Teach teachers how to create magic [TEDtalk]

Hallo Marcel,

Ook de column van Eric van de Luijtgaarden gelezen in Editie Zuyd? Onderwijs gaat om inspiratie, schrijft hij en voor Eric is inspiratie onlosmakelijk verbonden met hoorcolleges. Alhoewel hij wel toegeeft dat ze in zijn herinnering alleen maar beter worden ;).
Ja, verhalen vertellen is een kunst. De populaire MOOCs hebben professoren die deze kunst machtig zijn. Ook de Universiteit van Nederland biedt verhalenvertellende hoogleraar een mooi podium.

In deze TED talk  Teach teachers how to create magic zegt Christopher Emdin dat docenten meer moeten kijken hoe het bij rapconcerten, kapperszaken en zondagsdiensten (Pinkstergemeenten dan wel ;) ) aan toe gaat. Want hiervan kunnen docenten leren hoe ze studenten kunnen boeien en inspireren. De boodschap is duidelijk. Magic daar draait het om. Alleen haal ik die wel ergens anders vandaan ;) .

Voor mij is studie-inspiratie niet verbonden aan hoorcolleges, maar ik heb in mijn studietijd dan ook nauwelijks hoorcolleges gehad ;) . In de loop der jaren heb ik op congressen wel boeiende keynotes gehoord en verschillende TEDtalks hebben mij ook geïnspireerd. Tijdens mijn huidige studie word ik soms geïnspireerd door een goed verhaal van een (gast)docent. Toch is dit toch allemaal een beetje ‘old skool’ onderwijs: de docent die kennis overdraagt.

Vandaag ben ik begonnen in het boek Stratosphere van Michael Fullan daarin lees ik over de nieuwe pedagogiek waarbij docenten en studenten meer samenwerken. De nieuwe pedagogiek richt zich op het helpen van studenten bij het vinden van hun passie, betekenisvolle doelen en experimenten die hun verlangen om te leren en te blijven leren, stimuleren. Intrinsieke motivatie van beide leerpartners staat hierbij centraal. Een apart blog over dit geweldig boek volgt nog.
Als ik aan mijn eigen studietijd denk, zowel in mijn jonge jaren als nu, hebben voor mij die docenten het verschil gemaakt, die mij als persoon en als ‘leerpartner’ zagen/zien. Zo nieuw is deze nieuwe pedagogiek dus ook weer niet.

Ligt de kracht van boeiend onderwijs niet meer in een gevarieerd aanbod?

Judith

De vier G’s voor het geven van feedback #MLI

 

feedback

@freedigitalphotos. By Stuart Miles, published on 15 January 2012 Stock Image – image ID: 10069269

Gedrag, Gevoel, Gevolg, Gewenst Gedrag, dat zijn de vier G’s voor het geven van feedback, Marcel.

Via Wilfred Rubens zag ik het document van UMC Radboud over feedback geven en ontvangen. Interessant. Binnen de MLI wordt grote waarde gehecht aan feedback geven. We krijgen regelmatig feedback van onze docenten op onze producten, we geven onze peers feedback. Maar hoe doe je dat nu goed? Basisregels die in dit document genoemd worden:

  1. beschrijf veranderbaar gedrag
  2. beschrijf concreet en specifiek gedrag
  3. spreek in de ik-vorm
  4. laat de ander reageren
  5. vraag om het gewenste gedrag
  6. geef feedback op het juiste moment
  7. verken oorzaken en oplossingen

Zie https://www.radboudumc.nl/Onderwijs/Zorgacademie/Bijscholing/Documents/Feedbackgevenenontvangen.pdf 

groet,
Judith

Onderzoek. Wat een feest. #mli

Ha Marcel,

Vorige week zei iemand me: “zie je onderzoek maar als jouw feestje”. Ik dacht toen: “it’s my party and I cry if I want to”. Zo’n feest vond ik het opzetten van een onderzoeksvoorstel tot dan toe niet. Mijn posterpresentatie (voorwaardelijk voor mijn beoordeling) 2 weken geleden was geen succes.

LA5_Poster

Mijn poster vond men mooi. Mijn onderzoek actueel. Maar ik was super zenuwachtig, en dat voor mijn eigen onderzoeksgroepje. Zo maf. Als feedback kreeg ik dat ik op mijn eigen expertise moet vertrouwen (Heb ik volgens mij al een paar keer gehoord het afgelopen jaar ;) ). Na afloop van mijn presentatie had ik wel het gevoel dat thema van het ondrzoek goed bij me paste, maar dat het onderzoek zelf nog niet zo uit de verf kwam. Na een gesprek met een medestudent kwam een ander idee boverdrijven. Van mijn netwerkanalyse switchte ik naar een Zuydtweepanalyse. Na de laatste bespreking vorige week met mijn begeleider twijfelde ik nog steeds.

En of het toeval of niet. Vorige week dinsdag stond een afspraak gepland met een onderzoeker van de opleiding ergotherapie. Zij wilde met mij over een project sparren, dat uiteindelijk ook om online kennisdelen draaide en zo kwam mijn onderzoek ter sprake. Zij zag mogelijkheden voor mijn onderzoek tijdens het curriculumherzieningsproces dat in september start bij haar opleiding. We zagen een win-win situatie :) . En ik veranderde weer mijn onderzoeksopzet, maar nu geen twijfels meer. Wel over de deadline voor het inleveren van mijn onderzoeksvoorstel. Ik had niet meer zoveel tijd omdat ik het weekend andere plannen had ;) Woensdag maar geaccepteerd dat mijn onderzoeksvoorstel waarschijnlijk nog niet aan alle beoordelingscriteria zou kunnen voldoen. Dat gaf rust.

Dus ben ik vrijdag met al mijn studiespullen in de auto gestapt en toch op weg gegaan naar de Brouwersdam. Op naar Concert@Sea. En ik heb genoten. Van de mensen, van het mooie weer (maar 10 regeldruppeltjes gevoeld en 2 prachtige zonsondergangen gezien) en van de muziek natuurlijk. Het meest bijzondere was het akoestisch strandconcert van Stu Larsen. Ik had nog nooit van deze Australische troubadour (bluesfolk) gehoord, maar het was geweldig. Het geluid van de zee gecombineerd met deze bluesfolk music. Super! Daarna Passenger op het grote podium, een man alleen met zijn gitaar. Hij kreeg 40.000 man stil. Bijzonder. Ook Stu kwam nog een liedje met hem zingen. Op YouTube vond ik deze akoestische versie (met het geluid van de Australische wind!) van zijn mooie nummer en prachtige tekst: Life’s fot the living. Stu Larsen zingt hier ook mee.

Het onderzoeksvoorstel is ingeleverd. Over twee weken hoor ik wat ik nog moet aanpassen. En daar ga jij me bij helpen, toch? :)
Straks naar Eindhoven om het einde van het 1e studiejaar van de MLI lekker af te sluiten met een barbecue. “Life’s for the living so live it”, dat moet ik maar goed in mijn oren knopen als ik volgend jaar studie weer zo aan het stressen ben.

Judith

The military case for sharing knowledge [TEDtalk]

Hallo Marcel,

Je weet dat ik de laatste weken druk bezig ben met denken, schrijven, schrappen aan mijn onderzoeksvoorstel voor mijn studie. Mijn onderzoek is gericht op (hoe kan het ook anders) kennisdelen, wat meer specifieker online kennisdelen, en nog wat meer ingekaderd (maak het klein): online kennisdelen via Twitter. Kennisdelen (en zeker online) is nog niet vanzelfsprekend binnen onderwijs, maar zeer zeker niet binnen het leger. Tenminste dat dacht ik. In deze TEDtalk vertelt generaal Stanley McChrystal hoe het delen van informatie hen juist verder bracht in de strijd tegen Al Aqeda. In deze korte TED talk doet deze generaal veel mooie uitspraken, zoals:

So we did, and a lot of people got upset about that, but as we passed that information around, suddenly you find that information is only of value if you give it to people who have the ability to do something with it. The fact that I know something has zero value if I’m not the person who can actually make something better because of it. So as a consequence, what we did was we changed the idea of information, instead of knowledge is power, to one where sharing is power. It was the fundamental shift, not new tactics, not new weapons, not new anything else. It was the idea that we were now part of a team in which information became the essential link between us, not a block between us.

Groet,
Judith

via Bas van de Haterd op HNW blog

Zuyd Bibliotheek. Van transitie naar transformatie.

Hallo Marcel,

De medewerkers van Zuyd Bibliotheek komen regelmatig bij elkaar om in gezamenlijkheid de koers voor de toekomst uit te zetten. Zo ook vanmiddag. Op het programma stond een presentatie van oud-collega Leen Liefsoens. Helaas moest zij dinsdag onverwachts afzeggen. Jack kwam bij mij polsen :) Ik dacht meteen aan Daniëlle Quadakkers. Ze woont in Heerlen, kent de club ook. En na een telefoontje was zij bereid om samen met mij de presentatie te verzorgen. Gelukkig had Leen het al wel voorbereid. Op basis van haar prezi heb ik er het verhaal van Daniëlle en mij van gemaakt.

In 2013 was ik betrokken als counterpart bij het visietraject van Zuyd Bibliotheek. Daarna heeft Jack Pleumeekers het roer overgenomen. Samen met zijn club is hij aan de slag de uitgangspunten van het visiedocument binnen de kaders van de nieuwe strategie van Zuyd om te zetten in stappen naar de toekomst. In onze inspiratiesessie hebben Daniëlle en ik trends geschetst over de impact van technologie op de samenleving en het onderwijs en de verwachtte invloed op de bibliotheek(organisatie). Veranderingen, technologisch of organisatorisch gaan niet vanzelf. We zijn onze presentatie geëindigd met het prachtige filmpje van Jan Bommerez. Al surfend kwam ik nog meer mooie filmpjes tegen. Ik kon ze niet allemaal laten zien. Daarom hier nog eentje van Jan Rotmans (die we gehoord hebben op TEDxMaastricht).

Dank! Dank! Dank! Daniëlle. Het was super dat je op zo’n korte termijn dit voor Zuyd wilde doen. Ik vond het erg leuk om dit samen met jou te doen. En … hebben we al weer wat bewijsmateriaal voor ons beeldverslag voor de Master Leren en Innoveren! :)

Judith

DanielleJudith

De school als aantrekkelijke leer- en werkplek in 2030

Ha M!

Net als wij denken ook onze vrienden uit Vlaanderen na over hoe het onderwijs er in de toekomst uit zal (moeten/gaan) zien. Deze toekomstverkenning leverde een mooie visie op.

Na een verkennende fase (literatuurstudie, interviews, focusgroepen en een scenario-oefening) kreeg een creatief team 5 dagen de tijd en de ruimte om een en ander door te denken, te dromen en te ontwerpen hoe de toekomst van het onderwijs er zou kunnen uitzien. Zij ontwikkelden uitdagende toekomstbeelden over leren en onderwijzen in Vlaanderen in 2030.
Bron: De school als aantrekkelijke leer- en werkplek in 2030

Gevisualiseerd in onderstaand filmpje. Hier zie je het leerpark dat 24 uur per dag open staat (leren en leven horen immers samen) ga je op zoek naar de beste versie van jezelf. De leraar werkt in een leerteam, want ook leraren leren bij in de leeracademie. En je wordt beloond met edu’s.

Alle bekende thema’s waar mijn medestudenten en ik onderzoek naar doen (talentontwikkeling, gamification, feedback, samenwerken, leven lang leren, kennisdelen) komen voorbij. Het is een mooie, maar bekende toekomstvisie.

Groet,
Judith

Via Kessel & Smit

Neurogaming

Neurogames are a “collection of technologies that incorporate your full nervous system into gameplay”

Ha Marcel,

Terwijl jij je opmaakt voor je reis richting Boston voor de Games for Health 2014, lees ik op Extended Limits een blog over de toekomst van het gamen: neurogames. Blijkbaar is begin mei een Neurogaming Conference in San Francisco geweest (was ook leuk geweest ;) ). Benieuwd of jij op het congres in Boston ook gaat horen over ‘welnes neurogaming’ of ‘therapeutic neurogaming’. Want volgens het YouTube kanaal van het congres wordt neurogames niet alleen gebruikt voor de fun maar ook voor gezondheidszorg en onderwijs. Gaat dat zien!

Heb jij op Kickstarter het PrioVR spelpak gespot? Samen met je Oculus Rift zorgt dat voor een complete spelervaring :)

Goede reis!
Judith

Bron: Marco Leeuwerink: Neurogames: de toekomst van gamen (Extended Limits)

Ray Kurzweil: “Get ready for hybrid thinking” [TED]

Goedemorgen Marcel,

Hij doet het weer. Ray Kurzweil spiegelt ons weer een ondenkbare toekomst voor: nanorobotjes in ons brein. Twee jaar geleden publiceerde hij het boek: How to create a mind: the secret of human thought revealed. Op basis van analyseren van data van breinonderzoek schrijft hij in zijn boek en vertelt hij in deze TEDtalk ‘Get ready for hybrid thinking‘  over het vergroten van de neocortex met behulp van niet-biologische neocortex.

Over een jaar of 20 zou onze neocortex door middel van nanorobotjes verbonden kunnen worden met een ‘cloud neocortex’…..

Amazing!

Dat is pas een echt buitenboordbrein! ;)

Judith

Onderzoek. “En ik zeg open moet het zijn!” #MLI

Ha Marcel,

Vandaag heb jij weer wat stappen gezet richting realiseren van jouw droomonderzoek: Collaborative Alternate Reality Gaming in Patient Care. Op jouw eigen manier heb jij de jury proberen te enthousiasmeren voor jouw promotieonderzoek.
Ook ik ben een beetje met onderzoek bezig ;) Voor mijn masterstudie heb ik de afgelopen 4 dagen uren op mijn studeerkamertje gewerkt aan mijn onderzoeksvoorstel. Gisteren heb ik hem aan mijn beoordelaar opgestuurd voor feedback.

We zijn allebei nieuw in de onderzoekswereld en ik (zal verder voor mezelf spreken ;) ) ben toch redelijk verbaasd over de starheid van dit wereldje. Alles moet volgens vaste regeltjes. De wijze waarop ik het verslag moet vormgeven, het aantal woorden, de manier van dataverzamelen, transcriberen van interviews. Pfff … en dan hebben we het nog niet over de APA …

Op Twitter zag ik een tweet voorbij komen met een blogbericht en de uitdagende titel: In 5 stappen naar Open Science – niet voor mietjes. Open Science wordt hier gedefinieerd als “het zo vroeg mogelijk delen van wetenschappelijke kennis, resultaten en data”. Kijk daar kan ik wat mee :)

Wat zijn dan die 5 stappen?

  1. Connect
  2. Betrek niet-wetenschappers
  3. Deel alles wat je hebt
  4. Laat je fouten zien
  5. Droom groter

Door samenwerking met wetenschappers en niet-wetenschappers, je data open te delen waardoor innovatie gestimuleerd wordt (power of the crowd), verder te kijken dan alleen je eigen onderzoeksgebiedje raken mensen verbonden en enthousiast over je onderzoek.

Op dit grensvlak waar kennis wordt gedeeld, gebeuren bijzondere dingen.

En dan hebben ze in dit blog van Studio Lakmoes over het échte onderzoek. Ik ben maar een beetje aan het rommelen in de marge. Maar hoop wel door mijn onderzoek (hoe klein dan ook) over open online kennisdelen iets van beweging binnen Zuyd te bewerkstelligen. Ik ben er van overtuigd dat door de technologische ontwikkelingen en vooral door social media de samenleving, het onderwijs en uiteindelijk ook het onderzoek veranderen gaat / aan het veranderen is.

En net zoals Thé Lau, hier voor de eerste en laatste keer, eergisteren op Pinkpop, zeg ik Open moet het zijn!

Of is dit nu de ‘blinde vlek’ waarvoor ik bij mijn onderzoek moet oppassen? ;)

Judith

Research: Collaborative Alternate Reality Gaming in Patient Care

Beste jury, beste bezoeker, beste Judith,

Van harte welkom op deze weblog, waarin ik samen met mijn collega Judith van Hooijdonk onze ervaringen op het gebied van innovatie en onderwijs deel. Deze post staat in het teken van mijn aanvraag voor de promotiebeurs voor leraren 2014.

Op dinsdag 10 juni heb ik daar onderstaande toelichting gegeven op mijn onderzoek:

Deze presentatie is met Layar verrijkt. Download de app en ga op zoek naar de knoppen en links voor extra informatie

 

Om juist in 8 minuten een onderzoek en een idee uit te leggen waar je de komende 5 jaren (minimaal) mee bezig gaat zijn, dat is erg lastig. In die 8 minuten (en 17 minuten ondervraging) kun je niet alle informatie kwijt die je wil geven. Je kunt er niet alle inspiratie delen die je in de afgelopen tijd gekregen hebt. Je kunt er niet vertellen over de moeilijkheden die je verwacht en hoe je denkt die aan te pakken. En je kunt niet uitwijden over de projecten die je rondom gaming in onderwijs al gedaan hebt en de lesson’s learned die je daarvan hebt meegenomen.

Wat is er niet aan bod gekomen? Een kort overzicht:

    • De ‘vaste’ lezer zal wel al zuchten, maar ik heb het niet of nauwelijks over Jane McGonigal kunnen hebben. Niet over haar inspirerende TED Talks. Niet over haar boek: “Reality is Broken” en al zeker niet over de ontmoeting die ik met haar gehad heb en het (twitter) contact over onderzoek rondom SuperBetter. Ik heb ook niet kunnen vertellen over de onderzoeken rondom SuperBetter die ik al aan het volgen ben van: Lise Worthen-Chaudari en Ann Marie Roepke.

IMG_5232

  • Ik heb niet genoeg kunnen vertellen over Games 4 Health Europe, over het congres in Boston rondom Games 4 Health waar ik volgende week naar toe mag. En over onze bezoeken aan de Educause en de Surf Onderwijsdagen, waarin we rondom het gebied van gaming in het … veel inspiratie op hebben gedaan.
  • Ik heb onvoldoende mijn trots kunnen tonen over mijn college docenten bij projecten als ‘minor de DigiCoach’ (Awardwinning!), Minor Web&Beyond, SoMeGa en andere ‘gaming’ onderwijsvormen die we gemaakt hebben. Hopelijk is het duidelijk geworden dat het maken van een game een kwestie is van vaak spelen, vaak herbouwen, veel met de ‘spelers’ praten en steeds weer opnieuw aan de spelmechanismes werken. Vooral de DigiCoach en Aan ‘m Game ze hebben me dat geleerd.
  • Ook de VRRROOM en ZuydRobotics is niet aan bod gekomen. Juist projecten waarin dat ik had kunnen laten zien dat je met de energie, inzet en de passie van studenten enorme stappen kunt maken. Stappen die vaak nog sneller gaan dan dat je zelf verwacht, maar dat het neer komt op het raken van de juiste snaar.
  • Om nog maar te zwijgen over… (grijns, ons gehele blog is wat dat betreft een verzameling van inspiratie en innovatie)

Niet dat ik de illusie heb dat de jury, de posts in deze blog kan meenemen in haar oordeel, maar ik denk wel dat het allemaal ondernemende professionals zijn die wellicht via deze blog weer op nieuwe ideeën en suggesties komen voor hun eigen werkveld. If so, mission accomplished!

Groet Marcel

 

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 40 andere volgers

%d bloggers like this: