Categorie archief: #12 Seek out more Epic wins

Deel uitmaken van iets Epics! Buitenaards leven (SETI@Home), kanker (Folding@Home) of kennisdelen. Just keep tackling obstacles (Rule #1)

Dag Judith,

Niet gamend delen met je game-console, dat is toch wel het toppunt. Tijdens een van mijn ‘duiken’ in Reality is Broken van Jane McGonigal kwam ik het verhaal tegen van Folding@Home. Oftewel het ‘spel’ waarmee gamers zonder te spelen kanker mee helpen oplossen…

Je leest het goed 😉

Kijk, als ‘NERD’ ken ik dit verhaal natuurlijk wel. In een andere vorm, met een andere ‘cause’ maar het idee is hetzelfde. Ik heb het ‘geluk’ gehad dat wij in 1989 al een PC thuis hadden. Daardoor was er bij ons ook al redelijk vlug internet en ben ik ook in aanraking gekomen met SETI@Home, de voorloper van het Folding@Home project.

Bij SETI was het de bedoeling om alle, op dat moment niet ingezette processortijd, in te zetten om de onmetelijke ruimte te onderzoeken op signalen van buitenaards leven. Door op je Eigen PC een programmaatje te downloaden kon je meezoeken in het universum. 100.000den computers die ieder een klein stukje universum doorzochten en zo stapje voor stapje in het heelal keken. Ja ook ik heb meegezocht 😉 Het is altijd mooi om te beseffen dat je onderdeel bent van iets groots. Rule #6 van Jane zegt: “Immerse yourselves in Epic Scale”. Dat geeft toch een lekker gevoel. Epic is het contacten van buitenaards leven wel, maar wel een beetje Nerdish. Maar ik ben trots op waar ik vandaan kom, dat weet je!

En toch zijn er meer doelen waarvoor zoveel computers kunnen worden ingezet. Kankerresearch. Al die energie die fietsers een ‘Nederlands/Franse’ Berg opgooien op de 6e van de 6e ieder jaar leveren heel veel geld op voor onderzoek. Onderzoek naar proteïnen. Proteïnen helpen je lichaam om voedsel om te zetten in energie, ze reguleren je stemmingen (dus daar hebben we soms last van ;)), en ze vechten tegen ziektes. Om dit te doen moeten ze zich ontvouwen. En daar gaat het vaak mis. En als dat ontvouwen mis gaat dan ontstaan er vaak ziektes als: Alzheimer, ALS, AIDS, Huntingtons, Parkinson en veel kankersoorten. Het is daarom belangrijk om te weten hoe dit ontvouwen te werk gaat en waar dat het mis gaat. Om dit inzichtelik te maken hebben we alle rekenkracht nodig die we kunnen gebruiken. Met het Folding@Home project is er, vergelijkbaar met het SETI@Home project, een omgeving gecreeerd waarin dat computers over de hele wereld samenwerken om te komen tot gezamenlijke rekenkracht.

Stanford University, de mensen achter Folding@Home leggen het uit op de site: folding.stanford.edu

Maar ze halen de rekenkracht niet alleen uit PCs. Ze halen het ook uit spelcomputers, in het bijzonder de Playstation 3. Aangezien ik wel met de Wii en de XBOX hebt (euh) gewerkt, maar niet met de Playstation wist ik dit nog niet. Op de PS3 is een Folding@Home programma, waarmee je tijdens ‘lage processortijd’ van je console meehelpt bij het analyseproces van het ontvouwen.

Net zoals het SETI project, blijven ook bij dit project grote vraagtekens achter. Natuurlijk het ontvouwen wordt mooi inzichtelijk gemaakt (Feedbackmechanisme is voor ‘gamers’ heel belangrijk), maar hoe het nu precies in elkaar zit en of dit daadwerkelijk iets oplevert. Tja… dat geldt voor meer challenges die we ons zelf opleggen: Contact met buitenaards leven, kanker oplossen, kennisdeling laten beleven… noem ze maar op. En nee, ik heb de antwoorden niet, maar ik geloof in Jane’s rule nummer 12: “Seek out more Epic wins” en vooral dat kennisdelen bijdraagt tot Rule #11 “Contribute to a sustainable engagement economy”. En dat begint allemaal met rule number 1: “Tackle necessary obstacles”…

Al deze rules komen uit Reality is Broken (in het Nederlands: Beter dan Echt) van Jane McGonigal, maar dat hoef ik jou niet te vertellen Judith 😉 Je hebt het boek namelijk…

Groeten Marcel

SuperBetter de online Resilience bouwer!

