Dag Marcel,

Jij hebt een mooi lijstje geblogd met wat jij in 2016 allemaal van plan ben te gaan doen. Ik verwacht dat onze wegen hier en daar nog wel gaan kruisen. Het zou in in ieder geval leuk zijn! Mijn lijstje is voor 2016 nog niet zo duidelijk. Voor mij was 2015 vooral een jaar van dingen afronden. En ik heb het afgelopen jaar alleen en samen met mijn collega’s van het I-team gezocht naar waar ik goed in ben. Gedurende mijn masterstudie heb ik ook veel gereflecteerd en ontdekt waar mijn krachten liggen. In mijn blog Proces #onderwijsontwerpen heb ik mijn mindmap gedeeld waarin ik in kaart heb gebracht waar ik mee bezig ben (geweest). Mijn drijfveren blijven open en online. En mijn ambitie is om samen met docenten te werken aan hun competenties voor leren en lesgeven met ict al dan niet in een gezamenlijk onderwijsontwerpproces.

Over mijn zoektocht sprak ik onlangs met een oud studiemaatje. Ze vond mij een intrapreneur. Ik kende het woord niet.

Volgens Wikipeda is een Intrapreneur “een werknemer van een groot bedrijf die de vrijheid en faciliteiten krijgt om nieuwe producten en diensten te ontwikkelen zonder daarbij de bedrijfsroutines of -protocollen te hoeven volgen”

Tegenwoordig wordt de term verbonden aan een stijl van leidinggeven die het nemen van risico’s, het bevorderen van innovatie en het belonen van prestaties integreert op een manier dat de werknemer in zijn werk (job design) zo veel mogelijk de kenmerken van ondernemerschap ervaart.

Mijn initiatieven binnen Zuyd zal ik binnenkort met mijn nieuwe leidinggevende gaan bespreken. Want per 1 januari is het dan een feit. Het I-team is na 3,5 jaar tijdelijke positionering bij het facilitair bedrijf ICT geplaatst binnen de Dienst Onderwijs en Onderzoek. De tijdelijke positionering voelde voor mij bij tijd en wijle als een onzekere positie. Hoe belangrijk ben jij, of is mijn team? Zonder specifieke opdracht hebben wij ons met de Nieuwsflits zichtbaar gemaakt in de organisatie. We hebben ieder op onze eigen manier onze verantwoordelijkheid gepakt.

Yes, I did it myself!

Door de omstandigheden gedwongen, heb ik de kansen gepakt en heb ik mij als I-adviseur inderdaad als een intrapreneur opgesteld.

De I is dus ook van Intrapreneur 🙂

In de moderne managementliteratuur lees ik over de zelfsturende professionals, over netwerkorganisaties en transformationele leiders.

Ik ben er zo één, zo’n zelfsturende professional, die zichzelf blijft ontwikkelen en zich maar weer eens aanpast aan de veranderende omstandigheden (hoewel dat ook wel met de nodige frustraties gepaard gaat). Het is fijn om je werk autonoom te kunnen doen. Maar wel werk dat er toe doet, dat gewaardeerd wordt. Dat mijn werk (ict in onderwijs en onderzoek) van belang is, wordt steeds duidelijker. En ook dat we dat niet met 2 fte kunnen doen.

Het is afwachten of ik in de dienst waarin ik nu terecht kom, in een zelfsturend team, mijn rol kan blijven vervullen zoals ik dat zou willen. In de loop der jaren heb ik ervaren dat de manier waarop de leidinggevende mij hierbij ondersteunt, belangrijk is. Krijg ik vertrouwen? Is er commitment en betrokkenheid bij het thema waar ik mee bezig ben? Kan ik intrapreneur blijven? Wat ik zeker heel belangrijk vind, is onderlinge afstemming: weten van elkaar waar je mee bezig bent. Je doelen delen en afstemmen. En voor mij horen communicatie en samenwerking centraal te staan.

Ik wens ons zo’n organisatie toe.

We beginnen morgenochtend met een nieuwsjaarsontbijt met mijn nieuwe collega’s. Een goed nieuw begin.
Spannend ook.
Ik heb er zin in!

Groet,
Judith

Ha Judith,

Aan het einde van 2015, alles gegeven, vol gegaan, liggend op de grond, even doorademen, gebroken? of… Een van de ‘scenes’ van een U2 concert, videoclip of moment of een schildering van mijn beleving? De clip gaat verder met in volle passie New Year’s Day in een mooie omgeving (Slane Castle). Wat gaat dat nieuwe jaar brengen voor dit blog van mijn kant?

Project http://www.wijzer

Hier en hier kun je al over dit project lezen. Samen met Mediaan, BOSK, de Hoogstraat bouwen we een app en daaromheen een community waarbij we ouders van kinderen met een beperking meer de regie proberen te geven door hun gerichter van informatie te voorzien via een digitale versie van het Family Needs Inventory en die informatie te verrijken door de activering van de gebruikers rondom de app. In april leveren we een prototype op die vanaf april in een tweetal zorginstellingen getest gaat worden.

Project Schouders/Voor elkaar

Het project Schouders/Voor elkaar is een project waar we in samenwerking met BOSK proberen om van individuele ervaringen en kennis collectieve ervaringen en kennis te maken. En wederom gaat het hier over ouders van kinderen met een beperking. Het idee is dat we verschillende online en offline communities met elkaar gaan proberen te verbinden, zodat er 1 plek is waar ze informatie vinden over de beperking van hun kind en hoe ze daarmee om kunnen gaan lezend over en lerend van de ervaringen van andere ouders.

Je ziet nu vaak dat er groepjes ouders zich via verschillende media gegroepeerd hebben en informatie met elkaar delen. De http://www.wijzer app zal daar ook een voorbeeld van zijn. Het zou mooi zijn als iedere gebruiker in zijn vertrouwde omgeving kan blijven delen en toch gebruik kan maken van de informatie van de andere omgevingen. Stap voor stap willen we daar naartoe werken.

Hiervoor is de hulp nodig van onderzoekers…

Lectoraat Data Intelligence

In 2015 zijn we binnen de faculteit ICT al begonnen met de oprichting van een lectoraat rondom het onderwerp Data Intelligence. Zoals het er nu uitziet zullen hierin de onderwerpen: Digital Automated Forensic Research door Jeroen van den Bos, Data Science door Stan van Hoesel en Internet of Things hun plek gaan vinden. Ook ik hoop hierbinnen met mijn collabrative alternate reality gaming een plek te vinden. Sowieso gekoppeld naar de bovenstaande projecten, maar wellicht ook gekoppeld naar projecten als de DigiCoach, waar een mooie basis is gelegd. Wellicht is er op basis van het verhaal achter deze blogpost samen met Ankie, Chris, Marcel en jouzelf een artikel over de ontwikkeling van de minor te schrijven? #challenge

Studeren voor niet reguliere studenten

Een ander onderdeel van mijn werkzaamheden is het meedenken en meewerken aan studeren voor niet reguliere studenten. Noem het volwassenonderwijs, noem het leven lang leren, noem het volwassenonderwijs, allerlei namen voor dit beestje waarbij we opnieuw onze plek moeten vinden. Met mooie kansen en projecten als BISS en een intern Zuyd project rondom dit onderwerp (Zuyd Professionals) als vehikels, maar waarin natuurlijk ook met ICTO ei een plekje kan krijgen.

Overige

En dan zijn en blijven er nog projecten als Living Lab (waar Studenten samen met Zuyd co-creëren aan en gezamenlijke toekomst, allerlei onderwijseenheden en projecten binnen de Faculteit ICT, gamification projecten, en genoeg nieuws wat langs zal komen. Genoeg om over te vertellen, na deze New Year’s Day en met als uitdaging om al die verhalen te ondersteunen met U2.

Have a good one! Have a positive one!

Groet Marcel

Ons blogjaar  2015 eindigde met

Welkom 2016, treat us great! Let us learn let us care let us beware let us share!

Mooie worden om ook ons 7e duoblogjaar mee te starten. En met de jaarwisseling hebben we het duoblog maar meteen verfraaid met het nieuwe Edubloggersbadge 2016. Dank aan Willem Karssenberg en André Manssen voor het nieuwe ontwerp.

Onze eerste associatie bij een badge is iets dat je verdient bij het spelen van een game (hoe zou toch komen? 🙂 ). Hebben we deze badge dan wel verdiend aan het begin van het nieuwe jaar? Maar het is natuurlijk ook een teken van dat we bij een club horen. De club van Edubloggers. Met trots hebben we de badge weer op ons blog geplaatst. En we gaan ons best weer doen om er een mooi blogjaar van te maken!

Marcel & Judith

Ha Judith,

Mooi verhaal, zowel op ons blog als op je persoonlijke blog. Bedankt voor het delen daarvan. Bedankt voor het delen van de rest van alles wat je deelt via persoonlijk contact online en offline. Ik heb gemerkt dat ik of door mijn chaotische karakter of door veel te willen doen in weinig tijd niet altijd adequaat schrijf of reageer op ons blog. En al zeker niet in jouw kwaliteit. Dus respect for your patience.

Online connecties zijn vergelijkbaar met de offline connecties en dat kan ik beamen. Het beste is nog als je een cross-over kunt creëren, waarbij je gebruikt maakt van het beste van de twee werelden. Maar het kan alleen als je durft persoonlijk te worden. Althans dat is mijn ervaring.

En toch merk ik dat dit botst bij het bloggen of het openbaar posten. Ik merk dat ik meer en meer Facebook Messenger, Whatsapp of LinkedIn messages gebruik in het 1-op-1 contact in plaats van de boodschap wereldwijd te posten op deze of andere blogs of op mijn Facebook timeline. En dan beschouw ik me als een open persoon. Hoe dat komt dat weet ik niet precies, maar ik weet wel dat dit me soms stopt om te schrijven. Of op moment dat je aan het einde van de dag nog op de bank hangt dat je het dan niet zo geschreven krijgt zoals je zou willen en dat het momentum voorbij is.

Het mooie van zo’n jaarwisseling is dat je opnieuw de kans krijgt om het dan vanaf nu wel te doen. Wel de juiste keuzes proberen te maken, wel de juiste connecties te gebruiken, wel te reageren, wel just do it doen in plaats van alleen maar zeggen, wel…

Welkom 2016, treat us great! Let us learn let us care let us beware let us share!

Gooje Roetsj

Marcel

Ha Marcel,

Op mijn eigen blog heb ik nav de gebeurtenissen van afgelopen jaar en de boeken die ik onlangs gelezen heb enkele levenslessen gedeeld voor het nieuwe jaar. Ik heb getwijfeld of ik dit op ons blog moest delen of niet. Maar zoals René Gude in zijn levenslessen zei: twijfel niet te lang, en ga vooral te rade bij anderen. Dat heb ik gedaan. En na ons whatapp gesprek heb ik besloten om het persoonlijke bericht alleen op mijn blog te plaatsen. Het is uiteraard voor iedereen hier te lezen want ik deel wat ik weet, voel en vind :). En dat doe ik vooral ook bloggend op verschillende manieren op een zestal blogs inmiddels.

In mijn blog dank ik mijn familie, vrienden en maatjes voor hun offline en online support. Ik wil op ons blog ook onze lezers, mijn online connecties danken.

Ook jij, bloglezer, linkedinconnectie, tweep, bent mij heel dierbaar. Misschien ken ik je ook in real life, misschien ook niet. Ondanks dat ik om mij heen hoor dat we steeds minder empathisch worden door de online contacten, ervaar ik dat niet zo. Je zult het niet altijd weten. Ik zeg het je ook niet elke keer. Maar door jouw app, tweet, blog of facebookupdate heb ik veel geleerd over mijn werk en over mezelf. Dank!

Eerlijk gezegd snap ik waarom er zo vaak angstig over sociale media en sociale netwerken geschreven wordt.

Sociale media zijn weliswaar leuk en handig en kunnen vriendschappen versterken, maar kunnen ook negatieve invloed hebben op onze geestelijke gezondheid én op ons intellectuele en sociale vermogen.

Is dat zo?

Voor mij zijn sociale media een gegeven, het is een onderdeel van onze samenleving, van de manier waarop we nu leven, werken en met elkaar communiceren. Wellicht heb ik last van een ‘confirmation bias’ omdat ik voornamelijk onderzoeken accepteer die mijn opvattingen ondersteunen. Al hoewel, ik lees ze wel de verhalen over verslavingen van sociale media en onze smartphones. Maar het verandert mijn opvatting niet. Ja, met nieuwe media moet je leren omgaan, al is het alleen maar dat je allerlei piepjes en notificaties uit kunt zetten (afleiding). En dat je zelf kunt sturen wie je volgt en hoe. En als je van je smartphoneverslaving af wilt, probeer deze tips (en installeer de App Usage Tracker) maar eens.

Sociale media/netwerken zijn zo snel onderdeel van ons leven geworden omdat we sociale wezens zijn. We willen verbonden zijn, ergens bijhoren, weten wat de ander doet, zien hoe de ander iets doet (modeling volgens Bandura). Ryan en Deci zeggen ook dat relationele verbondenheid één van de psychologische basisbehoefte is. Zij brengen dat dan wel in relatie tot intrinsieke motivatie bij leren. Maar is leven niet leren? Daarom zou sociale media volgens mij meer ingezet moeten worden in het onderwijs aan onze studenten, voor professionalering van onze docenten. We leven door de technologische ontwikkelingen in een genetwerkte maatschappij waarin we bijna altijd met elkaar verbonden zijn. Daar moeten we samen leren mee om te gaan. We moeten bewust zijn van de mogelijkheden en beperkingen van sociale media. Niet door alleen maar op de risico’s te wijzen, maar om te ontdekken wat dit betekent voor onze manier van leren, werken en leven.

En in die online wereld gaat het er echt niet zo anders aan toe dan in de ‘echte’ wereld. Het gaat om relaties. En in relaties moet je investeren, die moet je onderhouden. Dus om sociale media alleen in te zetten om te zenden zonder de interactie aan te gaan, dan snap je de basisprincipes van communicatie, online en offline niet. Communicatie gaat over verbinding. Welk boek, blog of (wetenschappelijk) artikel ik ook lees over het leven, leren, leiderschap, onderwijs en sociale media elke keer komt relationele verbondenheid als belangrijkste motivatie waarom we iets doen.

Ik denk dat we soms te veel doorschieten in het zoeken van evidence in wat we doen en hoe we het moeten doen. Ik pleit voor meer aandacht voor intuïtie en gezond verstand. En ga vooral te rade bij andere, zoals René Gude zei. Is dat niet de kracht van al die sociale netwerken? Correct me if I’m wrong 🙂

En dat sociale netwerken ongekend populair blijven, las ik vandaag weer in het artikel ‘De 8 belangrijkste sociale media trends in 2016′.

En net zoals ik mij familie en vrienden het beste heb gewenst, wens ik ook jou blogmaatje, en alle lezers van ons blog een magisch en kleurrijk jaar toe. En vergeet ook niet zo nu en dan buiten de lijntjes te kleuren. Niets zo leuk als onverwachtse leuke gebeurtenissen waar je energie en inspiratie van krijgt.

Unne gooje roetsj!

Jujuutje