Categorie archief: Het Nieuwe Werken
Kiezen
Goede avond Marcel,
 |
| via ger.nl |
Heb jij je keuze al gemaakt voor de Provinciale Staten Verkiezingen? Ik niet. Het wordt natuurlijk links, want ik wil dat die bezuinigingen op onderwijs en cultuur niet doorgaan. Voor mij zijn de landelijke thema’s wel doorslaggevend in mijn keuze. Ik heb nog even de stemwijzers gedaan, voor de Provinciale Staten en Eerste Kamer maar die bevestigden wat ik al wist: Ik sta het dichtst bij links en het verst van rechts. Mijn stem zal uiteindelijk wel weer in het stemhokje bepaald worden.
Tja keuzes maken, alleen maar dingen doen die je leuk vindt. Hoe graag ik het zou willen, het zit er niet in. Er zitten ook taken in mijn functie die gewoon gedaan moeten worden. Nu de Kick-off is geweest van ons Blackboard 9.1 migratie-project waarin ik (wij) toch ook een rol in spelen, ben ik gedwongen naar mijn takenplaatje te kijken, want ik ben voor 0,6 fte ingepland bij het project en ik werk 0,8 fte. Wat moet ik (los)laten?
Als ik zo even door mijn agenda scroll dan ….
- ben ik grofweg 1 dag van mijn werkweek bezig met social media (in de praktijk minstens het dubbele) zoals workshops RSS / microbloggen verzorgen, ons eDingenclubje, vragen vanuit de hogeschool rondom social media (via mail, yammer, f2f). Als je iets meer weet over een onderwerp dan word je als snel een specialist, dit werk vind ik super leuk, dat wil ik niet laten vallen. Voor het Blackboard-project ben ik ingedeeld in het ‘werkpakket communicatie’, daar kan ik m’n ei wel in kwijt 😉
- Minstens 1 dag in de week ben ik bezig voor overleg en kennisdeling ZuydPlein, zoals ons ICTO-overleg, linking pin met bibliotheek, strategiedagen etc.
- Dan wordt de laatste tijd veel van mijn tijd opgeslokt aan auteursrechten en plagiaat, inmiddels ook wel 1 dag per week. De wiki, landelijke contacten, Stichting Pro, Ephorus, netwerk auteursrechten in oprichting, interne vraagbaak, etc.
- Volgens mij ben ik ook nog functioneel beheerder Blackboard laat ik daar ook nog 1 dag aan besteden. Dan lijkt mij werkweek wel gevuld.
- Maar dan zijn er ook nog projectjes die er zo tussendoor gedaan worden. Streaming Zuyd is inmiddels afgerond, eBooks probeer ik wat aan te doen.
Geluk is een keuze, zei onze oud-collega Mariska altijd en dat zegt ze nog steeds Ze heeft gelijk, maar het is gemakkelijker gezegd dan gedaan. Maar ik zal toch iets moet laten, wil ik niet omvallen (Harry was zo bezorgd over ons). Ik heb de 5 tips voor hardwerkende vrouwen nog eens bestudeerd 😀
Wat is de kern van mijn functie? Voorlopig is dat toch nog functioneel beheer Blackboard, er is nog niemand anders die dit tot zijn/haar taak heeft. Dat betekent voor de komende maanden Blackboard. Het auteursrechtenloket heeft een goede plek bij de bibliotheek gekregen, maar als functioneel beheerder Blackboard zal Stichting Pro en Ephorus mijn zorg bijven, met al het werk wat hier bij hoort.
Social Media laat ik niet vallen, daar haal ik zoveel kennis, energie én invloed uit.
Wat betekent dit nu voor mij inzet voor het Bbproject? Want die vraag zal ik morgen moeten beantwoorden. Dat ik echt niet meer dan 0,4 aan dit project kan besteden. Dan zal ik wel kritisch moeten kijken naar alle bijeenkomsten waar ik voor word uitgenodigd, moet ik overal aanwezig zijn? Kan ik slimmer omgaan met mijn tijd? Daar is de GTD weer 😉
Broeden
Hoi Marcel,
Naast de 2 Wallander boeken De witte leeuwin en De man die glimlachte heb ik in deze meivakantie ook het boek van Peter Camp De broedfactor en het boek van We-Think van Charles Leadbeatergelezen (sommige stukken gescand ;))
Beiden boeken gaan over samenwerken, hoe je met andere kunt samenwerken en komen tot nieuwe creatieve, innovatieve ideeën.
Je bent wat je deelt & je krijgt wat je deelt!
Het We-think boek vormt een pleidooi voor uitwisselen en delen (van vooral ideeën) mbv web2.0 technologie. Vele voorbeelden worden beschreven zoals de opensourcegemeenschappen van Linux en Ubuntu (daar is tie weer ;), natuurlijk Wikipedia en Google. Bedrijven die gebruik maken van nieuwe businessmodellen waarbij community’s zoals die van The Sims een nieuwe bron van inkomsten vormt.
Volgens Leadbeater genereren sociale netwerken alleen geen gezamenlijke intelligentie (is meer I-think- je verkondigt je mening) maar verbinden wel mensen. De We-think filosofie draait om de juiste mix van participatie en samenwerking, diversiteit en gedeelden waarden, onafhankelijkheid en gemeenschapszin. Internet biedt daarvoor een platform waar we creatief kunnen zijn die tot voor kort ondenkbaar was. De kracht van internet is een nieuwe manier om sociaal te zijn, het appeleert ook aan diepgeworteld ouderwets verlangen om te delen en je met andere mensen verbonden te voelen.
Will Wright van The Sims heeft ook zo zijn ideeën hoe het We-think principe in het onderwijs kan worden ingebed (ik denk 😉 dat je het hier wel mee eens bent) :
“Het probleem met ons onderwijssysteem is ….. dat die niet geschikt is om te experimenteren met complexe systemen en je daar op een intuïtieve manier een weg door te banen, zoals je dat leert door te gamen. Ik bedoel, volgens mij is mislukking een betere leerschool dan succes. Vallen en opstaan, dingen in gedachten herstructureren, alles wat kinderen doen als ze met games bezig zijn – dat is het soort denken dat scholen zouden moeten onderwijzen. En ik durf wel te stellen dat games je beter voorbereiden naarmate de wereld complexer wordt en de resultaten minder om mislukking of succes draaien.”
Ook de toekomst van de bibliotheek wordt besproken. Lynne Brindley, directeur van de British Library ziet de toekomstige bibliotheek als een platform van participatie en samenwerking met gebruiker die steeds meer onderlinge informatie uitwisselen (via file-sharingsystemen).
Leadbeater heeft heel wat tekst nodig over eigenlijk zo iets simpel (toch?) als samenwerken. Maar het draait allemaal om de wil om samen te werken, als je niet bereid bent om je kennis (die nog onaf is) weg te geven (te delen) en open te staan voor verbeteringen en veranderingen dan hebben we nog een lange weg te gaan.
In het boek wordt ook de voormalige bestuursvoorzitter van Nokia Jorma Ollila geciteerd:
“Innovatie en creativiteit zijn niet individualistisch. Het draait juist om interactie, mensen zo ver krijgen dat ze op de juiste manier met elkaar communiceren. Leiderschap draait om het scheppen van een sfeer waarin mensen een kick krijgen van samenwerken.”
Dit sluit dan weer aan De broedfactor, dit boek gaat meer om het faciliteren (door de organisatie) van het innovatieve proces.
Dit zijn de negen broedfactoren:
- onderzoek verschillende opties
- organiseer op een andere manier
- laat mensen vrijbuiten
- schep informele ontmoetingsplaatsen
- verbind mensen met elkaar
- laat mensen creëren
- ga op ontdekkingstocht
- wissel kennis en ervaring uit
- stimuleer gezonde bemoeizucht
En de 3 randvoorwaarden zijn:
- verbind de zachte en harde kanten met elkaar
- integreer de broedplaats in de organisatie
- bescherm broedplaatsen
En zo komen we ook weer terug bij het Rijnlands organisatiemodel 🙂
Terwijl We-think het samenwerken meer vanuit de (nieuwe) mogelijkheden van internet beschrijft, heeft Peter Camp het ook meer over de fysieke ontmoeting.
“Broeden is samen knoeien, assembleren, knutselen, cocreëren, uitvinden. Broeden is zoeken naar oplossingen voor complexe problemen. In broedplaatsen ligt de nadruk op samen, het samenwerkingsproces. Broeden is erop gericht gemeenschappelijke doelen te realiseren, zelfs als ze nog vaag zijn.”
Kennis is macht, delen is machtiger, co-creatie is de kracht.
Het wordt steeds belangrijker om anderen te ontmoeten. De Open Coffee Club is zo’n ontmoetingsclub. Ik had er nog nooit van gehoord. Jij? Een vriendin van mij gaat vaak naar de bijeenkomst in Eindhoven, in Maastricht is ook zo’n groep, op hun LinkedIn staat ‘De bijeenkomst is informeel om ideeen te bespreken, kennis te delen, te brainstormen, meetings te houden of samen te werken. Ontspannen netwerken dus, onder het genot van een goede koffie.’
Ook een soort van broednest, maar ik weet nog niet of het mijn nest wordt. Voorlopig hou ik het nog maar even bij onze koffie. Zorg jij daar dan voor? Haha!! (inside joke *grijns*)
Judith
Video toegevoegd op 16-1-2012
Managen e/o organiseren
Beste chaoot 🙂
Kon het natuurlijk toch niet laten even op m’n mail en twitter te kijken. Dus las ik op ‘stille zaterdag’ jouw blog.
Van onze 2en ben ik wel de meest gestructureerde ja 🙂 Maar dat is me destijds op de bibliotheekacademie wel bijgebracht met anoteren, coderen, alfabetiseren, refereren, metadateren (dat heette toen nog ‘trefwoorden toekennen’ ;)). De laatste tijd denk ik vaak terug aan mijn loopbaan (goh, hoe zou dat toch komen? :)) maar daarover later in een ander blogpost meer.
Dat jij chaos wilt oplossen met zo’n chippie vind ik nou helemaal niets.
Ik zoek antwoorden liever in boeken 😉
Het managen van jezelf, de lastige persoon op aarde is één van de moeilijkste uitdagingen, dat schreef Ben Tiggelaar al in zijn bestseller ‘Dromen durven doen‘.
Jack heeft me ooit gezegd dat hij dit een geweldig boek vond, maar ik heb nooit de tijd genomen om het eens goed te lezen. Heb snel even een test op de site gedaan en ik scoor beneden gemiddeld, toch maar eens de audiocd in de cdspeler gooien.
Momenteel volgt Jack de collegereeks ‘Boeken die spreken’ georganiseerd door de faculteit People & Business Management van Hogeschool Zuyd. Hij kwam helemaal enthousiast terug van de eerste lezing en dit boek moest ik toch echt lezen.
Dus heb ik ipv een Mankell het boek ‘Bij welke reorganisatie werk jij?’ van Jaap Petersen Hester Heringa met de paasdagen gelezen. En inderdaad het is een aanrader.
In het boek wordt het verschil uitgelegd tussen managen en organiseren, tussen het Angelsaskische model (gebaseerd op Amerikaanse managementmethode gericht op het verhogen van de beurswaarde) en Rijnlandsmodel (dat beter bij onze gildecultuur past). Jaap Peters stelt het vakmanschap, de menselijke maat en de relatie met de klant centraal (het boerenverstand!). Er moet meer naar vakmensen op werkvloer worden geluisterd, zij weten hoe ze hun werk beter kunnen uitvoeren. En vooral stoppen met het opknippen van organisatieonderdelen want dat leidt naar van-het-kastje-naar-de-muur-syndroom (wie neemt nog verantwoordelijkheid?).
Managen gaat uit van leiding geven, organiseren van samenwerken. Non-profitinstellingen (het onderwijs) moet je niet managen, want dat leidt tot een permanente stroom aan reorganisaties.
Er wordt vaak goed gemanaged maar slecht georganiseerd, stelt hij.
Enkele voor mij aansprekende citaten:
“Innovatie, creativiteit ontstaat als je grensverleggend bezig bent, als je dwarsverbanden kan leggen”
“Toeval wordt afgedwongen door lef en doorzettingsvermogen”
“Regels kunnen je ontlasten van verantwoordelijkheden en feitelijk blind maken”
“Waar regels zijn is geen aandacht’
“ICT-ers … delen een onwankelbaar vertrouwen in de maakbaarheid van menselijk gedrag en de almacht van informatisering”
“Service schijnt onbetaalbaar te zijn”
‘We zijn de hele dag in de weer om tijd te besparen, maar waar is de voorraad bespaarde tijd ondertussen gebleven?”
“Organiseren is ‘meestribbelen’ met de tijd. Managen is vooral tegenstribbelen en proberen de tijd stil te zetten”
“Vakmanschap vereist dat je een bepaald kennisgebied machtig bent en dat is een tijdrovend proces”
Het boek maakt veelvuldig gebruik van voorbeelden uit films (The Matrix), sport (American Football), boeken (Oliver B. Bommel) en actualiteit (jeugdzorg), maar ook uit onderwijs (én bibliotheek) en voorzien van prikkelende foto’s.
Uiteraard komen termen als ‘duurzaam veranderen’, ‘slow management’, ‘organisatie2.0′ voorbij.
Managen gaat uit van een gedachte werkelijkheid en organiseren stelt de realiteit van hier en nu centraal. Management werkt met modellen, tools en instrumenten en wilt kwaliteit meten met SLA’s, KPI’s etc. Morgenochten heb ik een bibliotheeknetwerkbijeenkomst waar kwaliteitszorg & benchmark op de agenda staat. Oeps.
Moest vaak aan Han Berghs denken, die ook helemaal niets had met ‘harkjes’ maar meer zag in een netwerkorganisatie, de basis van ons ZuydPLEIN. Hij was een frevent voorstander van zelfsturende teams.
Het gaat dus niet om SMART geformuleerde POP’s maar zelfsturing in een lerende organisatie waar bij reflecteren met collega’s en zelfdenkend vermogen centraal staan. Zijn we toch al goed bezig in ons ICTO-team!
Humor is toppunt van intelligentie!
Hihi Marcel 😀
‘Humor is toppunt van intelligentie’
Dit citaat is van Raymond Kurzweil. Ik hoorde het tijdens de uitzending van Wintergasten. Harry vertelde me dat het een interessante uitzending was, Johan ook. Dus zaterdagmiddag (wat kon je anders doen met al die sneeuw) samen met zoonlief de uitzending bekeken. Heb toch wel wat moeite met het visualiseren van zijn toekomstvisie. Dat technologie steeds meer mengt met het menselijk lichaam (lijkt die chip in die student, je weet wel één van de toekomstscenario’s tijdens SURF 2008, toch realistischer dan ik kon vermoeden) lijkt me duidelijk, maar onsterfelijkheid? En een kloon van mezelf, of ik daar op zit te wachten? Jij? Humor is echter heel moeilijk te klonen, zei Kurzweil! 😀
‘Onthoud deze regel: hoe meer verantwoordelijkheden je hebt, hoe meer petten je draagt, hoe groter de kans dat je inefficiënt wordt.’
In het weekend las ik het boekje ‘Multitasken bestaat niet‘, maar dat wist je natuurlijk al via twitter ;). In dit boekje wordt een manager een spiegel voor gehouden over haar werkwijze. Herkenbaar verhaal. Trouwens ook vrouwen kunnen niet multitasken volgens Dave Crenshaw, het menselijk brein kan nl geen 2 dingen tegelijk. Dus?! Multitasken was aanvankelijk een ict-term, maar ook een computer kan niet multitasken. We (én ook de computer) kunnen wel switchtasken, tsja ‘what’s in a name’. Maar telkens afgeleid worden en je op andere dingen concentreren kost (veel!) tijd, daarom is beter plannen het advies. Niets nieuws eigenlijk. Kwestie van discipline, heb ik niet. Ik ben meer het procastrineren-type. 😀 (heb me toch aangemeld voor de video’s van Dave, misschien dat het me toch helpt). In het boekje stond trouwens de zin ‘elke afdeling is een weerspiegeling van het management’, dit vond wel een aardige. Ik merk dat de bibliotheek binnen Zuyd een andere positie begint te krijgen, dat is toch te danken aan onze baas.
Wat management betreft;
In De Limburger van gisteren (9 januari 2010) las ik een interview met OU-hoogleraar Nol Groot over nieuwe vormen van leiding geven in complexe organisaties:
“Door iets los te laten haal je de druk weg en zal de verantwoordelijkheid voor het eindresultaat over meerdere groepen (werkvloer) medewerkers en lokale managers verdeeld woren. De directie neemt aan de belangrijkste processen zelf deel, zorgt voor verbinding en blijft tegelijkertijd eindverantwoordelijk voor het geheel. De medewerkers voelen zich meer betrokken en zullen doorgaans met talenten en oplossingen komen die anders verborgen waren gebleven”.
Helemaal mee eens! Ik hoop ook dat de organisatie rondom het DLWO deze kant op gaat.
Nog even over onze Zuyd-dingen; heb nog een aardig artikel gelezen do’s en don’ts mbt de eDingen. Moeten we binnenkort maar eens verder over praten.
groetjes van ‘sociaal-kapitalist’ jujuutje
heeft het boek ‘De Whuffie factor‘ doorgebladerd en concludeert dat ze al aardig wat ‘whuffies’ heeft opgebouwd….
2 BE JAMMED 