Auteursarchief: Judith van Hooijdonk
met iPad #paperless office ?
Hoi Marcel,
Jij twijfelt er aan dat de iPad een papierloos tijdperk inluidt, dat las ik in jouw blogpost over de digitale ezel. 😉
Mijn ervaring: het kan wel, een papierloos kantoor met de iPad, maar je moet er wel wat voor over hebben. Het gaat niet vanzelf.
Je weet dat ik nu bijna een half jaar met een iPad werk. Sinds een paar maanden heb ik me voorgenomen niets (of zo min mogelijk) uit te printen. Dat lukt me aardig, maar het is erg aan wennen, hoor. Het vereist wat andere voorbereidingen.
Hoe gaat dat dan in een vergadering met een agenda, notulen vorig overleg, verschillende vergaderstukken………
‘Vroeger’ bereidde ik een bijeenkomst voor door de stukken uit te printen en hierop mijn aantekeningen te maken. Nu zet ik via de computer (een kopie) van de digitale documenten bij elkaar in een tijdelijk Dropbox – mapje. Voor degenen die Dropbox nog niet kennen: deze tool biedt (2GB) gratis online opslagruimte en synchroniseert de inhoud met bestanden die op je pc zijn opgeslagen. Erg handig! Al mijn documenten sla ik op in mijn Dropbox. Via de meeste apps die ik met de iPad gebruik, kan ik deze bestanden openen.
PDF’s openen en lezen op de iPad is geen probleem, daar zijn zoveel applicaties voor. Zoals:
iBooks (gratis)
De boekenkast van Apple. eBooks in ePub-format kunnen hiermee gelezen worden maar ook PDF’s. Ziet er mooi uit, werkt prima.
Bluefire Reader (gratis)
Reader speciaal bedoeld om eBooks met Adobe DRM-beveiliging te kunnen lezen op de iPad. Maar met deze app kan je ook PDF’s lezen. Het voordeel is de zoekmogelijkheden, maar bij mij hapert deze app vaak.
PDF-notes (gratis)
Handig! Hiermee kan je PDF-teksten markeren door te onderstrepen/highligten, aantekeningen maken kan nog niet (komt binnenkort), je kunt pagina’s, hele originele of geannoteerde documenten doorsturen via e-mail of openen in een ander programma.
Maar dat kan ik ook in GoodReader (€3,99)
Echt handig vind ik het niet werken, maar dat komt misschien omdat ik het typen op de iPad niet echt snel vind gaan. Ik maak veel typfouten. Maar om nu ook een apart toetsenbordje en standaard zoals Jack aan te schaffen, dan kan ik net zo goed mijn notebook meenemen.
Maar hiervoor gebruik ik deze apps niet, alleen maar voor mijn eigen voorbereiding. Omdat ik Docs-to-go niet zo’n handige app vind, sla ik de benodige Worddocumenten op als PDF-bestand. Vervolgens kan ik ze via mijn tijdelijk Dropboxmapje in GoodReader lezen en notities toevoegen.
Aantekeningen tijdens een overleg, maak ik in Evernote.
Een geweldig programma. Ik werk hiermee op mijn iPad, iPhone en laptop/pc. Alle gedachtenspinsels (voor een blogpost), of to-do-lijstjes zet ik hier in. Ook heb ik in mijn brower de Chrome extension ‘Clip to Evernote’ toegevoegd zodat ik elke pagina, afbeelding met 1 klik in Evernote kan zetten.Het is mijn digitaal notitieblokje.Heb ik de note verwerkt dan gooi ik m weg.
Moet er alleen voor zorgen dat ik ze regelmatig synchroniseer, zodat alle notities op al mijn devices identiek zijn. Maar dat geldt voor Dropbox ook.
Je hebt met een iPad een groter archief bij je, zo schreef je in jouw blogpost. Daar heb je natuurlijk geen iPad voor nodig. Dat kan ook als je je laptop meeneemt.
Het voordeel van de iPad vind ik dat je tijdens een overleg je niet achter een laptopscherm verstopt. Een iPad is een wat ‘socialer’ device. 😉
Daarnaast is de iPad licht in gewicht en de batterij gaat lekker lang mee. Het is prettiger lezen op een iPad dan op een laptop. Ondanks dat ik het typen niet zo snel vind gaan, kan ik er tijdens een vergadering of een treinreis goed mee uit de voeten. Als ik veel tekst wil typen, dan stap ik over naar mijn laptop of PC.
Het switchen op de iPad tussen documenten en applicaties is iets waar je aan wennen moet. Met papier kan je verschillende documenten naast elkaar wegleggen, dat kan met een iPad weer niet.
Ik vind dat ik als kenniswerker met iPad ‘verplicht’ ben te proberen hoe je papierloos kunt werken. Dus ik blijf doorgaan,
Ik ben benieuwd hoe jij als raadslid en als Zuyderling het werken met de iPad (of Galaxy Tab?) gaat bevallen. En of je ongelijk gaat krijgen en de papierstroom toch verminderd. 🙂
Zo probeer ik als een Klein Duimpje de ontwikkelingen met Zevenmijlslaarzen bij te houden. Er liggen zoveel broodkruimeltjes …..
Zie je morgen weer.
groetjes,
Judith
Jujuutje’s favorieten 1 #auteursrechten
Ik had al bijna 200 twitterfavorieten bewaard en 1000+ RSS-feeds te lezen. Hoezo informatie-overload?
Vaak scan ik snel even mijn tweets om vervolgens enkele te markeren als favoriet om ze later te lezen, te bewaren of te verwerken. Ik ben toch niet zo gestructureerd om dat op regelmatige basis te doen, dus loopt mijn informatiestroom over. Wat kan ik doen? Gewoon alles ont-favorieten en in Google Reader alle feeds op gelezen zetten en dan interessante info missen? Ja dat kan. Maar waar heb je anders vakantie voor 😉
En er zaten er toch wel een paar tussen die de moeite van het vermelden waard zijn.
Ergens (aiai ik weet niet meer waar) las ik over hoe je meer lezers naar je blog kan krijgen. Het woordje favoriet, of lijstjes werkt altijd aanstekelijk en natuurlijk prikkelende blogtitels. (zie mijn eerder blog hierover met tips van Ernst-Jan Pfauth). Dat was niets nieuws, wel nieuw voor mij was om ook een # in je blogtitel op te nemen. Het viel me op dat dit al vaker gebeurd, dus ook maar eens gedaan. Want deze favorieten gaan over auteursrechten (dat zo’n onderwerp favoriet kan zijn ;))
Alleereerst wil ik aandacht schenken aan een goeie blogpost van Raymond Snijders.
Raymond is een collega van Windesheim, die heel veel over auteursrechten weet. Hij neemt ook deel aan het Netwerk Auteursrechten Informatiepunt voor het HBO (NAI hbo) dat onlangs is opgericht. Zoals je weet heeft Zuyd al een auteursrechtenloket (maar nogmaals reclame maken voor onze wiki kan nooit kwaad)
Raymond heeft het in dit blogbericht over wie eigenaar (auteursrechthebbende) is van vervaardigde werken in het HBO. Dit is namelijk voor de werknemers die onder de CAO-hbo vallen, de werkgever. Dat in het kader van kenniscirculatie hogescholen ook een auteursrechtenbeleid moeten formuleren, is evident volgens hem. Binnen Zuyd wordt binnenkort een voorstel geformuleerd rondom plagiaatbeleid, dat dit uitgebreid moet worden met Publicatiebeleid en Open Accessbeleid om te komen tot een hogeschoolbreed auteursrechtenbeleid is duidelijk voor mij.
Trouwens, ook zijn andere posts zijn het lezen waard!
In ons digitaal tijdperk ligt de auteurswet onder vuur. Staatssecretaris Teeven van Veiligheid en Justitie heeft afgelopen maand een auteursrechtenbrief omtrent modernisering van de auteurswet naar de Tweede Kamer gestuurd. Hij wil downloaden van auteursrechtelijk beschermd materiaal verbieden (nu is alleen uploaden illegaal). Downloaden wordt onrechtmatig maar niet strafbaar. Tsja.
Een van zijn speerpunten is om de positie van auteurs te verbeteren. Daarnaast wil hij een onderzoek naar het opener Amerikaanse ‘fair-use’-stelsel waarmee creatief hergebruik wordt gestimuleerd.
Misschien moet Teeven ook even kijken naar deze interessante lezing van Lawrence Lessing. Hij is oprichter en Creative Commons en pleitbezorger van een losser beleid op het gebied van auteursrecht.
Lelietjes-van-Dalen-dag
En had het Hare Majesteit behaagd? Nee, bij mij stond Onno Hoes ook niet op de stoep. Ach ja. Hopelijk heb je wel genoten van een actieve prachtige zonnige Koninginnedag.
Nu is het 1 mei.
Behalve dat het vandaag Dag van de Arbeid is, Beloken Pasen (de kerkklokken luiden nu), wordt vandaag Johannes Paulus II zalig verklaard, te volgen via Father Roderick 🙂
Maar het is ook Fête du Muguet!
Jij hebt vast ook het mailtje van Han Berghs gehad, onze oud-collega en één van de ‘founders’ van ZuydPLEIN. Hij is nu actief bij de Alliance Francaise en mailde ons over Jour du Muquet.
In Frankrijk en België is het een eeuwenoud gebruik om op de eerste dag van mei aan iemand waarom men geeft / van wie men houdt Lelietjes van Dalen (un Muguet) te geven, als geluksbrenger en om de komst van de lente te vieren.
Van de lente genieten we al weken. Alles groeit en bloeit volop. Bij ons ook Lelietjes van Dalen in de tuin, natuurlijk heb ik mijn lief met een boeketje verrast :).
Met Pasen heb ik genoten van deze prachtige Lelietjes van Dalen in de tuin van mijn schoonmoeder.
Daarom heeft het ‘Jujuutje behaagd’ *grijns* jou en alle lezers van ons blog een virtueel boeketje Lelietjes van Dalen aan te bieden. Dat jullie ons lezen en volgen is volgens de koningin geen lintje waard maar wel een lelietje. Veel geluk en vreugde allemaal!
Geen werkgelateerd blog deze keer.
Ik heb vakantie. Ik zit in een andere flow.
Alhoewel 😉
Judith
Echte vrienden
Hello my friend 🙂
En heb je dit weekend ook wel van het zonnetje genoten? Je hebt je (meer dan je teamgenoten ;)) in het spel ‘Who is John Galt’ verdiept, ik had er even geen zin. Ik heb me verdiept in het boek ‘Echte vrienden’ van Stine Jensen
Woensdag was ik even bij Selexyz Dominicanen. Natuurlijk ook ingecheckt op Foursquare; nog 1 check-in en ik krijg de ‘free bestseller’ :). Maar ik was daar om het boek ‘Meisje met negen pruiken’ te kopen, zoals ik in mijn vorig blog al meldde. Bij de kassa zag ik het boek ‘Echte vrienden’ liggen, een koopje van 4,95 ihkv Maand van de Filosofie. Ik had er al iets over gelezen, ik kon het niet laten liggen.
Dit essay is een persoonlijke verkenningstocht van Stine Jensen naar de jacht op en de handel in intiem kapitaal (voortbodurend op de definities van de filosoof Bordieu) in dit digitale tijdperk. Intiem kapitaal bestaat uit persoonlijke informatie waarvan je wilt dat dit niet voor iedereen openbaar beschikbaar is. Maar tegenwoordig strooien we kwistig rond met ons intiem kapitaal en zetten daarmee ons privacy op het spel. Op internet belanden geen oude koeien meer in de sloot 😉
Jensen onderscheidt drie domeinen: social media (Facebook) journalistiek (‘hoernalistiek’ van GeenStijl en PowNews) en overheid (WikiLeaks). Ze gebruikt daarbij actuele, persoonlijke voorbeelden.
Is social media alleen tijdsverspilling dat leidt tot concentratiegebrek en oppervlakkigheid, zoals ook Nicolas Carr beweert (zie mijn blog hierover). Waarom blijf ik dan actief? Omdat het plezierig is, informatief, sensationeel en soms ook nuttig.
Maar hoe ‘echt’ zijn onze Facebookvrienden en Tweeps, vraagt Jensen zich af? Iedereen is op de sociale netwerken een betere versie van zichzelf (een soort Second Life), we doen alleen maar leuk en aardig (de meeste dan :)). Maar probeer je in het ‘echte’ leven ook niet aardig gevonden worden? Wat zijn vrienden, wat zijn net-niet-echte vrienden?
Aan de hand van verschillende filosofen legt Stine Jensen onze ambivalente omgang met ons intiem kapitaal bloot. Intiem kapitaal is handel voor de media geworden. En zeg nou zelf we houden van voyeurisme. Dat was vroeger ook al zo.
 |
| Spionnetje; koekeloren is van alle tijd |
We zijn wel nieuwsgierig, niets menselijks is ons vreemd. We willen allemaal graag dat persoonlijke verhaal horen over een ‘vriend’, die bekende Nederlander, politici, maar als het om eigen intiem kapitaal gaat, willen we dit afschermen onder mom van privacy. Wat is nog privé als we onze persoonkijke informatie in een publieke ruimte (denk aan de telefoongesprekken in de trein) met iedereen delen. Jensen zegt dat privé niet veel met territorium te maken maar met regie. Je wilt zelf bepalen wie je toegang geeft tot je intiem kapitaal en willen daarin niet gecontroleerd worden. Ze constateert een afnemend vertrouwen, een toenemend wantrouwen waardoor onze omgang met intimiteit veranderd is.
Waarom verspreiden we toch al dat intieme kapitaal? Stine Jensen geeft: hiervoor de volgende redenen
- evolutionair (opgemerkt worden)
- sociologisch (bij een groep willen horen)
- psychologisch (contact, aandacht)
- emancipatoir (bevestiging vragen)
- recreatief (verstrooiing)
Wat is echt en onecht? Ik leef alleen een echt leven en daarin speelt social media nu een rol. Ik probeer zorgvuldig controle te houden over mijn intiem kapitaal. Ook ik schipper tussen anonimiteit en transparante vrijheid. Ik probeer zo oprecht mogelijk te zijn. Ik heb nog wel vertrouwen, dat is misschien wel een beetje naief? Maar ik wil niet wantrouwend door het leven te gaan.
Wil je toch al je sporen op het internet wegwissen, dan bestaat er zoiets als Delete Me. Ik heb niet echt vertrouwen in dat dan mijn hele online geschiedenis verdwijnt, daarover kan Miguel van de Laar mij vast meer over vertellen. Wil je nou toch lekker blijven facebooken, twitteren én bloggen 🙂 dan kan je een digitaal testament maken via de website www.ikrip.nl
Bizar. Wist jij dat zoiets bestond? Ik hou er niet zo van om over mijn dood na te denken. Ik heb wel een testament, maar geen digitaal, misschien toch nog maar eens over nadenken.
Ik vond het een lekker vlot lezend boek, dat in begrijpelijke taal de dilemma’s rondom social media: ‘privé’ ‘publiek’ ‘echt’ ‘net-niet-echt’, in filosofisch perspectief plaatst. Het is goed om zo nu en dan bij de grenzen van het internet stil te staan. Woensdag is Stine Jensen te gast bij KRO Profiel, daar ga ik zeker naar kijken.
Wat zijn nou ‘echte vrienden’?
Judith
Bibliotheek Zuyd overbodig?
Hè, wat zegt ze nou?
Ja Marcel, in de nieuwste uitgave van mijn vakblad Informatie Professional stond een artikel over de toekomst van de hogeschool- en universiteitsbibliotheek ‘De Nederlandse Bibliotheek voor het Onderwijs’ door John MacKenzie Owen
Het is een prikkelend artikel van een bibliotheekgoeroe die bijna met emiritaat gaat. Ik wilde het atikel in 1e instantie even via Yammer met de collega’s delen, maar ik las de blogpost van Leen Liefsoens en dacht, ach waarom niet, nog maar een blogpostje ( dank je Leen :))
Volgens MacKenzie Owen zijn er 3 typen bibliotheken:
De kostbare bibliotheek met kostbare werken (cultureel erfgoed), onderhouden door enkele hooggespecialiseerde bibliothecarissen.
Zuydbibliotheek is me zeer dierbaar, maar valt niet onder de categorie kostbare bibliotheek.
De digitale bibliotheek, waar digitale informatie en diensten worden aangeboden, meestal onderhouden door een handjevol bibliothecarissen. Veel studenten maken gebruik van de digitale bibliotheek, voorziet dus in de behoefte gezien de enorme toename van informatiegebruik.
Heeft iedere onderwijsinstelling wel een eigen digitale bibliotheek nodig? Kunnen we niet volstaan met 1 Nederlandse digitale bibliotheek voor alle vormen van onderwijs? Die gericht is op functionaliteiten in plaats van collectie (alle typen, ook leermodules) en onderhoud van licenties? Eventueel door een commerciële partij geëxploiteerd?
En
De overbodige bibliotheek: dit is de bibliotheekruimte vol met boeken, waar heel veel bibliotheekmedewerkers bezig zijn om het geheel netjes te ordenen en te catalogiseren. Zoveel werk waar zo weinig gebruikers gebruik van maken, volgens MacKenzie Owen dan. De ruimte wordt alleen in beslag genomen door studenten met hun laptop, die nauwelijks gebruik maken van die boeken en tijdschriften in de ruimte.
Waarom ruimen we die boeken- en tijdschriftrekken niet op, en creeëren daar niet meer werkplekken of loungeruimtes waar studenten heerlijk kunnen vertoeven, voorzien van een goede catering en fijn samen kunnen werken.
Is dat zo? Zijn de kasten alleen maar sfeervolle wanddecoratie? Besteden we te veel tijd aan acquisitie, catalogiseren, uitleen en opruimen? Heeft Zuyd voldoende aan een seat2meet-achtige omgeving en 1 digitale onderwijsbibliotheek à la Google?
Ik ben nu een jaar weg uit de directe dienstverlening van de bibliotheek, daardoor neem je iets meer afstand. Ik vraag me ook wel af of we zoveel arbeidstijd moeten besteden aan aanschaffen en inwerken van boeken en IBL. Studenten krijgen steeds meer moeite met catalogusgebruik, snappen niets van de verouderde classificatiesystematieken. Moeten we ons niet meer focussen (dan nu al gebeurt) op informatievaardigheden, onderzoeksvaardigheden en instructies in hoe kennis te delen mbv o.a. social media?
Ja! Natuurlijk! maar …
Wat als het onderwijs nog zo gericht is op het papieren boek? Het uitlenen of beschikbaarstellen van eBooks door de bibliotheek nog niet zo eenvoudig is? Docenten ondanks alle PR de weg naar databanken niet vinden? Docenten die net zoals studenten het zo verdomd lastig vinden om te zoeken in deze digitale bronnen? De auteurswetgeving nog zoveel problemen oplevert in het kennis delen in de digitale leer- en werkomgeving en daardoor massaal weer boeken worden aangeschaft?
De bibliotheek zou graag die rol van adviseur willen zijn, maar zij worden toch nog steeds gezien als faciliterend, ondersteunend. Bibliotheek Zuyd zou die positie moeten opeisen! Kom op Super Librarians!
De bibliotheek is al lang niet meer de enige plek waar informatie beschikbaar is. Maar de bibliotheek stelt zich nog te veel op als dienstverlener en bemiddelaar terwijl gebruiker zichzelf best wel kan bedienen. Als ze maar geleerd wordt hoe!
Wat is er veranderd sinds mijn blogpost 1 jaar geleden over de Super Librarian? Hoe ver zijn we in de rol als spil in lerende sociale kennisnetwerken?
Er zijn het afgelopen jaar weer de nodige stapjes gezet. Steeds meer opleidingen vinden informatievaardigheden belangrijk en geven het een plek in het curriculum.
Ik denk wel dat langzamerhand collectievorming van papieren materiaal wat los gelaten zou moeten worden.
Tot slot nog maar eens een keer het filmpje over de bibliotheek van de toekomst!
Dat er we in een veranderende omgeving werken moge duidelijk zijn. Maar Bibliotheek Zuyd overbodig? Nee toch?
Volgens MacKenzie Owen:
De rol van bibliotheken bij kennisdeling wordt sterk belemmerd door het in stand houden van veel overbodigs. Door te kijken naar het daadwerkelijke informatiegedrag van studenten en daar onbevooroordeeld op in te spelen, kunnen we de bibliotheekvoorziening weer actueel en relevant houden.
Maar zou Bibliotheek Zuyd ook die feniks moeten zijn, en zichzelf (en haar boeken? zoals bij de start van ZuydPLEIN ;)) verbranden en daarmee ook het onderwijs te veranderen? Is de bibliotheek daartoe in staat? Is dat haar rol?
Benieuwd hoe jij hierover denkt, hoe mijn collega’s van Zuyd en in het land dit zien. Laat je horen!
Judith
2 BE JAMMED 
