Site-archief
Het is gewoon lekker!
Ja Marcel,
Tijdens de workshop Brein meets Social Media heb ik gehoord dat dopamine de oorzaak is waarom social media vaak een glimlach op mijn gezicht tovert. Ik word gewoon blij van Twitter en Bloggen. Joitske Hulsebosch (1 van workshopleiders) heeft onlangs geblogd waarom online delen van ervaringen zo lekker is.
Bron: Buying Happiness
Op haar blog zag ik dit mooie plaatje van Maslow’s hierarchy of needs gekoppeld aan social media. Voor mij hoort Twitter toch meer bij de behoefte aan saamhorigheid (sociale relaties, samenwerken, verbinding) dan aan mijn behoefte aan waardering en erkenning (status).
Volgens Maslow zou een niet-bevrediging van deze fundamentele behoeften leiden tot een vermindering van de volle menselijkheid en tot blokkering van de menselijke mogelijkheden
Bron: Wikipedia
Joitske citeert in haar blog het artikel ‘Disclosing information about the self is intrinsically rewarding‘. De auteurs Tamir en Mitchell onderzochten wat delen van van informatie met ons brein doet. Het blijkt dat mensen een intrinsieke behoefte heeft om hun gedachten en gevoelens met anderen te delen.
De studie ontdekte dat:
- Als we informatie over onszelf met anderen delen, levert dit een grotere beloning op (via hersenactiviteit gemeten) dan als we informatie over anderen beoordelen.
- Mensen waren bereid om geld af te slaan voor het delen van informatie over zichzelf (meer dan over algemene vragen), dit betekent dat het delen van informatie over jezelf van waarde is.
- Over je gedachten en gevoelens vertellen, stimuleert het beloningssysteem in je hersenen maar de mogelijkheid om dit met anderen te delen nog meer.
Het delen wat je zelf denkt of voelt levert dus een beloning op in je hersenen (de lekkere dopamine), en meer naarmate het met anderen gedeeld wordt. Dit belonen is handig om het smeden van sociale banden tussen mensen te stimuleren, om zelf-kennis te vergroten of om te leren wat anderen al weten en dus de kennis van 1 persoon te vergroten. (wat een kansen voor het onderwijs!)
Voilá, wat ik al wist is nu ook wetenschappelijke aangetoond! De verklaring waarom delen zo lekker is.
Conclusie: ik ben verslaafd aan contact & delen, dus aan dopamine 🙂
Waar ik ook blij van word (jammie, weer voer voor de hersenen: dopamine) is van de muziek die we regelmatig delen op ons blog.
Dit nummer van Earth, Wind & Fire had ik al gedeeld op mijn blog over de fantastische avond waar ik vorig jaar september zo van genoten heb 🙂 En die nu weer ‘in’ is door de heerlijk feel-good movie Intouchables over een bijzondere vriendschap. Heb je m nou al gezien? Doen!
Judith *blijblijblij* 🙂 🙂 🙂
Kennis delen is het nieuwe hebben
Dag Marcel,
Vorige week dinsdag schoven we samen aan bij de 1e bijeenkomst van de projectgroep Nieuwe Media bij de Nieuwste Pabo van Fontys en Zuyd. Ankie vroeg tijdens het voorstelrondje wat ons stokpaardje was, natuurlijk beantwoordde ik dat met ‘kennis delen’. In vele blogposts komt dit onderwerp elke keer terug. Als informatieprofessional zit informatie delen in mijn genen en kennis delen was het DNA van ZuydPlein. En ik blijf een ZuydPleiner in hart en nieren, in welk organisatieonderdeel ik ook terecht kom.
Op Het Nieuwe Werken Blog las ik het interessante artikel Kennis delen, hoe stimuleer je dat? Ja, dat wil ik ook wel eens weten. Want ondanks mijn verwoede pogingen om Zuyderlingen te stimuleren via Yammer te delen waar ze mee bezig zijn, communicatie tussen verschillende afdelingen op gang te brengen, voel ik me wel een roepende in de woestijn.
Ja, iedereen heeft het zo druk.
Tijdens de Onderwijs Tapas op 4 oktober vorig jaar heb ik ook vragen gesteld:
Is kennis nog steeds macht? Als je kennis deelt, verlies je dan je voorsprong? Of vermenigvuldig je kennis door deze te delen? Kunnen en willen we alle kennis wel delen? Kennis delen kost tijd, willen we daar onze kostbare tijd aan spenderen?
Kennis is vandaag de dag geen exclusief bezit meer. Kennis wordt bijzonder door wat je er mee doet!
Datzelfde staat in HNWblog te lezen
Kennis groeit en krijgt waarde via sociale interactie. Het delen van ervaringen, ideeën, meningen en harde feiten (lees informatie) levert kennis op. Want dat wat niet verrijkt is, is waardeloos en al snel niet meer up-to-date en bruikbaar.
En zoals je het gebruik van technologische hulpmiddelen in het onderwijs niet moet willen afdwingen, zo kan je kennisdelen niet afdwingen. Maar het is wel onze taak als ICTO-adviseurs om collega’s te stimuleren en te inspireren, maar we zijn wel erg afhankelijk van een juiste omgeving die dit faciliteert. Het stimuleren van kennis los je niet alleen op door een Intranetomgeving, portal, wiki, blog, Yammer.
Een medewerker wordt tijdens zijn functioneringsgesprek nauwelijks bevraagd over zijn/haar ICT-vaardigheden die hij nodig heeft/denkt te hebben. Laat staat dat beoordeeld wordt op de mate waarin hij/zij bijdraagt aan het collectieve kennisniveau van de organisatie. Als een organisatie niet positief stuurt op innovatieve ideeën van de medewerker, dan zal de medewerker weinig energie stoppen in het delen er van. Waar is de oude ideeënbus gebleven?
Transparantie is voor mij een cruciale waarde, dat betekent dat de organisatie vertrouwen in mij als medewerker moet uitstralen. Ook is het belangrijk voor iedereen die kennis deelt, het principe ‘ere wie ere toekomst‘. En zoals in HNWblog artikel staat: Wanneer kennis als een collectief goed wordt gezien, volgen er andere mogelijkheden, zoals de beloning in de mate van kennis delen. Een win-win situatie voor mens en organisatie.
Voorafgaand aan de presentatie van Tony Bosma (vorige week vrijdag) kwam dit onderwerp toevallig even in een gesprek met Miquel aan de orde. Natuurlijk zei hij op mijn opmerking “kennis delen is vermenigvuldigen”, “gedeelde kennis is halve kennis”. Dat kan je van een logisch denkend mens verwachten 🙂 Maar Tony zei tijdens zijn presentatie dat “kennis delen het nieuwe hebben is”. Dat leverde een vette knipoog van Miquel op. 😉
groetjes,
Judith
Afbeeldingen via @Choconancy: The Knowledge Tree
2 BE JAMMED 