldig wachten tot verschillende personen hun fiat over het voorstel geven.
En komende augustus rond Roel zijn traject voor 15 credits af. Hij heeft een viertal cursussen (MOOCS) rondom Bio Informatica af, paper ingeleverd en in Augustus sturen we resultaat van paper plus certificaten naar de Examencommissie. Maatwerk om trots op te zijn en wat mij betreft zeker voor herhaling vatbaar. Met de voorzitter van de examencommissie en de student komen er nog evaluatiegesprekken die ik dan ook hier wel zal delen in 2015/2016.
Wellicht dat meerdere studenten zo een MOOC kunnen vangen volgend jaar. Wij bieden die mogelijkheid in ieder geval aan.
Op MOOCZI.wordpress.com volgt ergens in het begin van het nieuwe schooljaar de evaluatie en procesbeschrijving vanuit alle betrokkenen, zodat meerdere studenten en faculteiten dit kunnen gebruiken. Iets om naar uit te kijken denk ik.
Groet Marcel