Dag Erik, dag Judith,

Voordat ik met mijn post verder ga wil ik jullie even aan elkaar voorstellen. Dit is Erik van Rossum (even doorscrollen) en dit is Judith van Hooijdonk. Erik is een van de inspirerende ‘voorgangers’ van het Lectoraat Autonomie en Participatie, waarmee ik in de komende jaren veel te maken krijg en die ik beetje bij beetje leer kennen en van leer tijdens de bijeenkomsten van het lectoraat. Judith is mijn inspirerende college van de I-Adviseur groep (waar ik in het verleden deel van uit maakte) en waar ik samen op deze site mee blog. Met Judith deel ik alle inspirerende verhalen rondom onderwijs, innovatie en dus nu ook zorg. Maar zeker ook inspirerende verhalen in zijn algemeenheid. En ik maar ook Judith hebben op dit blog al eerder gesproken over Superbetter in bijvoorbeeld: The game that can give you 10 extra years of life #TED

Ik heb Erik ‘het’ boek uitgeleend. Ik had het uitgeleend aan Sandra, die het zo inspirerend vond dat ze erin geschreven had en mij (en Melanie) een nieuwe heeft gekocht. Erg jammer 😉 Ik had graag haar aantekeningen gezien, wellicht krijg ik haar nog zo ver om eens te bloggen over wat zei van het boek vond. Ik had dus een nieuwe versie gekregen van Sandra en heb hem gelijk al overgedragen aan Erik (de Engelse versie heb ik zelf nog hoor!). Hij werd pas echt enthousiast toen ik begon te vertellen over SuperBetter en het opbouwen van Resilience (weerstand) wat het belangrijkste feedbackmechanisme is bij dat online spel. Ik ben erg benieuwd naar de onderzoeken over Resilience waarmee Erik en zijn team bezig zijn. In deze post loop ik door een aantal screenshots van SuperBetter om hopelijk een heel kort inzicht te geven in de game: SuperBetter.

 

Superbetter0 Het idee achter SuperBetter is dat je jezelf een doel stelt , waarbij je verschillende zaken ‘tegen’ kunt komen. Voor mij is dat afvallen. Ik kom van 95 kg. en wil graag naar 75 kg. Bij SuperBetter doe je een aantal zaken, namelijk: definieren van quests: korte opdrachten die je doel ten geode komen (bijvoorbeeld sporten). Maar je definieert ook ‘gevaren’ (bijvoorbeeld snoepen omdat je stress hebt). Daarnaast probeer je ‘Allies’ te vinden die je online gaan ondersteunen om je doelen te bereiken. Je houdt via de website of via de social media (facebook/twitter) bij welke stappen je neemt, welke ‘activiteiten’ die je onderneemt. De quests leveren ‘weerstand’ op in vier verschillende categorieen.

resilienceSuperBetterDeze vier ‘Resilience’ categorieen zijn: Physiek, Mentaal, Emotioneel en Sociaal. Je kunt door verschillende quests te doen of enemies te tackelen of contact te hebben met je sociale omgeving weerstandspunten scoren binnen deze categorieen.

resilience2SuperBetter
In een score log kun je zien waarom je bij welke categorie punten hebt gescoord. Emotionele punten krijg ik bijvoorbeeld als ik naar U2 luister. Mental Resilience op het moment dat ik na het tanken geen snoep heb gekocht. Physieke weerstand nadat ik met Koda heb gewandeld. En Sociale weerstand als ik heb ingechecked bij jouw Judith als een van mijn Allies.

resilience3Superbetter
Het mooie is dat als je bepaalde levels bereikt je extraatjes krijgt. Hier kreeg ik bijvoorbeeld een fysieke opdracht (met handpalmen) waardoor je Fysieke weerstand kunt opbouwen. Je moet dan denken aan kleine opdrachtjes die even kunt doen en die wetenschappelijk onderbouwd zijn. De onderbouwing wordt dan ook meegegeven bij dit onderdeel. En het gaat bij deze handpalmen opdracht om een wetenschappelijk artikel: Rudimentary Determinants of Attitudes. II: Arm Flexion and Extension Have Differential Effects on Attitudes” van John T. Cacioppo, Joseph R. Priester, and Gary G. Berntson

resilience4SuperBetter Zo is er in het Secret Lab bij SuperBetter veel meer informatie over de wetenschappelijke onderbouwing. Elk onderdeel wordt beschreven en is ondersteund met wetenschappelijk onderzoek. Je snapt dat ik nog niet eens op de helft ben en toch al erg enthousiast over de toepasbaarheid.

Ziet er goed uit he! En toch moet ik ook een kritische kanttekening plaatsen. Namelijk ik heb me ooit aangemeld en speel nu toch niet meer. Waar zou dat aan liggen. Ik weet dat ik gestopt ben omdat ik zelf quests moest aanmaken en die lastig/moeilijk kon kopieren. Dus ik moest elke keer de quest opnieuw invullen (ook al was dat iedere keer dezelfde quest). Wellicht raak ik door mijn WillPower boek nu wel weer gemotiveerd om dit spel op te pakken. Maar over dat boek later meer…

Wellicht leuk om toch weer te gaan spelen. Sandra, Erik ik zal jullie binnenkort als Ally toevoegen en Judith jij moet dan wellicht je Ally-schap weer oppakken 😉 We zullen zien!

Groet Marcel

%d bloggers liken dit: