Zoekresultaten voor ankie van de broek

Student in de etalage: profileren met nieuw digitaal portfolio (1)

Hallo Marcel,
Leuk dat we steeds vaker een medewerker van Zuyd zo ver krijgen dat hij/zij een gastblog wil schrijven op 2beJAMmed. Dit keer is het woord is aan:

OUR 2bejammed GUEST: Ankie van de Broek

Judith en Marcel proberen me al jaren te verleiden tot het schrijven van een gastblog.
Graag wil ik mijn ervaringen delen over een project waar ik op dit moment middenin zit…

dnp

Sinds september 2012 zijn we samen…
de Pabo’s van Maastricht, Heerlen en Sittard onder de titel ‘de Nieuwste Pabo’, een samenwerkingsverband tussen Zuyd Hogeschool en Fontys Hogescholen!

Nieuwe Media in de Nieuwste Pabo
We hebben inmiddels een gezamenlijk curriculum met als speerpunten Werkplekleren, Wetenschap & Techniek en Nieuwe Media.
Het speerpunt Nieuwe Media voelt als mijn kindje omdat ik continu bezig ben met aanpassen van mijn onderwijs aan deze tijd en het zoeken naar nieuwe mogelijkheden om het leren en leven op een creatieve manier zo vorm te geven dat je wil blijven leren en ontdekken. Mijn collega‘s zien het belang van de inzet van Nieuwe Media, maar geven aan hierbij hulp nodig te hebben. En ik vind het heerlijk om mee te denken in het ontwerpen van hun onderwijs, waarbij de inzet van Nieuwe Media een meerwaarde heeft. Mijn doel is om studenten de kracht en mogelijkheden van Nieuwe Media op diverse manieren te laten ervaren, zodat ze de mogelijkheden van nieuwe media gaan integreren in het onderwijs dat ze verzorgen aan de kinderen in hun eigen klas.

Digitaal portfolio van de 21e eeuw 
Charles Vandelon en ik (Ankie van de Broek) vormen samen het Nieuwe Media ontwerpteam dat tot doel heeft Nieuwe Media op de juiste plaatsen in te bedden in het curriculum van de Nieuwste Pabo.
Dit jaar ligt de nadruk op de Digitale Leer- en Werkomgeving van de Nieuwste Pabo. Het digitaal portfolio voor de student heeft voor het ontwerpteam de speciale aandacht. Het gebruik en de beoordeling van het digitaal portfolio moet dringend onder de loep genomen worden. De redenen hiervoor zijn onder andere omdat twee verschillende hogescholen zijn gaan samenwerken die ieder op hun eigen manier hiermee omgingen. Ook wordt het gebruik van het digitaal portfolio door alle betrokkenen op een eigen wijze ingevuld. De neuzen moeten dezelfde kant op en het portfolio moet meer aansluiten bij (de mogelijkheden van) deze tijd.

Innovatietraject van Kennisnet
De Nieuwste Pabo is door Kennisnet geselecteerd om deel te nemen aan een innovatietraject om het digitaal portfolio een nieuw en verfrissend 21e eeuws leven in te blazen, aangepast aan de 21e eeuw.
Een nieuwe versie van het digitaal portfolio moet ervoor gaan zorgen dat een student zich eigenaar voelt van zijn portfolio en hierdoor meer intrinsiek gemotiveerd raakt om zijn portfolio bij te houden. Om dit te realiseren, krijgt de student meer vrijheid in de vormgeving en inhoud van zijn portfolio. Het portfolio moet een etalage zijn van de ontwikkeling van de student, waar de student zijn of haar meest opvallende ontwikkelingen toont om deze te delen met anderen. De nadruk ligt op profilering en netwerken, zodat de student het portfolio ook na het afronden van de Pabo zal willen blijven gebruiken.
De ontwikkeling die een student zowel op de Pabo als op de werkplek doorloopt is een individueel proces dat ook zichtbaar zou moeten zijn in zijn portfolio. Tevens is het het visitekaartje van de student naar de buitenwereld toe. De student moet de wereld lokken naar zijn portfolio en proberen de bezoeker te verleiden terug te komen.
Naarmate een student verder in de opleiding komt en zich meer specialiseert, wordt het portfolio aantrekkelijker voor specifieke doelgroepen.

Krijg ik hier studiepunten voor?
Natuurlijk moet ook dit portfolio beoordeeld worden. Voor zowel de student als de begeleider is het van belang dat beoordeling op een transparante en objectieve manier gebeurt en dat een begeleider met behulp van het portfolio de groei van de student snel kan overzien.

Onderzoek en visie
De eerste twee stappen in het innovatietraject waren het bepalen van een visie op het begrip digitaal portfolio en het doen van een onderzoek naar het gebruik van het huidige digitaal portfolio. De visie staat hierboven in het kort beschreven en is onder andere tot stand gekomen in samenwerking met het ontwerpteam SLB en de boeken : ‘Digitaal portfolio‘ & ‘Werken aan je portfolio‘.werkenaanjeportfoliodigitaalportfolio

Tevens is een kort onderzoek verricht bij de studenten uit het tweede jaar naar het gebruik van het huidig (digitaal) portfolio. Het onderzoek bestond uit een vragenlijst met als hoofdvraagstukken: deelbaarheid, beoordeelbaarheid, identiteit en technische toegankelijkheid.

De meest opvallende punten zijn, dat studenten aangeven:

  • te weinig feedback te ontvangen op het portfolio
  • niet de mogelijkheid krijgen het portfolio op te zetten naar hun eigen wensen
  • dat het portfolio niet gemakkelijk op te zetten is en derhalve veel tijd kost.

Zoeken naar DE speld in de virtuele hooiberg
De volgende stap was het oriënteren op een aantal omgevingen. Welke omgeving past het beste bij de visie op het digitaal portfolio.
Blackboard, Sharepoint, Weebly, WordPress en Simulise zijn met elkaar vergeleken op eerder genoemde punten uit de vragenlijst: deelbaarheid, beoordeelbaarheid en identiteit.
Tevens zijn collega’s en studenten geraadpleegd over hun kennis van de genoemde omgevingen. Samen met een collega van het slb-ontwerpteam ben ik in december naar het Nationaal ePortfolio Congres geweest om te leren wat we in de nabije toekomst kunnen verwachten van digitale portfolio’s. Wat voor mij het meest naar eruit sprong, was het concept van de ‘open badges’. (badges zijn een soort medailles die je kunt verdienen als je aan kunt tonen de vaardigheden/ kennis te bezitten die gekoppeld zijn aan deze medaille). Doug Belshaw, een zeer inspirerende spreker van Mozilla heeft tijdens zijn Keynote ‘ePortfolio and the Open Badges Initiative’ een inleiding gegeven over het gebruik van badges in de beoordeling van een portfolio. Aansluitend hebben we zijn workshop ‘open badges in practice’ gevolgd om zelf te oefenen in het ontwerpen van een badge.
Deze dag is doorslaggevend geweest voor de keuze van de omgeving.

openbadges

And the winner is……

Wat dat is geworden bewaren we even voor morgen 🙂 Dan deel 2 van het gastblog van Ankie van de Broek, docent Onderwijskunde en Nieuwe Media bij de Nieuwste Pabo.
Groet, Judith

Sfeerimpressie van congres Future-kit van minor Digicoach The Game

Hoi Marcel,

We hebben al vaker geblogd over de minor Digicoach The Game, waar wij (maar jij vooral) samen met Ankie van de Broek en Chris Kockelkoren aan gewerkt hebben.
Op woensdag 7 november was de slotbijeenkomst van deze minor in de vorm van het congres: ‘Future-kit. Tools voor het onderwijs in de 21e eeuw’.

Op de website van de minor zag ik nu een filmpje met een sfeerimpressie van het congres. Hoewel het geluid niet optimaal is, geeft het een goede indruk van een middag waar studenten lieten zien wat ze in 10 weken spelend geleerd hadden.

Kijk ook eens op websites van de netwerken die zich presenteerden:

en de adviesbureau’s:

De missie van het spel: “organiseer een congres over leren in de 21e eeuw” is geslaagd. Hoewel er weerstand was bij de studenten bij de start van deze minor: “Waaat? Een congres?”, “Nerds?, “Ik kan niks met ICT”, “Waarom een game? Bah!”, “Waar ben ik aan begonnen?” hebben ze tijdens het spelen van deze minor enthousiasme, doorzettingsvermogen en creativiteit getoond. Ze komen volgend jaar allemaal naar het congres van de volgende groep studenten 🙂 Ook van docenten kreeg Ankie te horen: “Wat zijn de studenten toch gemotiveerd aan het werk. Kan je me binnenkort iets meer vertellen over deze minor?”
Kortom een succes dat vervolg moet krijgen!

Groet,
Judith

In just 6 throws of the dice: Digicoach the Game

Hi Judith, (Hi Jane, I hope),

It only took 6 steps before they did it! Digicoach the Game has hit the jackpot!

Throw a six: Be inspired

Inspired by the games I played with my students since I took up teaching in 2007. Inspired by the TED talk of Jane McGonigal, inspired by her book “Reality is Broken”, inspired by lot of games played in education throughout the recent history of Zuyd University of Applied Science. I experimented with gaming in education a lot. But this always was within my own course, with my own students. I was inspired but surely not the only one to be inspired?

Throw a five: Do some inspiration

I knew Ankie van den Broek since several years. She is an educationalist working at the Teacher Training Institute at our Zuyd University of Applied Science. She is a true innovator! Searching for new stuff, trying new stuff, but not only within her own courses, she also is trying to convince her students, the teachers of the future (K12) that they should be more aware of technology, of innovating educational techniques and of involving other areas (like gaming) into their lessons. Talking to her is always great and it was easy to give some of my inspiration to her.

Throw a four: Not only talk but also try

Ankie has a ‘minor’ (10 weeks part-time course) which is called Digicoach. The aim of the minor is to teach the students what 21th century skills are, what innovation is, to show them around in social media and new technologies and to train them how to coach their peers in their future workfield. An inspiring minor with far too less participants. Young students at the Teacher Training Institute aren’t fully aware of the future potential of this minor.

Ankie and I decided that gamification and serious gaming should be part of her course. So I gave a few lectures, I showed the TED talk of Jane and got the students awake and aware of the potential of gaming as an educational tool. We even had a game-day were two teams of students competed against each other in imagining building the most inspiring educational game with the help of Tablets or mobile phones. The winning teams product would be developed by a group of Software Engineering students. [It is off topic now, but a demo of Game On to Play Out was built, by our Software Engineering students. I will talk about it in an other blog]

Students found it a great experience, but the actual result was approximately a year after the students finished their course and because of busy working schedules only one of the ‘great minds’ behind the product was actually at the presentation of the demo.

Throw a three: Take the next step

In the next run, a bigger game was presented to the students. Half of the tasks which they had to perform during the course were presented in a game called SoMeGa or SΩ (The Social Media Game) I have even written about that Game in English: https://2bejammed.org/2011/11/21/first-playtest-somega-has-started/ It was great to play. The students had several roles and they had to use Social Media to communicate about tasks they had to execute. But there also was some roleplaying going on. Some of them had to ‘pretend’ to be a student from another institute just to create more buzz online on their blogs, twitters and facebookpages. We experienced that the quests were fun, but that we, as game leaders, couldn’t keep up with the inspired students, because of our other tasks we had to do. This decreased the speed of occurring new quests or new scores too much and the students lost interest in the game.

Throw a two: Learn from  your mistakes and make some new mistakes in stead. Immerse yourselves.

In the next run of Digicoach we made the entire minor a game.

‘Digicoach the game’ let’s you experience the power of new media, techonology enhancement and knowledge sharing within your workdomain. First started as a game within the world of the Teacher Training Institute now intended to broaden the workdomain.

In 30 quests students are inspired to build up and share their new found knowledge about technology enhancement and new media in their workfield. There are 10 individual quests, 10 quests where a team of students is a pseudo consultancy company, and 10 quests on a network on one of technology enhancement or new media topics.

Points can be scored on: technology, communication, creativity, special and ‘regular’ questpoints. Players are playing in 2 teams with different partners (company and network) and for themselves in individual quests. The ultimate challenge is a small conference where everyone is involved and experts from the workfield are invited.

In our run in the fall of 2012 we experienced that student involvement is very high. These students participate while executing an internship at local schools. Every second week they have to participate in our course where the game is played. Students can score points on several elements (creativity, technology, communication, special and ‘questlists’). For each quest we communicate when you score points on the different elements. In our fall 2012 run we experienced that these way of scoring was too much to handle for the gamemasters (teachers) that had to assess the students. With 3 teachers we didn’t had the time to view all material we asked for in the quests. Second mistake was that there were too much different attributes to get points on per quest. The feedback system was too complex to fill in and too complex represented to have a great view as a player where you are ranked.

Great bonus of the game was the final day where students inspired their own teachers in the field of technology enhanced learning. Colleagues of Ankie, management of the Teachers Training Institute and other visitors were surprised and inspired by the students that presented great material in a miniature conference on Technology Enhanced Learning.

Throw a one: Let it go en enjoy how they finish it!

In the most recent run I had to let it go. But the run before I already had a great substitute which took my position with greatness; Chris Kockelkoren. He is a Software Engineering teacher which is an inventor, explorer, inspiratory and a Duracell Bunny (I’ll explain someday) He supported Ankie and adapted the quests, the scoring system so that it was easier to assess and that it was more fun to play, because the scoring system was more transparent.

They did great. Students appreciated the changes. The self-efficacy of the students was researched by Chris. Students were inspired and spend a lot of energy. I am convinced that they learned a lot. Because of the creativity of Ankie and Chris they had a great final day (theme; airport) which was used as an internal study day for the colleagues of Ankie. Management and teachers were impressed, both by the content and also by the cosmetics. They were that impressed that the miniature conference is going to be repeated 2 times in the next months (both for the entire workfield in the south of the Netherlands and for a special occasion).

And I am proud that Ankie and Chris got second prize of most inspiring, innovating course of the year from our partner institute Fontys University of Applied Science. *Snif*… Six times we threw the dice. From 6 to 1 and from being inspired, to do the inspiring, into seeing how that inspiration spreads out! Just by one throw of the dice at a time and some great people like you, Ankie, Chris and Jane!

Thanks to you all.

Marcel Schmitz

Minor DigiCoach – The Health Care/Cure Experience

Ha Judith, Ha Ankie, Ha Chris, Ha Anita,

Na het success van Minor de DigiCoach – The School of Education Edition lijkt het me goed om een nieuwe variant te bouwen? Voor Anita (Stevens), de minor DigiCoach is een minor die een drietal keren gedraaid heeft bij de (Nieuwste) Pabo en die gaat over hoe je als leraar in het basisschoolonderwijs je collega’s meeneemt in de wereld van het digitale onderwijs. Hier zie je een blogpost over de tweede run. Deze run heb ik samen met Ankie van den Broek en Judith heb opgezet en is door Chris Kockelkoren en Ankie onder handen genomen, geperfectioneerd en in een derde run vervolmaakt (we wachten nog op een blog van Chris of Ankie hierover ;)). Maar ik heb wel aan een aanbeveling geschreven voor een prijs die ze bij Fontys hiervoor kunnen winnen:

Gamend groeien! Het werkveld is de winnaar!

Als onderwijscoördinator van de faculteit ICT ben ik zijdelings betrokken geweest (door het beschikbaar stellen van een medewerker) bij de Minor de DigiCoach. Een erg inspirerende minor die volledig als game is opgezet. Studenten spelen in een ‘alternate reality game’ een rol van enerzijds een consultant bureau en anderzijds een kennisnetwerk. Een student moet dus in twee verschillende teams werken aan een aantal quests die leiden tot een symposium over Onderwijsvernieuwing middels digitale middelen.

Het mooie aan de minor is de veelzijdigheid. Studenten leren ‘zelf’ de tools van de21e eeuw te gebruiken doordat dat bij de quests gevraagd wordt. Ze ‘ervaren’ zo zelf in hoeverre bloggen, twitteren, yurls maken etc. iets oplevert of ‘alleen maar tijdrovend is’. Door ze en in een commercieel team (bedrijfjes) te zetten en in een kennisteam (netwerk) leren ze al doende het verschil tussen ondernemingsplannen, marketing en het belang van het bedrijf aan de ene zijde en de meerwaarde van kennisdeling en netwerken aan de andere zijde.

Uiteindelijk profiteert het werkveld door 21th century skills enabled young professionals die in staat zijn op hun nieuwe werkplek hun collega’s te begeleiden naar de toekomst, maar ook doordat ze voor het symposium zijn uitgenodigd. En tijdens dat symposium, waarvoor ik uitgenodigd was, werd ik dermate verrast: de studenten waren met behulp van de gedreven aandacht van Ankie van den Broek en mijn collega Chris Kockelkoren blijkbaar in staat om een congres van het niveau Surf Onderwijsdagen (in zijn betere dagen) neer te zetten. Weliswaar met wat meer ‘knip en plak en karton’, maar binnen de middelen die ze hadden, wel met de inhoud, het kennisoverdrachtsniveau en inspirerende boodschappen.

Ik begrijp dat er voor de ‘run’ van dit schooljaar een andere keuze is gemaakt en het ‘symposium’ te gebruiken om het docententeam van de PABO te inspireren en iets te leren. Ik ben erg benieuwd hoe zij dit ervaren. De collega’s die ik gezien heb het vorige jaar waren in ieder geval enthousiast. En dat geldt voor mij ook.

drs. M.J.W.M. Schmitz
Onderwijscoördinator Faculteit ICT, Zuyd Hogeschool

Tja Anita en aangezien ik nu meer en meer in de wereld van de studenten en professionals van de zorgwereld rondloop, des te meer denk ik dat we een nieuwe variant nodig hebben van deze Minor, namelijk: “The Health Care/Cure Experience”. Een interactieve game waar we samen met zorg (en evt. ICT) studenten ons bewegen door de technologie wereld en waarin we met een leuk spel het werkveld gaan inspireren om meer gebruik te gaan maken van technologie in de zorg. Door te laten zien dat studenten zich de ontwikkelingen eigen kunnen maken. Maar ook door ze producten te laten maken die bruikbaar zijn voor dat werkveld. Om de ontwikkelingen in de context van de praktijk te omarmen.

Kijk ik heb Chris voor de laatste run al gevraagd om het spel zo te maken dat het makkelijk richting andere werkvelden uitbreidbaar zou zijn. En ik ben er zeker van dat ‘Gamingresearcher’-Chris, ‘e-dingen-Judith’, ’21th century skills’-Ankie als game expert willen meehelpen bij het plaatsen van de game in de health care/cure context. Ik zou het leuk vinden als jullie Anita, Ankie, Chris en Judith dit samen met me zouden willen oppakken.

Ik hoor het wel 😉

Groet Marcel (9)

One throw of the dice at a time – Digicoach the Game

Hi Judith,

It only took 6 steps before they did it! Digicoach the Game has hit the jackpot!

 

Throw a six: Be inspired

Inspired by the games I played with my students since I took up teaching in 2007. Inspired by the TED talk of Jane McGonigal, inspired by her book “Reality is Broken”, inspired by lot of games played in education throughout the recent history of Zuyd University of Applied Science. I experimented with gaming in education a lot. But this always was within my own course, with my own students. I was inspired but surely not the only one to be inspired?

 

Throw a five: Do some inspiration

I knew Ankie van den Broek since several years. She is an educationalist working at the Teacher Training Institute at our Zuyd University of Applied Science. She is a true innovator! Searching for new stuff, trying new stuff, but not only within her own courses, she also is trying to convince her students, the teachers of the future (K12) that they should be more aware of technology, of innovating educational techniques and of involving other areas (like gaming) into their lessons. Talking to her is always great and it was easy to give some of my inspiration to her.

 

Throw a four: Not only talk but also try

Ankie has a ‘minor’ (10 weeks part-time course) which is called Digicoach. The aim of the minor is to teach the students what 21th century skills are, what innovation is, to show them around in social media and new technologies and to train them how to coach their peers in their future workfield. An inspiring minor with far too less participants. Young students at the Teacher Training Institute aren’t fully aware of the future potential of this minor.

Ankie and I decided that gamification and serious gaming should be part of her course. So I gave a few lectures, I showed the TED talk of Jane and got the students awake and aware of the potential of gaming as an educational tool. We even had a game-day were two teams of students competed against each other in imagining building the most inspiring educational game with the help of Tablets or mobile phones. The winning teams product would be developed by a group of Software Engineering students. [It is off topic now, but a demo of Game On to Play Out was built, by our Software Engineering students. I will talk about it in an other blog]

Students found it a great experience, but the actual result was approximately a year after the students finished their course and because of busy working schedules only one of the ‘great minds’ behind the product was actually at the presentation of the demo.

 

Throw a three: Take the next step

In the next run, a bigger game was presented to the students. Half of the tasks which they had to perform during the course were presented in a game called SoMeGa or SΩ (The Social Media Game) I have even written about that Game in English: https://2bejammed.org/2011/11/21/first-playtest-somega-has-started/ It was great to play. The students had several roles and they had to use Social Media to communicate about tasks they had to execute. But there also was some roleplaying going on. Some of them had to ‘pretend’ to be a student from another institute just to create more buzz online on their blogs, twitters and facebookpages. We experienced that the quests were fun, but that we, as game leaders, couldn’t keep up with the inspired students, because of our other tasks we had to do. This decreased the speed of occurring new quests or new scores too much and the students lost interest in the game.

 

Throw a two: Learn from  your mistakes and make some new mistakes in stead. Immerse yourselves.

In the next run of Digicoach we made the entire minor a game.

‘Digicoach the game’ let’s you experience the power of new media, techonology enhancement and knowledge sharing within your workdomain. First started as a game within the world of the Teacher Training Institute now intended to broaden the workdomain.

In 30 quests students are inspired to build up and share their new found knowledge about technology enhancement and new media in their workfield. There are 10 individual quests, 10 quests where a team of students is a pseudo consultancy company, and 10 quests on a network on one of technology enhancement or new media topics.

Points can be scored on: technology, communication, creativity, special and ‘regular’ questpoints. Players are playing in 2 teams with different partners (company and network) and for themselves in individual quests. The ultimate challenge is a small conference where everyone is involved and experts from the workfield are invited.

In our run in the fall of 2012 we experienced that student involvement is very high. These students participate while executing an internship at local schools. Every second week they have to participate in our course where the game is played. Students can score points on several elements (creativity, technology, communication, special and ‘questlists’). For each quest we communicate when you score points on the different elements. In our fall 2012 run we experienced that these way of scoring was too much to handle for the gamemasters (teachers) that had to assess the students. With 3 teachers we didn’t had the time to view all material we asked for in the quests. Second mistake was that there were too much different attributes to get points on per quest. The feedback system was too complex to fill in and too complex represented to have a great view as a player where you are ranked.

Great bonus of the game was the final day where students inspired their own teachers in the field of technology enhanced learning. Colleagues of Ankie, management of the Teachers Training Institute and other visitors were surprised and inspired by the students that presented great material in a miniature conference on Technology Enhanced Learning.

 

Throw a one: Let it go en enjoy how they finish it!

In the most recent run I had to let it go. But the run before I already had a great substitute which took my position with greatness; Chris Kockelkoren. He is a Software Engineering teacher which is an inventor, explorer, inspiratory and a Duracell Bunny (I’ll explain someday) He supported Ankie and adapted the quests, the scoring system so that it was easier to assess and that it was more fun to play, because the scoring system was more transparent.

They did great. Students appreciated the changes. The self-efficacy of the students was researched by Chris. Students were inspired and spend a lot of energy. I am convinced that they learned a lot. Because of the creativity of Ankie and Chris they had a great final day (theme; airport) which was used as an internal study day for the colleagues of Ankie. Management and teachers were impressed, both by the content and also by the cosmetics. They were that impressed that the miniature conference is going to be repeated 2 times in the next months (both for the entire workfield in the south of the Netherlands and for a special occasion).

And I am proud that Ankie and Chris got second prize of most inspiring, innovating course of the year from our partner institute Fontys University of Applied Science. *Snif*… Six times we threw the dice. From 6 to 1 and from being inspired, to do the inspiring, into seeing how that inspiration spreads out! Just by one throw of the dice at a time and some great people like you, Ankie, Chris and Jane!

Thanks to you all.

Marcel Schmitz

 

 

%d bloggers liken dit: